PROTOTHEMA

Blogs

Νίκος Φίλης: Ο εμποράκος της ιδεοληψίας

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Όταν ο Βρετανός φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ έγραφε ότι “οι άνθρωποι γεννιούνται αμόρφωτοι αλλά όχι ηλίθιοι, ηλίθιοι γίνονται με την εκπαίδευση” θα πρέπει να είχε κατά νου κάτι τύπους σαν τους υπουργούς παιδείας Αριστείδη Μπαλτά και Νίκο Φίλη.

 Αυτούς που ως σωτήριες επεμβάσεις στο ανάπηρο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας αποφάσισαν ο μεν την κατάργηση της αριστείας και ο δε την επάνοδο των δημόσιων “μπάτσων” στις εξετάσεις των ιδιωτικών σχολείων. Να' ναι καλά ο κύριος Φίλης!


Με γύρισε χρόνια πίσω, στην εποχή όπου στο πληρωμένο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτούσα έσκαγαν κάθε χρόνο οι μπάτσοι των δημοσίων _ έτσι τους αποκαλούσαμε οι αδαείς μαθητές_ για να μας εξετάσουν ή πιο ορθά για να εξετάσουν τους ημιμαθείς πληρωμένους καθηγητές μας που άλλη δουλειά δεν έκαναν από το να μας βάζουν καλούς βαθμούς. Έρχονταν πάντα χαράματα με το κόμπλεξ καθρεφτισμένο στο βολεμένο πόστο τους και την πένα τους έτοιμη να κατακρεουργήσει ακόμη και το πιο ψαγμένο γραπτό. Δεν διόρθωναν σκέψεις. Διόρθωναν λέξεις. Δεν έκοβαν σκράπες. “Έκοβαν” φαντασία. Δεν έψαχναν για “μαθητές-γάτους” αλλά για “μαθητές-παπαγάλους”.

Ήταν στις εξετάσεις της τρίτης λυκείου όταν στο γραπτό μου η αναγραφή της λέξης “νησί” αντί για εκείνη της λέξης “νησάκι” όπως αναγραφόταν στην βίβλο του υπουργείου παιδείας μου στέρησε δύο βαθμούς και ήταν εκείνη κιόλας η στιγμή που κατάλαβα το απύθμενο κόμπλεξ των εξεταστών του δημοσίου. Θυμάμαι την πληρωμένη φιλόλογο μου να αφρίζει από το κακό της και να εκσφενδονίζει στον “δημόσιο μπάτσο” την φράση “μαθημάτων αναγκαιότατον τα κακά απομαθείν” (σ.σ. Το πιο αναγκαίο μάθημα είναι να ξεμαθαίνεις τα κακά). Θυμάμαι την απάντηση του δημόσιου μπάτσου: “Έτσι το λέει το βιβλίο, έτσι πρέπει να το γράψει! Το παιδί αυτό δεν αξίζει το 20”. Θυμάμαι τον μεγάλο καβγά που ακολούθησε και την ακόμη μεγαλύτερη αγκαλιά εκείνης της πληρωμένης καθηγήτριας που έκλεισε μέσα της εκτός από την αδικημένη μορφή μου το δίκαιο μιας εκπαίδευσης στην πιο προχωρημένη της μορφή: “Τα δικά μου παιδιά θα πετύχουν κύριε δημόσιε. Γιατί θα τα κάνω όλα τα υπόλοιπα εκτός από παπαγάλους!” Τα δικά της παιδιά πέτυχαν σε αντίθεση με το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας που επί σειρά ετών κατακρεουργούσαν οι άσκοπες μεταρρυθμίσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων και που σήμερα τα όρνια της αριστεράς αδημονούν να κατασπαράξουν.

