Ο γνωστός χορογράφοςΤάσος Ξιαρχό σε πρόσφατη συνέντευξή του μιλάει για την σεξουαλικότητά του και αποκαλύπτει τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη όταν ήταν μόλις έξι χρονών από έναν 17χρονο στην γειτονιά του.
«Υπάρχει ακόμη μια ιστορία βίας που έχω υποστεί εγώ ο ίδιος και θυμήθηκα στην πορεία της ζωής μου. Ήταν ένα μεγαλύτερο αγόρι από τη γειτονιά γύρω στα 17 και εγώ τότε ένα μικρό αγόρι 6 χρόνων. Ήταν τη λάθος στιγμή κοντά μου και αυτό θέλησε να το εκμεταλλευτεί. Δύο φορές κιόλας... Δύο φορές προσπάθησε να διεισδύσει μέσα μου. Δεν θυμάμαι τι έγινε από εκεί και πέρα. Ήταν μια σοκαριστική στιγμή για μένα, που διαγράφτηκε από τη μνήμη μου. Έχω μόνο σπαστές εικόνες στο μυαλό μου. Θυμάμαι το περιστατικό όχι με κινούμενη ροή αλλά με φωτογραφίες. Και με θυμάμαι χαρακτηριστικά σε στάση για να γίνει η σεξουαλική πράξη που όλοι γνωρίζουμε. Μετά έσβησαν όλα. Προφανώς τα απώθησε η μνήμη μου.
Δεν ξέρω αν αυτό το γεγονός έχει επηρεάσει τη σεξουαλικότητά μου. Για να πω την αλήθεια, ακόμη δεν έχω προσδιορίσει αν είμαι γκέι ή bisexual και νομίζω ότι είναι ένα ωραίο ταξίδι αυτό στη ζωή, να αναζητάς προς τα πού οδεύεις. Γιατί κάποια στιγμή επιθυμώ να κάνω και οικογένεια, οπότε δεν θα ήθελα να με περιορίσει μια σεξουαλική ταυτότητα ή μόδα της εποχής». Ο χορογράφος μίλησε στο περιοδικό OK! και για το μπούλινγκ που έζησε μικρός
«Με έλεγαν “αδερφάρα”. Δεν τους κρατάω κακία όμως, γιατί ένα παιδί 12 χρόνων αυτή τη λέξη δεν την έχει φιλτράρει στο μυαλό του. Από κάπου την άκουσε, από τον πατέρα ή τον θείο του. Και την αναπαράγει. Και να σου πω κάτι; Είτε “αδερφάρα” είμαι είτε εξωγήινος, περνάω καλά. Τα υπόλοιπα περισσεύουν» εξομολογείται ο Τάσος Ξιαρχό.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.