Πώς ο Ινφαντίνο έσβησε την «ανταρσία» στη FIFA με περιοδείες σε 30 χώρες και $25 εκατ. ανά ομοσπονδία

Μια παγκόσμια διπλωματική εκστρατεία, με επισκέψεις σε περισσότερες από 30 χώρες και περιοχές μέσα σε τρεις μήνες, συναντήσεις με πολιτικούς ηγέτες και μια πρόταση για υπερδιπλασιασμό της χρηματοδότησης των εθνικών ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών, φαίνεται ότι έχει αλλάξει τις ισορροπίες υπέρ του Τζάνι Ινφαντίνο, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές για την προεδρία της FIFA.

Ο επικεφαλής της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, ο οποίος το καλοκαίρι βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή συμμαχία αμφισβήτησης από την Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική, έχει πλέον εξασφαλίσει τη δημόσια στήριξη σημαντικών εκλογικών μπλοκ. Καθοριστικό ρόλο έχουν διαδραματίσει η Ασιατική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία (AFC) και η Ένωση Ποδοσφαίρου Καραϊβικής (CFU), που ανακοίνωσαν ότι υποστηρίζουν την επανεκλογή του.

Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ των Financial Times, η ανατροπή αυτή δεν προέκυψε τυχαία. Από τον Αύγουστο, ο Ινφαντίνο έχει επιδοθεί σε μια εντατική περιοδεία, με επισκέψεις σε ομοσπονδίες μικρών και μεγάλων χωρών, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών και παρουσία σε ποδοσφαιρικές εγκαταστάσεις, διοργανώσεις και αναπτυξιακά έργα.

Inside Infantino’s $6bn Fifa charm offensive https://t.co/ynYjEDTWUI

— Financial Times (@FT) November 15, 2026

Την ίδια στιγμή, η FIFA παρουσίασε σχέδιο που προβλέπει την αύξηση της χρηματοδότησης κάθε ομοσπονδίας στα $25 εκατ. για την τετραετία 2027-2030, από τα 10 εκατ. που προβλέπονταν προηγουμένως.

Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς στη FIFA κάθε εθνική ομοσπονδία διαθέτει μία ψήφο, ανεξάρτητα από το μέγεθος της χώρας ή την οικονομική της επιρροή.

Έτσι, η ψήφος μιας μικρής νησιωτικής χώρας της Καραϊβικής έχει ακριβώς την ίδια βαρύτητα με εκείνη της Γερμανίας, της Βραζιλίας ή της Αγγλίας.

Η κρίση που απείλησε την προεδρία του

Η αμφισβήτηση του Ινφαντίνο ξεκίνησε το καλοκαίρι, όταν αποκαλύφθηκε σχέδιο για την είσοδο ιδιωτών επενδυτών στις εμπορικές δραστηριότητες της FIFA.

Η πρόταση προέβλεπε τη δημιουργία μιας νέας εταιρικής δομής, της FIFA Forward Enterprise, στην οποία θα συγκεντρώνονταν εμπορικά δικαιώματα και δραστηριότητες που συνδέονται με τις μεγάλες διοργανώσεις της παγκόσμιας ομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων είχε εξεταστεί η παραχώρηση μειοψηφικού μεριδίου σε ιδιώτες επενδυτές, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για ποσοστό 20%.

Το σχέδιο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς κορυφαίοι παράγοντες του ποδοσφαίρου υποστήριξαν ότι θα μπορούσε να περιορίσει τον έλεγχο των ίδιων των ομοσπονδιών επί των εμπορικών δραστηριοτήτων της FIFA.

Η UEFA, η συνομοσπονδία της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (Concacaf), καθώς και η Ασιατική Συνομοσπονδία, συνυπέγραψαν επιστολή με ιδιαίτερα σκληρή κριτική κατά του προέδρου της FIFA.

Οι τρεις οργανισμοί χαρακτήρισαν το σχέδιο σοβαρό σφάλμα κρίσης και κατηγόρησαν τον Ινφαντίνο ότι συμπεριφέρεται σαν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο να λογοδοτεί προσωπικά στον ίδιο. Η αντίδραση οδήγησε στην εγκατάλειψη της πρότασης και δημιούργησε ένα ευρύ μέτωπο αμφισβήτησης λίγους μήνες πριν από τη διεκδίκηση της τέταρτης θητείας του στην προεδρία.