Αντί να διορθώσουν τα τραγικά κενά των δημόσιων σχολείων “διορίζουν” μπάτσους στις εξετάσεις των ιδιωτικών. Αντί να ρίξουν μια ματιά στους πίνακες των επιτυχόντων στις πανελλήνιες, η πλειονότητα των οποίων προέρχεται από ιδιωτικά σχολεία, βάζουν στο μάτι και στο στόχαστρο τα παιδιά των ιδιωτικών. Αντί να καταργήσουν το σύστημα της βαθμοθηρίας και της παπαγαλίας, “ψηφίζουν” πρακτικές που συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στην διόγκωση και την διαιώνισή τους. Αντί να ανοίξουν τις πύλες των πανεπιστημίων σε όλους τους υποψήφιους _ όπως γίνεται λόγου χάρη στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης _  και να διαχωρίσουν την ήρα από το στάρι πετώντας έξω τους “παραλίες” στο πρώτο κιόλας έτος, χαϊδεύουν τα κεφαλάκια των αιώνιων φοιτητών. Αντί να οικοδομήσουν την δημόσια εκπαίδευση από το μηδέν, υποβιβάζουν τεχνηέντως την δουλειά των ιδιωτικής. Αντί να προσπαθήσουν να απολέσουν από μέσα τους το ζιζάνιο του κομπλεξισμού, το διασπείρουν σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς.

Και μια απλή ερώτηση: αν στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια όλα γίνονται επί πληρωμής τότε για ποιον ακριβώς λόγο οι φωστήρες της αριστεράς στέλνουν τα τέκνα τους σε ιδιωτικά σχολεία και όχι στο δημόσιο της γειτονιάς; Ξέρω. Το ερώτημα θα παραμείνει αναπάντητο. Όπως ακριβώς και το μέγεθος της ασύλληπτης ιδεοληψίας τους, του πνευματικού τους μπάχαλου και του απύθμενου κομπλεξισμού τους...      


Κυριάκος Ιωαννίδης18/04/201606:46

Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί διαφωνείτε. Η ύπαρξη και του δημόσιου και του ιδιωτικού είναι αναγκαίες, η διαφορά βρίσκεται στο τι θέλουμε και στην ύπαρξη υπευθύνων. Δυστυχώς δεν υπάρχουν υπεύθυνοι, γιατί δεν υπάρχουν έλεγχοι. Δεν μπορεί να υπάρξει εκπαίδευση χωρίς κατεύθυνση. Η αγορά είναι εκείνη που ρυθμίζει την ποιότητα και τη ζήτηση, όμως και εκεί οι διαστρεβλώσεις με τις νόμιμες επεμβάσεις μπαχαλοποιούν το σύστημα.

Απάντηση
Γιώργος15/04/201618:11

Μην αγανακτείτε με το μέτρο! Ίσως να είναι από τα ελάχιστα σωστά του ΣΥΡΙΖΑ. Ενα καλό ιδιωτικό σχολείο δεν έχει κάτι να "φοβάται" από τους εξεταστές του δημοσίου. Αν το επίπεδό του είναι υψηλό, το πιθανότερο είναι τα θέματα που θα βάλει η επιτροπή του δημοσίου να είναι πιο εύκολα από εκείνα που θα έβαζαν οι διδάσκοντες. Όμως, δεν είναι όλα τα ιδιωτικά έτσι. Υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία που καλύπτουν τις απουσίες των μαθητών τους και ενώ εκείνοι δεν πηγαίνουν για εβδομάδες στο σχολείο, οι απουσίες τους δεν καταχωρούνται. Σε άλλα ισχύει το λεγόμενο "παραπρόγραμμα", δηλαδή παρότι υπάρχει το κανονικό ωρολόγιο πρόγραμμα μαθημάτων, αντί γιαυτό εφαρμόζεται άλλο με περικοπές κάποιων μαθημάτων και επιπλέον ώρες σε άλλα μαθήματα. Το αποτέλεσμα είναι σε κάποια μαθήματα αντί η εξεταστέα ύλη να είναι τουλάχιστον το 1/2 της διδακτέας, όπως ορίζουν οι εγκύκλιοι του υπουργείου παιδείας, δίνονται στους μαθητές λίγες ερωτήσεις από τις οποίες "πέφτουν" οι μισές στις εξετάσεις. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι απόφοιτοι των ιδιωτικών σχολείων κατευθύνονται σε πανεπιστήμια του εξωτερικού (όπου έχει σημασία η βαθμολογία του απολυτηρίου Λυκείου και πολλές φορές η βαθμολογία όλων των τάξεων του Λυκείου), εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί υπάρχει αυτή η αντίδραση και το "μένος" σχετικά με τους εξωτερικούς εξεταστές. Αν λοιπόν τα ιδιωτικά σχολεία είναι τόσο "καλά" σε σχέση με τα "υποβαθμισμένα" δημόσια, γιατί να υπάρχει αυτή η οργή και η αγανάκτηση; Ευκαιρία να το αποδείξουν!

