Μουρίνιο: «Αυτή η Γιουνάιτεντ δεν έχει ποδοσφαιρική κληρονομιά»!

Μουρίνιο: «Αυτή η Γιουνάιτεντ δεν έχει ποδοσφαιρική κληρονομιά»!

Ο προπονητής της Γιουνάιτεντ σε έναν 12λεπτο φοβερό μονόλογο, εξήγησε ότι δεν φταίει αυτός για τον αποκλεισμό, αλλά η μετά Σερ Αλεξ εποχή, στην οποία η ομάδα έχασε την προσωπικότητά της

Από τον αποκλεισμό της Τρίτης από την 5η της La Liga, Σεβίλλη, ο Ζοσέ Μουρίνιο εμφανίστηκε την Παρασκευή για έναν μονόλογο. Ξεκάθαρα προετοιμασμένος, εξήγησε στους οπαδούς της Γιουνάιτεντ ότι για την κακή στιγμή ευθύνονται όσα έχουν συμβεί στο club από την απόσυρση του Αλεξ Φέργιουσον και έπειτα.

Ξεκάθαρα τους είπε ότι δεν υπάρχει στην ομάδα ποδοσφαιρική κληρονομιά στις επιτυχίες κι ότι εκείνος την επαναφέρει στο υψηλό επίπεδο. Εννοείται ότι στον εαυτό του δεν είχε τίποτα αρνητικό να προσάψει, ενώ στο τέλος τα έβαλε με τους haters...

«Και ποια είναι η προπονητική κληρονομιά της Γιουνάιτεντ στο Champions League; Στους τελικούς δεν πήγε πολλές φορές. Τελευταία ήταν το 2011. Εκτοτε τι έκανε; Αποκλεισμός την επόμενη χρονιά στη φάση των ομίλων. Σε έναν όμιλο με Μπενφίκα, Βασιλεία και την Οτελούλ από τη Ρουμανία. Και δεν πέρασε από εκεί.

Το 2013 ξανά εκτός από τη φάση των «16» στο «Ολντ Τράφορντ». Τότε που ήμουν στον πάγκο των φιλοξενούμενων (σ.σ.: με τη Ρεάλ). Το 2014 εκτός από τα προημιτελικά. Το 2015 καθόλου Ευρώπη. Το 2016 επέστρεψε και αποκλείστηκε στο Europa League. Το 2017 που ήρθα εγώ, παίξαμε στο Europa, το κατακτήσαμε και βγήκαμε στο Champions League. Το 2018 νικήσαμε στη φάση των ομίλων με 15 από του; 18 διαθέσιμους βαθμούς και χάσαμε τελικά εντός.

Οπότε, σε επτά χρόνια με τέσσερις διαφορετικούς προπονητές, τη μία δεν έπαιξε καν στην Ευρώπη, δύο φορές έμεινε στη φάση των ομίλων και το καλύτερο της Γιουνάιτεντ ήταν τα προημιτελικά. Αυτό δεν το αποκαλείς ποδοσφαιρική κληρονομιά. Και εάν θέλετε να πάμε και στην Premier League, η τελευταία κατάκτησή της ήταν το 2012-'13. Και για τέσσερις σερί σεζόν η ομάδα τερμάτισε αντίστοιχα 7η, 4η, 5η, 6η. Δηλαδή, στα τέσσερα τελευταία χρόνια η 4η θέση ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία.

Ποδοσφαιρική κληρονομιά σημαίνει ότι όταν ξεκινάς μία διαδικασία, εσύ βρίσκεσαι εκεί. Τους οπαδούς τους σέβομαι απεριόριστα, αλλά όσοι είναι απογοητευμένοι, πρέπει να καταλάβουν τι είναι αυτή η κληρονομιά. Ποια ακριβώς είναι η διαδικασία. Για παράδειγμα, όταν εγώ ανέλαβε τη Ρεάλ Μαδρίτης, ξέρετε πόσοι παίκτες της είχαν παίξει στα προημιτελικά. Μόνο ο Τσάμπι Αλόνσο με τη Λίβερπουλ, ο Ικερ Κασίγιας με τη Ρεάλ και το Κριστιάνο Ρονάλντο με τη Γιουνάιτεντ. Ολοι οι υπόλοιποι δεν είχαν φτάσει ποτέ ως εκεί. Αυτό εννοώ ποδοσφαιρική κληρονομιά.

Ολα αυτά που σας λέω είναι αληθινά. Θα σας δώσω μερικά ακόμα στοιχεία. Σε αυτά τα επτά χρόνια η χειρότερη θέση της Σίτι ήταν η 4η. Σε αυτό το διάστημα μάλιστα κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο και τώρα μπορούμε να πούμε ότι το πήρε τρίτη φορά και ήταν 2οι άλλες δύο φορές. Αυτό ναι, είναι κληρονομιά. Είναι ο Οταμέντι, ο Ντε Μπρόινε, ο Φερναντίνιο, ο Σίλβα, ο Στέρλινγκ, ο Αγουέρο είναι επενδύσεις από το παρελθόν, όχι των τελευταίων δυο ετών.

Ξέρετε πόσοι παίκτες έφυγαν από τη Γιουνάιτεντ την περασμένη σεζόν; Δείτε που παίζουν, πως παίζουν, αν παίζουν. Η ποδοσφαιρική κληρονομιά που θα αφήσω στον επόμενο προπονητή της Μάντσεστερ θα είναι ο Λουκάκου, ο Μάτιτς, ο Ντε Χέα. Θα βρουν παίκτες με διαφορετική νοοτροπία, ποιότητα, υπόβαθρο, με διαφορετική τεχνογνωσία.

Και για κάποιο λόγο στα προημιτελικά του Champions League βρίσκεις ομάδες που πάντα είναι εκεί. Η Μπάρτσα είναι εκεί τα επτά, οκτώ τελευταία χρόνια, η Ρεάλ, η Γιουβέντους, η Μπάγερν. Μπορεί να εμφανιστούν κάποιες ομάδες όπως η Ιντερ μου, αλλά και η Μονακό την περασμένη σεζόν. Το εκπληκτικό συναίσθημα για μένα είναι πως βρίσκομαι ακριβώς στην ίδια σελίδα με τον κ. Γούντγουορντ, τον κ. Αρνολντ, συμφωνούμε στα πάντα, στις επενδύσεις που κάνουμε κάθε χρονιά. Σκεφτόμαστε ακριβώς τα ίδια κι έτσι τα πάντα κυλάνε καλά.

Θα μπορούσα να είμαι σε άλλη χώρα και να έχω το πρωτάθλημα στην τσέπη, αλλά είμαι εδώ και θα συνεχίσω να είμαι. Δεν πρόκειται να τρέξω μακριά ή να εξαφανιστώ ή να κλάψω επειδή άκουσα άσχημα σχόλια. Δεν πρόκειται να χαθώ στη σήραγγα, συνεχίζω το τρέξιμο, αγώνα με αγώνα. Δεν φοβάμαι τις ευθύνες μου.

Οταν ήμουν 20 ετών, δεν ήμουν κανείς στο ποδόσφαιρο. Ημουν απλά γιος κάποιου, με αρκετή υπερηφάνεια. Τώρα είμαι 55, είμαι αυτό που είμαι, έκανα ό,τι έκανα εξαιτίας της δουλειάς, του ταλέντου και της νοοτροπίας μου. Καταλαβαίνω ότι για πολλά, πολλά, πολλά χρόνια ήταν πραγματικά δύσκολο για τους ανθρώπους που δεν με συμπαθούσαν να με βλέπουν να κερδίζω. Για 10 μήνες όμως δεν έχω κερδίσει κάποιον τίτλο. Νίκησα την Λίβερπουλ, την Τσέλσι, έχασα όμως από τη Σεβίλλη και ήρθε η στιγμή να χαρούν ξανά... »



Πηγή:www.gazzetta.gr

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

dsd5guzxcaevceb

Μπόμπι Ντίξον και Μελίχ Μαχμούτογλου οδήγησαν τη Φενέρμπαχτσε στην 7η νίκη της στη φετινή Euroleague προσφέροντας σκορ και θέαμα στο επιβλητικό 100-79 επί της Νταρουσάφακα

dseajgjxgau-2jy

Η Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε της Γκραν Κανάρια με 89-76 κι έκανε το 8/8 στην EuroLeague πριν από την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (22/11, 20:45)