Για πρώτη φορά, οι αντίπαλοί του εμφανίζονταν να διαθέτουν τη δυνατότητα συντονισμένης παρέμβασης, με στόχο την απομάκρυνσή του από τη διοίκηση της FIFA.

Ο γύρος του κόσμου που άλλαξε τις ισορροπίες

Ο Ινφαντίνο απάντησε στην κρίση με έναν διαφορετικό τρόπο: αντί να περιοριστεί σε διαπραγματεύσεις με τις μεγάλες ευρωπαϊκές και διεθνείς ομοσπονδίες, άρχισε να επισκέπτεται προσωπικά χώρες που διαθέτουν σημαντικό ρόλο στο εκλογικό σώμα της FIFA.

Οι Financial Times καταγράφουν ότι από τον Αύγουστο έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από 30 χώρες και περιοχές, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην Ασία και στην Καραϊβική.

Μία από τις χαρακτηριστικότερες επισκέψεις πραγματοποιήθηκε στο Μπουτάν, όπου ο πρόεδρος της FIFA συναντήθηκε με τον βασιλιά, τον πρωθυπουργό και τον επικεφαλής της τοπικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Ο τελευταίος είναι ένας από τους τέσσερις αντιπροέδρους της Ασιατικής Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας. Λίγες ημέρες αργότερα, η AFC ανακοίνωσε την υποστήριξή της στην επανεκλογή του Ινφαντίνο. 

Το ίδιο διάστημα, ο πρόεδρος της FIFA επισκέφθηκε τη Μογγολία και τον Λίβανο, χώρες από τις οποίες προέρχονται δύο ακόμη αντιπρόεδροι της ασιατικής συνομοσπονδίας. Στη Μογγολία είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της χώρας Ουχνααγκίν Χουρελσούχ, ενώ στον Λίβανο εγκαινίασε νέα ποδοσφαιρική εγκατάσταση.

Στην ίδια περιοδεία περιλαμβάνονταν επισκέψεις στο Μπανγκλαντές, στο Χονγκ Κονγκ, στο Βιετνάμ και στο Ουζμπεκιστάν, χώρες που διαθέτουν εκπροσώπηση στην εκτελεστική επιτροπή της AFC. Στο Ουζμπεκιστάν συναντήθηκε με τον πρόεδρο Σαβκάτ Μιρζιγιάγεφ, ενώ στο Ανόι επισκέφθηκε υπό κατασκευή γήπεδο, φωτογραφήθηκε με εργαζομένους και ενημερώθηκε για την πρόοδο των έργων.

Οι επίσημοι λόγοι των επισκέψεων ποικίλλουν: εγκαίνια εγκαταστάσεων, παρουσία σε διοργανώσεις νέων και γυναικών, συναντήσεις με αθλητικές ομοσπονδίες και συζητήσεις για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου. Σύμφωνα, όμως, με τους επικριτές του, οι δραστηριότητες αυτές έχουν και μια προφανή εκλογική διάσταση.

Η ασιατική στροφή και η επιστροφή ενός ισχυρού συμμάχου

Η μεταστροφή της Ασιατικής Συνομοσπονδίας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις. Το καλοκαίρι, η AFC είχε συνταχθεί με την UEFA και την Concacaf στην καταδίκη των σχεδίων για την είσοδο ιδιωτών επενδυτών στη FIFA.

Μόλις λίγους μήνες αργότερα, ο πρόεδρός της, σεΐχης Σαλμάν μπιν Ιμπραχίμ αλ Χαλίφα, ανακοίνωσε δημόσια ότι η ασιατική ποδοσφαιρική οικογένεια υποστηρίζει τον Ινφαντίνο. Ο Σαλμάν δήλωσε ότι είχε συνομιλήσει με μεγάλο αριθμό ομοσπονδιών της ηπείρου και ότι η υποστήριξή τους προς τον πρόεδρο της FIFA ήταν σαφής. Σημειώνεται πως η AFC διαθέτει 46 μέλη με δικαίωμα ψήφου στη FIFA.