Απάντηση
Αμαρτίαι Φίλη παιδεύουσι τέκνα15/04/201615:53

Εξαιρετικό άρθρο. Για όσους/ες θέλουν αδιακρίτως να στείλουν τα ιδιωτικά σχολεία στην Φίλιο πυρά ας κοιτάξουν τα αποτελέσματα των προαγωγικών εξετάσεων στα δημόσια σχόλεια τη μία και μοναδική χρονιά που ίσχυσε η τράπεζα θεμάτων. Σε εκείνη τη χρονιά τα παιδιά μου στο ιδιωτικό σχολείο που ξέρει και κάνει καλά τη δουλειά του έβγαλαν πάνω από 19. Φυσικά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τις στελεχάρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τύπου "η καριέρα είναι χολέρα" και λοιπούς κουτοχορτοφάγους υποστηρικτές τους. Σε αυτούς ένα μόνο έχω να πω: στα τσακίδια και γρήγορα.

Απάντηση
.15/04/201614:37

Αγαπητή Ρομίνα έχετε τα δίκια σας αλλά κάποιου είδους έλεγχος στα ιδιωτικά σχολεία πρέπει να υπάρχει φαντάζομαι (όχι βέβαια από τον κομπλεξισμό που περιγράφετε) ώστε να μην υπάρχουν υπόνοιες για την ποιότητά τους. Αλλά εγώ θα σταθώ και στο άλλο που γράφετε να ανοίξουν τα πανεπιστήμια για όλους και να γίνεται ξεσκαρτάρισμα στο πρώτο έτος. Δεν γίνεται καλή μου Ρομίνα αυτό. Είναι πρακτικά αδύνατον! Φαντάζεσαι 5-6000 υποψήφιους γιατρούς στο αμφιθέατρο το πρώτο έτος ή 2-3000 χημικούς στο εργαστήριο αντίστοιχα; Μην λέμε τρελά. Παντού υπάρχει screening και πριν μπεις στο πανεπιστήμιο χωρίς να υπονοώ πως οι πανελλήνιες είναι ότι καλύτερο είναι όμως ένας αδιάβλητος τρόπος εξέτασης που μας λέει κάτι για την εργατικότητα και το IQ των μαθητών αλλά δυστυχώς όχι άλλες παραμέτρους όπως το EQ, τις καλλιτεχνικές τους δεξιότητες κλπ. Αφήστε που αυτή η ανεδαφική πρόταση (να μπαίνει ό,ποιος θέλει στα πανεπιστήμια) είναι μία στην οποία παίζει να συμφωνείτε με τον Φίλη! Θα ανέμενα επίσης να διαφωνήσετε και με την αποδόμηση της ιστορίας ή την εμμονή για εξοστρακισμό της Εκκλησίας από την εκπαίδευση κατά τα δυτικά πρότυπα ενώ εμείς είμαστε Ρωμιοί. Θα περίμενα να κράξετε και τον Μπαλτά για την επιλογή Φαμπρ στο Πολιτισμού. Ελπίζω απλώς άλλο να ήταν το κύριο θέμα σας και γι'αυτό παραλείψατε τα παραπάνω κι όχι επειδή σε αυτά συμφωνείτε.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία