vasilis-tsakiroglou

Μπορεί να αλλάξει ο σωματειακός συνδικαλισμός;

Βασίλης Τσακίρογλου

Ο κόσμος της πραγματικής εργασίας φαίνεται να είναι αυτός που ωρίμασε από την κρίση, πιο γρήγορα από όλους μας.

Χτυπημένοι από την ανεργία, αυτοί που έχουν την τύχη να έχουν σταθερές, καλές δουλειές, υιοθετούν και εφαρμόζουν τις εργασιακές συμπεριφορές και σχέσεις, σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

Σχέσεις κοινωνικού διαλόγου, που σε αλλά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατέστησαν τον συνδικαλισμό συμμέτοχο στην αναπτυξιακή πορεία των χωρών τους.

Χωρίς να παραιτούνται των δικαιωμάτων τους, σιγά σιγά, τα εργατικά Σωματεία της σημερινής Ελλάδας, αποδεσμεύονται από τον κομματικό δογματισμό και την κομματική εκμετάλλευση που χρόνια υπέμεναν.

Επικεντρώνονται σε μια κοινή πορεία ανάπτυξης των εταιριών που εργάζονται, συμβάλλοντας στην σταθερή τους απασχόληση κ στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας.

Αυτό που βίωσε η χώρα για περισσότερα από 30 χρόνια ήταν ένας συνδικαλισμός χωρίς ουσιαστικό προσανατολισμό. Από τη μια πλευρά υπήρχαν σωματεία που ασκούνταν αδιάκοπα σε μια κομματική επαναστατική γυμναστική και από την άλλη σωματεία με διεκδικήσεις πέρα και κόντρα στην οικονομική πραγματικότητα.

Και αυτό η χώρα το πλήρωσε ακριβά. Επιχειρήσεις έκλεισαν γιατί βρέθηκαν αντιμέτωπες με αδιέξοδες διεκδικήσεις και άρνηση ακόμα και της απλής λογικής. Επιχειρήσεις δεν ήρθαν να επενδύσουν γιατί ήξεραν ότι θα έρθουν αντιμέτωπες με ένα συνδικαλιστικό κίνημα που αρνείται να δει την πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται στον διεθνή ορίζοντα.

Χρειάστηκε να περάσουν 7 χρόνια κρίσης για να υπάρξει μια πιο αισιόδοξη εικόνα στον χώρο. Στις Προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του λιμανιού του Πειραιά εκεί που η παρουσία της COSCO έχει φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα στην αύξηση της παραγωγής, λαμβάνει χώρα ένα ασυνήθιστο πείραμα για τα ελληνικά εργασιακά δεδομένα.

Ένα νέο Σωματείο εργαζομένων προσπαθεί να οργανωθεί χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος, χωρίς κομματικό πρόσημο, χωρίς να αποκλείει κανέναν από μέλος του.

Το αποτέλεσμα: είναι μαζικό (τις πρώτες μέρες της ίδρυσής του συμμετέχουν ως μέλη περίπου το 60% των εργαζομένων), έχει μέλη εργαζομένους από κάθε τομέα των επιχειρήσεων που εκπροσωπεί, έχει ενωτικό λόγο και δείχνει να βάζει νέες βάσεις για την εκπροσώπηση των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων.

Ο λόγος για την επιτυχία αυτής της απόπειρας φαίνεται να είναι απλός. Οι εργαζόμενοι κουράστηκαν να αντιμετωπίζονται ως εργαλεία από τα κομματικά συνδικάτα για να πετύχουν τους στενούς κομματικούς στόχους τους. Κουράστηκαν να βρίσκονται αντιμέτωποι με ανεφάρμοστες διεκδικήσεις που είχαν σαν μόνο αποτέλεσμα την όξυνση της σύγκρουσης και την διαιώνιση των προβλημάτων.

Είναι πολύ νωρίς για να κριθεί η επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος, αλλά η μαζικότητα της συμμετοχής από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του μόνο αισιοδοξία μπορεί να δίνει.



ΣΧΟΛΙΑ (14)

μπελάς

Εργοδοτικός συνδικαλισμός λέγεται αυτό που ο αρθρογράφος "αγιογραφεί" ως πρωτοπόρο. Γιατί το κάνει αυτό η εταιρία? Γιατί υπάρχει ήδη άλλο μαχητικό σωματείο που είναι κοντά στο να υπογράψει συλλογική σύμβαση που θα βάλει ένα (μικρό) φρένο στους άθλιους όρους εργασίας της COSCO. Αν όμως τα καταφέρει η COSCO να φτιάξει άλλο σωματείο με περισσότερα μέλη από το πρώτο, το πρώτο χάνει την "αντιπροσοπευτικότητα" και δεν μπορεί να υπογράψει συλλογική σύμβαση.