Δεν πρόκειται, επομένως, για μια συμβολική πολιτική υποστήριξη, αλλά για μια συνομοσπονδία με ιδιαίτερα σημαντικό εκλογικό βάρος. 

Η αλλαγή στάσης δείχνει και τα όρια της συμμαχίας που είχε συγκροτηθεί το καλοκαίρι εναντίον του Ινφαντίνο. Η κοινή αντίδραση σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο δεν αποδείχθηκε αρκετή για να διατηρήσει ενωμένες τις τρεις συνομοσπονδίες ενόψει των εκλογών.

Η Καραϊβική και οι 25 ψήφοι που μετρούν όσο των μεγάλων

Παρόμοια στρατηγική ακολούθησε ο Ινφαντίνο και στην Καραϊβική. Στις αρχές Νοεμβρίου επισκέφθηκε έξι μέλη της FIFA στην περιοχή, μεταξύ των οποίων η Αρούμπα, η Αγία Λουκία και η Γρενάδα. Ήταν η τρίτη περιοδεία του στην Καραϊβική από τα μέσα Αυγούστου.

Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του επισκέφθηκε ποδοσφαιρικές εγκαταστάσεις, συνομίλησε με αθλητικούς παράγοντες και βρέθηκε ακόμη και σε σχολείο στην Ανγκουίλα.

Στις 6 Νοεμβρίου, η Ένωση Ποδοσφαίρου Καραϊβικής ανακοίνωσε ότι υποστηρίζει την επανεκλογή του. Η CFU περιλαμβάνει 25 ομοσπονδίες με δικαίωμα ψήφου στη FIFA, αποτελώντας ένα σημαντικό εκλογικό μπλοκ μέσα στην ευρύτερη Concacaf. Η απόφασή της είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, επειδή η ηγεσία της Concacaf είχε συγκαταλεχθεί στους επικριτές του Ινφαντίνο.

Έτσι, η μεταστροφή της Καραϊβικής ανέδειξε τις διαφορές ανάμεσα στις θέσεις των ηγεσιών των περιφερειακών συνομοσπονδιών και στις επιλογές των εθνικών ομοσπονδιών που συμμετέχουν σε αυτές.

Η CFU διευκρίνισε ότι η απόφασή της προέκυψε έπειτα από διαβουλεύσεις με τα μέλη της, ενώ συνέχισε να ζητά μεγαλύτερη διαφάνεια και ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση της FIFA.

Τα 25 εκατομμύρια δολάρια για καθεμία από τις 211 ομοσπονδίες

Πέρα από τις επισκέψεις, καθοριστικό στοιχείο της στρατηγικής του Ινφαντίνο είναι η χρηματοδότηση.

Στις 15 Οκτωβρίου, η FIFA ανακοίνωσε πρόταση για τη διάθεση συνολικά 6,35 δισ. δολαρίων στην ανάπτυξη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου την περίοδο 2027-2030. Το ποσό υπερδιπλασιάζει τον χρηματοδοτικό σχεδιασμό για την επόμενη τετραετία.

Η σημαντικότερη πρόβλεψη αφορά την αύξηση της χρηματοδότησης κάθε εθνικής ομοσπονδίας από 10 σε 25 εκατ. δολάρια. Η αύξηση κατά 15 εκατομμύρια δολάρια ανά ομοσπονδία αντιστοιχεί σε 150% σε σχέση με το προηγούμενο προβλεπόμενο ποσό.

Για μια μεγάλη ευρωπαϊκή ομοσπονδία, τα χρήματα αυτά μπορεί να αποτελούν ένα μικρό μέρος των συνολικών εσόδων της. Για μια μικρή χώρα της Αφρικής, της Ασίας ή της Καραϊβικής, όμως, μπορούν να χρηματοδοτήσουν σημαντικές υποδομές, νέα γήπεδα, εγκαταστάσεις προπόνησης και προγράμματα ανάπτυξης του ποδοσφαίρου.

Η FIFA υποστηρίζει ότι το σχέδιο κατέστη εφικτό χάρη στα αυξημένα εμπορικά έσοδα από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 και ότι τα αποθεματικά της παγκόσμιας ομοσπονδίας πρέπει να επιστρέφουν στα μέλη της.

Το πρόγραμμα δεν έχει, πάντως, λάβει όλες τις αναγκαίες εγκρίσεις. Οι ειδικότεροι όροι κατανομής, εκταμίευσης και ελέγχου αναμένεται να οριστικοποιηθούν από τα αρμόδια όργανα, πριν από την τελική έγκριση στο συνέδριο της FIFA τον Μάρτιο του 2027.

Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για χρηματοδοτική πρόταση και όχι για χρήματα που έχουν ήδη καταβληθεί. Ωστόσο, η ανακοίνωσή της λίγους μήνες πριν από τις εκλογές προσέδωσε στη συζήτηση ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.

Προεκλογική εκστρατεία ή άσκηση των καθηκόντων του;

Οι επικριτές του Ινφαντίνο θεωρούν ότι ο συνδυασμός περιοδειών και οικονομικών εξαγγελιών αποτελεί ουσιαστικά μια προεκλογική εκστρατεία με τα θεσμικά πλεονεκτήματα που προσφέρει η προεδρία της FIFA.

Ο Άλεξ Φίλιπς, πρώην επικεφαλής διακυβέρνησης της UEFA, επισημαίνει στους Financial Times ότι ο εκλογικός χαρακτήρας της προσπάθειας είναι προφανής.

Κατά την εκτίμησή του, οι συναντήσεις με αρχηγούς κρατών, σε συνδυασμό με τις ανακοινώσεις χρηματοδότησης, λειτουργούν και ως μήνυμα προς πιθανούς αντιπάλους ότι η ανατροπή των εκλογικών συσχετισμών θα είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Η FIFA απορρίπτει την κριτική. Σε απάντησή της προς τους Financial Times, υποστήριξε ότι ο πρόεδρός της έχει καταστατική υποχρέωση να διατηρεί καλές σχέσεις με τα μέλη της ομοσπονδίας, τις συνομοσπονδίες και τους πολιτικούς θεσμούς.

Η παρουσία του σε διοργανώσεις και εγκαίνια ποδοσφαιρικών έργων, σύμφωνα με τη FIFA, αποτελεί μέρος των καθηκόντων του.

Ο Ινφαντίνο διαθέτει επιπλέον πρόσβαση σε ιδιωτικά αεροσκάφη για υπηρεσιακές μετακινήσεις, μέσω της χορηγικής συνεργασίας της FIFA με την Qatar Airways, δυνατότητα που διευκολύνει ένα εξαιρετικά απαιτητικό πρόγραμμα διεθνών ταξιδιών.

Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά μόνο την προσωπική εκστρατεία του προέδρου, αλλά και τα θεσμικά πλεονεκτήματα που διαθέτει οποιοσδήποτε εν ενεργεία επικεφαλής ενός τόσο μεγάλου αθλητικού οργανισμού.

Η καταγγελία για «εκβιασμό» από την Ιορδανία

Δεν υποδέχθηκαν, πάντως, όλες οι ομοσπονδίες θετικά τις πρωτοβουλίες του Ινφαντίνο. Τον Αύγουστο, ο πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιορδανίας, πρίγκιπας Αλί μπιν αλ Χουσεΐν, κατηγόρησε τη FIFA για «εκβιασμό».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η παγκόσμια ομοσπονδία είχε προσφερθεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση προβλημάτων της ιορδανικής ποδοσφαιρικής διοίκησης με αντάλλαγμα την υποστήριξη της επανεκλογής του Ινφαντίνο. Η καταγγελία δεν αποτελεί διαπιστωμένο γεγονός, αλλά δημόσιο ισχυρισμό του Ιορδανού παράγοντα.

Η Ασιατική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία παρέπεμψε στη συνέχεια τις δηλώσεις του στα αρμόδια δικαιοδοτικά της όργανα για εξέταση.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα από τα βασικά ζητήματα της αντιπαράθεσης: τη σχέση ανάμεσα στην οικονομική εξάρτηση των μικρότερων ομοσπονδιών από τη FIFA και στην ελευθερία τους να επιλέγουν την ηγεσία της.

Ο διευθυντής της οργάνωσης FairSquare, Νικ ΜακΓκίχαν, υποστηρίζει στους Financial Times ότι οι ομοσπονδίες έχουν ισχυρά κίνητρα να διατηρούν καλές σχέσεις με τον εκάστοτε πρόεδρο, δεδομένου ότι η FIFA ελέγχει σημαντικά κονδύλια ανάπτυξης και αποφασίζει για τη φιλοξενία μεγάλων διοργανώσεων.

Η συγγνώμη του Ινφαντίνο και η υπόσχεση αλλαγών στη FIFA

Παράλληλα με τις διεθνείς περιοδείες και τη νέα χρηματοδοτική πρόταση, ο Ινφαντίνο επιχείρησε να περιορίσει τις αντιδράσεις για το αποτυχημένο σχέδιο εισόδου επενδυτών.

Τον Οκτώβριο ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη που έγιναν στον χειρισμό της πρότασης FIFA Forward Enterprise, αναγνωρίζοντας προβλήματα στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε και επικοινωνήθηκε το σχέδιο.

Η FIFA ανακοίνωσε επίσης τη συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα εξετάσει πιθανές μεταρρυθμίσεις στη διακυβέρνηση του οργανισμού.

Στις πρωτοβουλίες περιλαμβάνεται η ενίσχυση των διαδικασιών διαβούλευσης με τις συνομοσπονδίες και τις εθνικές ομοσπονδίες, πριν από την προώθηση σημαντικών στρατηγικών αποφάσεων.

Στην πράξη, ο Ινφαντίνο επιδιώκει να εμφανίσει την κρίση του καλοκαιριού ως ένα επεισόδιο που μπορεί να αντιμετωπιστεί με διορθωτικές κινήσεις, χωρίς να οδηγήσει σε αλλαγή ηγεσίας.

Για τους αντιπάλους του, ωστόσο, το ζήτημα παραμένει βαθύτερο και αφορά τη συγκέντρωση εξουσιών στον πρόεδρο, τη διαφάνεια και τον τρόπο λήψης αποφάσεων.

Ποιοι διεκδικούν την προεδρία – Εκτός κούρσας ο Βενγκέρ

Η προεδρική εκλογή της FIFA θα πραγματοποιηθεί στις 18 Μαρτίου 2027, στο Ραμπάτ του Μαρόκου. Η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων λήγει στις 18 Νοεμβρίου 2026, ενώ κάθε υποψήφιος χρειάζεται την υποστήριξη τουλάχιστον πέντε εθνικών ομοσπονδιών για να συμμετάσχει στην αναμέτρηση.

Μέχρι στιγμής έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την προεδρία ο Κόζο Τασίμα, πρώην πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιαπωνίας, και ο Ραμόν Βέγκα, πρώην Ελβετός διεθνής ποδοσφαιριστής που είχε αγωνιστεί και στην Τότεναμ.

Ο Τασίμα, ο οποίος έχει διατελέσει μέλος του Συμβουλίου της FIFA, έχει ασκήσει κριτική στους χειρισμούς του Ινφαντίνο και παρουσιάζει την υποψηφιότητά του ως προσπάθεια βελτίωσης της διαφάνειας και της διακυβέρνησης του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Το προηγούμενο διάστημα, υψηλόβαθμοι παράγοντες της UEFA προσπάθησαν να πείσουν και τον Αρσέν Βενγκέρ να συμμετάσχει στην αναμέτρηση. Ο πρώην προπονητής της Άρσεναλ, που σήμερα είναι επικεφαλής της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ανάπτυξης στη FIFA, θεωρήθηκε από ορισμένους Ευρωπαίους παράγοντες ως μια προσωπικότητα με διεθνή αναγνωρισιμότητα.

Ωστόσο, σύμφωνα με νεότερα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου στις 15 Νοεμβρίου, ο Βενγκέρ αποφάσισε να μη θέσει υποψηφιότητα, παρότι είχε δεχθεί σχετικές προτροπές.

Η εξέλιξη αυτή περιορίζει ακόμη περισσότερο τις διαθέσιμες επιλογές των αντιπάλων του Ινφαντίνο, μόλις τρεις ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας.

Γιατί οι 55 ψήφοι της UEFA δεν αρκούν

Ο συσχετισμός δυνάμεων εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη στρατηγική του Ινφαντίνο. Η FIFA διαθέτει 211 εθνικές ομοσπονδίες με δικαίωμα ψήφου. Η UEFA εκπροσωπεί 55 από αυτές, ενώ η Ασία διαθέτει 46, η Αφρική 54, η Βόρεια και Κεντρική Αμερική μαζί με την Καραϊβική 35, η Ωκεανία 11 και η Νότια Αμερική 10. Εφόσον ψηφίσουν και οι 211 ομοσπονδίες και απαιτείται απλή πλειοψηφία, ένας υποψήφιος χρειάζεται τουλάχιστον 106 ψήφους. Ακόμη και αν οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες συνταχθούν στο σύνολό τους κατά του Ινφαντίνο, οι 55 ψήφοι τους δεν αρκούν.

Αντίθετα, η δημόσια στήριξη που έχει εξασφαλίσει από σημαντικές ομοσπονδίες της Ασίας, της Αφρικής και της Καραϊβικής δημιουργεί μια πολύ διαφορετική εκλογική βάση.

Οι δημόσιες δεσμεύσεις υποστήριξης δεν ισοδυναμούν, πάντως, με καταμετρημένες ψήφους. Η τελική απόφαση θα ληφθεί από τις ίδιες τις ομοσπονδίες στην εκλογική διαδικασία του Μαρτίου.

Αυτό που έχει αλλάξει αισθητά είναι η δυνατότητα συγκρότησης ενός ενιαίου μετώπου απέναντι στον σημερινό πρόεδρο. Η συμμαχία που το καλοκαίρι περιλάμβανε την Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική έχει ήδη παρουσιάσει σημαντικές ρωγμές.

Η δύναμη της FIFA πέρα από το γήπεδο

Η υπόθεση Ινφαντίνο αποτυπώνει έναν συσχετισμό εξουσίας που συχνά παραμένει εκτός της δημόσιας συζήτησης για το ποδόσφαιρο.

Οι παγκόσμιες αθλητικές ομοσπονδίες δεν διαχειρίζονται μόνο διοργανώσεις και αγωνιστικούς κανονισμούς. Ελέγχουν τεράστιους οικονομικούς πόρους, χρηματοδοτούν υποδομές σε δεκάδες χώρες και έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν τις αναπτυξιακές προοπτικές ολόκληρων ποδοσφαιρικών οικοσυστημάτων.

Για μικρότερες εθνικές ομοσπονδίες, η σχέση με τη FIFA μπορεί να είναι καθοριστική για την κατασκευή ενός γηπέδου, την εκπαίδευση προπονητών ή τη δημιουργία προγραμμάτων νεανικού και γυναικείου ποδοσφαίρου.

Οι οικονομικές αυτές σχέσεις προσδίδουν ιδιαίτερη σημασία σε κάθε προεδρική εκλογή.

Η κρίση που προκάλεσε το σχέδιο εισόδου ιδιωτών επενδυτών ανέδειξε τις αντιδράσεις απέναντι στον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Ινφαντίνο.

Η απάντησή του, όμως, ανέδειξε τα πλεονεκτήματα που έχει ένας εν ενεργεία πρόεδρος όταν διαθέτει το θεσμικό κύρος, τους πόρους και τις διεθνείς επαφές ενός οργανισμού όπως η FIFA.

Τρεις μήνες μετά την έναρξη της αμφισβήτησης, ο Ινφαντίνο εμφανίζεται να έχει αποκαταστήσει σημαντικό μέρος των συμμαχιών του.

Η εξέλιξη δεν λύνει τα ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη διοίκηση της FIFA. Δείχνει, ωστόσο, γιατί η ανατροπή ενός προέδρου σε έναν παγκόσμιο αθλητικό οργανισμό μπορεί να αποδειχθεί πολύ δυσκολότερη από την εκδήλωση μιας ισχυρής δημόσιας αντίδρασης εναντίον του.