Η Κάια Γκέρμπερ δήλώσε πως διαφωνεί έντονα με όσους τη χαρακτηρίζουν σωσία της μητέρας της. Παρόλα αυτά, παραδέχτηκε ότι αισθάνεται ιδιαίτερα κολακευμένη από τη σύγκριση.
«Μιλώντας σοβαρά, είναι τιμή όταν οι άνθρωποι μου λένε ότι μοιάζω στη μητέρα μου. Μακάρι να της έμοιαζα. Νομίζω ότι ακόμη και στις καλύτερες ημέρες μου δεν την πλησιάζω», δήλωσε. «Σημαίνει, όμως, πάρα πολλά για μένα. Πιστεύω ότι είναι η πιο όμορφη γυναίκα, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά», ανέφερε σε συνέντευξή της στο Yahoo! Entertainment η Κάια Γκέρμπερ, που ακολουθεί τα βήματα της μητέρας της στον χώρο της μόδας. «Οπότε, αν υπάρχει οποιοσδήποτε τρόπος με τον οποίο θυμίζω σε κάποιον εκείνη, είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο», πρόσθεσε.
How Kaia Gerber feels about lookalike comparisons to her supermodel mom Cindy Crawford https://t.co/VbJ6GRarHY
Σε συνέντευξή τηςτον περασμένο Ιανουάριο, η Κάια Γκέρμπερ είχε περιγράψει πώς ήταν να μεγαλώνει έχοντας ως μητέρα τη Σίντι Κρόφορντ και μεταξύ άλλων είχε δηλώσει ευλογημένη που μέσα στην οικογένειά της δεν κυριαρχούσε η ντροπή για το γυμνό γυναικείο σώμα.
Μιλώντας στο Harper’s Bazaar, η Γκέρμπερ είχε εξηγήσει ότι μεγαλώνοντας βίωνε αυτές τις εικόνες ως κάτι ενδυναμωτικό. «Για μένα ήταν καλλιτεχνικές. Δεν ήταν χυδαίες, δεν υπήρχε αντικειμενοποίηση», είχε πει χαρακτηριστικά. Μάλιστα είχε προσθέσει ότι το να μεγαλώνει βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες ήταν «δώρο, το να μεγαλώνεις σε ένα σπίτι χωρίς ντροπή για το γυναικείο σώμα».
Αναφερόμενη γενικά στα παιδικά της χρόνια, το μοντέλι είχε εξομολογηθεί ότι τα πρώτα της χρόνια ήταν «αρκετά απομονωμένα», αλλά «με έναν πραγματικά καλό τρόπο», σημειώνοντας ότι ήταν «όσο πιο φυσιολογικά γινόταν». «Πήγαινα πάντα σε δημόσιο σχολείο. Έκανα θέατρο. Συμμετείχα σε κάθε θεατρική παράσταση της κοινότητας. Ήμουν στη χορωδία. Έκανα ρεσιτάλ τραγουδιού. Χόρευα», είχε αναφέρει.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.