νικος δημητριου

καθε εργοδοτης χρειαζεται και ρουφιανους εκτος απο εργατες γιατι νομιζειπως ετσι ελεγχει την κατασταση αντι να ειναι ενταξει με τους ανθρωπους που παραγουν για να απολαμβανει χωρις κοπο. ρουφιανος γινεται αυτος που δεν δουλευει και για να παραμεινει στην θεση του προσφερει αλλες υπηρεσιες.μονο με ρουφιανους ,θαχει υπακουους υπηκοους αλλα οχι παραγωγη γι αυτο αναγκαζεται να παρει και εργατες...

κοινος νους

δεν θυμαμαι αντιστοιχα σχολια και αρθρα οταν ο καραμανλης ανακοινωσε μετρα απο τις βρυξελλες και τα εκανε γαργαρα μετα εδω στο ελλαντα υπο την πιεση των γαλαζιων παιδιων...μαλλον μονο οι αριστεροι συνδικαλιστες φταινε

Τρολ-Λι

τρολλ πρέπει επει να είσαι Κινέζος αλλιώς μας κάνεις τον Κινέζο....

ΝΙΚΟΣ Cosco

Πριν λίγες μέρες η Cosco έστειλε έναν μπράβο της και ξυλοκόπησε τον πρόεδρο του σωματείου, γιατί πρωτοστατεί για να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι μισθούς ανθρώπινους και τις στοιχειώδες συνθήκες ασφαλούς εργασίας. Αυτή είναι η Cosco όπως και ο κάθε εργοδότης. Οπότε όλα όσα μας λες είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε... Θυμίζεις κάτι από Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις φωτιές που ενώ μετραγαμε τα θύματα αυτοί μας έλεγαν ότι όλα έγιναν όπως πρέπει. Τελικά μήπως να βγάλεις εσύ τα εργοδοτικα γυαλιά????

τρολλ

Ναι καλά. Η Cosco ρίχνει πολύ ξύλο. Αλλά βέβαια αν είσαι συνηθισμένος στα χοντρά φράγκα, και να κατεβάζεις τα ρολλά όποτε οι σταλινοφασίστες του ΚΚΕ σου λένε, έχεις πρόβλημα με τη Cosco. Συνδικαλιστές παλιάς κοπής, απολιθώματα..

Δημήτρης

Κοίτα Κούλη, αρχικά πρέπει να γίνεται χώρα με ευρωπαϊκές προδιαγραφές κοινωνικού κράτους για να γράφετε τέτοια άρθρα. Δεν τελείωσε η δουλειά των συνδικάτων γιατί αδιέξοδη είναι η διεκδίκηση του εργοδότη να λαμβάνει ο ινδός εργαζόμενος στη συλλογή του τσαγιού darjeeling 2 και 20 ημερομίσθιο. Φταίει λοιπόν ο θεσμός ή η παράλογη απαίτηση του παράλογου εργοδότη; Ή μήπως θα κλείσουμε τα μάτια στη δυστυχία των άλλων παντού στον κόσμο;

Ζουρλομανδία θέλεις

Κοίτα Δημητράκη, δεν μπορείς πίσω απ' τις αδικίες που συμβαίνουν σε άλλα κράτη να κρύβεις τον ελληνικό εγκληματικό συνδικαλισμό που δεν αγωνίστηκε ποτέ για τα δικαιώματα των ανηλίκων Ινδών ούτε για τις απάνθρωπες συνθήκες στα εργοστάσια του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο ελληνικός εγκληματικός συνδικαλισμός (ΕΕΣ) είναι μια αλλόκοτη μαφία που ενδιαφέρεται μόνο για τα προνόμιά της και χρησιμοποιεί απειλές και βία έναντι του κοινωνικού συνόλου (που εκπροσωπείται από τα κόμματα που ψηφίζει) για να καταπιέζει τον απλό εργαζόμενο. Ο ΕΕΣ είναι ο καρκίνος της χώρας και την έχει παρασύρει μαζί του στον πάτο. Η μόνη λύσει είναι να κόψουμε τον ΕΕΣ από το σώμα της ελληνικής κοινωνίας και να το πετάξουμε στο καλάθι του νεκροτομείου. Μόνο έτσι θα πάει η χώρα μπροστά.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία