Ο «Έντμοντ» του Ντέιβιντ Μάμετ στο Θέατρο Τέχνης

Edmond__Texnis1

Μια παράσταση για τον α-πολιτισμό και τη σύγχυση της σύγχρονης δυτικής καταναλωτικής κοινωνίας

Μια παράσταση για τον α-πολιτισμό και τη σύγχυση της σύγχρονης δυτικής καταναλωτικής κοινωνίας, ο “Έντμοντ” του Ντέιβιντ Μάμετ, ανεβαίνει στις 6 Φεβρουαρίου, στο «Υπόγειο» του Θεάτρου Τέχνης.

Είναι η πρώτη φορά που έργο του Μάμετ παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέχνης και η πρώτη φορά που ο“Έντμοντ”παρουσιάζεται στην Αθήνα. Η πανελλήνια πρεμιέρα του Έντμοντ έγινε το 1990 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας. Η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε το 1982 στο Σικάγο στο Goodman Theatre και λίγους μήνες μετά στο Provincetown Theatre της Νέας Υόρκης.Ένας άνδρας σε κρίση αναζητά την ταυτότητά του μέσα σε μια κοινωνία σε κρίση. Εγκαταλείπει το σπίτι του και δοκιμάζει να βρει την επιβεβαίωση στην αγορά του σεξ. Η βία με την οποία θα έρθει αντιμέτωπος, θα απελευθερώσει μια σκοτεινή, καταστροφική δύναμη που κρυβόταν μέσα του.

Ο “Έντμοντ” είναι κατά τον Μάμετ ένα είδος “σύγχρονης παραβολής”. Ή μια “σύγχρονη μεσοαστική τραγωδία” με στοιχεία παρωδίας. Ή απλώς μια ιστορία που μιλά για τη βαθιά νόσο της δυτικής κοινωνίας. Γιατί "η κοινωνία είναι άρρωστη, όχι ο άνθρωπος" διευκρινίζει ο Μάμετ.Μέσα από 23 σύντομες σκηνές, με λόγο αιχμηρό, πολιτικά μη ορθό, λόγο που με σκληρότητα αλλά και χιούμορ επιθυμεί να ενοχλήσει, να προκαλέσει και να ταρακουνήσει, το έργο σκιαγραφεί την κατάρρευση του American Dream σε μια κοινωνία όπου τα πάντα είναι αναλώσιμα και εμπορεύσιμα.

“Τα κάναμε θάλασσα. Το Αmerican Dream απέτυχε. Η Αμερική κατάντησε μια τραγωδία.”Ποιό είναι όμως το περίφημο Αmerican Dream; Μα η υπόσχεση της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης και των ίσων ευκαιριών για όλους. Ποιούς όλους …; Όλους! Αυτή είναι μια υπόσχεση που η Αμερική-και ακόμη περισσότερο η Ευρώπη- είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί -και δε θέλει- να τηρήσει.


Ed_pmd_Texnis2
Στην παράσταση πρωταγωνιστεί ο Γιάννος Περλέγκας


Η ΥΠΟΘΕΣΗ
Ο ΄Εντμοντ είναι ο “everyman”, ο μέσος άνδρας της δυτικής κοινωνίας: λευκός, ετεροφυλόφιλος, μεσοαστός, συντηρητικός, λίγο πριν τα σαράντα.Αδυνατώντας να βρει νόημα στην ασφυκτικά τακτοποιημένη ζωή του, εγκαταλείπει τη σύζυγό του για να αναζητήσει την ανταμοιβή που θεωρεί ότι του οφείλει η κοινωνία που πιστά έχει υπηρετήσει ως σκληρά εργαζόμενος και υπεύθυνος
πολίτης: την υπόσχεση μιας απροσδιόριστης ευτυχίας. Ή έστω ηδονής.Θα την αναζητήσει σε μια σειρά από άγνωστα πρόσωπα, που θα συναντήσει στην “άλλη”, τη σκοτεινή πλευρά της πόλης,εκεί όπου απροκάλυπτα κυριαρχεί το κυνήγι του σεξ και του χρήματος, της αποπλάνησης και της παραπλάνησης. Εκεί όπου η βία είναι ο απόλυτος νόμος.Σε αυτή την αστική ζούγκλα όπου τα πάντα ορίζονται από την εμπορική τους αξία και όπου δεν απαιτείται πλέον ευγένεια, ούτε πολιτική ορθότητα, ο αφελής αλλά καθόλου αθώος Έντμοντ,αφού βιώσει την εξαπάτηση, την ταπείνωση και την απόρριψη, θα απελευθερώσει όλη τη συσσωρευμένη οργή, την αλαζονεία, τα άγρια ένστικτα και τις βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις του:τον μισογυνισμό, το ρατσισμό, την ομοφοβία. Και θα φτάσει μέχρι το φόνο.

“Κάθε φόβος κρύβει μια ευχή”, θα πει ο Έντμοντ όταν καταλήξει στη φυλακή, στο ίδιο κελί με έναν Αφρο-Αμερικανό κρατούμενο. Όμως η τελική του τιμωρία δεν έχει έρθει ακόμα. Ούτε και η “κάθαρση”…

Ο "Έντμοντ" έχει πολλά κοινά σημεία με τον "Βόυτσεκ" του Μπύχνερ αλλά και τον "Μπάαλ" του Μπρεχτ, τόσο στη δομή (πολλές σύντομες σκηνές) όσο και στα βασικά χαρακτηριστικά του κεντρικού ήρωα. Ο Μάμετ επίσης επηρεάστηκε σ΄αυτό το έργο από τον "Μαλλιαρό πίθηκο" του Ο'Νηλ.

Αξίζει να επισημανθεί ότι το όνομα αλλά και το επίθετο του ήρωα: Edmond Burke, ο Μάμετ το δανείστηκε -διόλου τυχαία προφανώς-από τον Ιρλανδό φιλόσοφο και πολιτικό (1729-1797) που υπήρξε σφοδρός πολέμιος της Γαλλικής Επανάστασης και έμεινε στην ιστορία ως ο πατέρας του σύγχρονου συντηρητισμού και του κλασικού φιλελευθερισμού. Χαρακτηριστικό του απόφθεγμα: «Και τι είναι η ελευθερία δίχως τη σοφία; Δίχως την αρετή; Είναι το πιό επικίνδυνο από όλα τα δεινά. Είναι τρέλα, είναι διαστροφή χωρίς όρια».

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Σκηνικά-κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρ

Μουσική: Nalyssa Green

Χορογραφία: Βάλια Παπαχρήστου

Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Βοηθός σκηνογράφου: Σοφία Αρβανίτη-Φλώρου

Φωτογραφίες Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν:
Γιάννος Περλέγκας, Κωσταντίνα Τάκαλου, Δημήτρης Πασσάς, Σταύρος Καλλιγάς, Βάλια Παπαχρήστου, Δημήτρης Μαγγίνας, Μαριλένα Μόσχου, Παναγιώτης Ρενιέρης.

Παραστάσεις: 6 Φεβρουαρίου-26 Απριλίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη και Κυριακή 8.00 μμ, Πέμπτη έως Σάββατο 9.15 μμ.

Τιμές εισιτηρίων:

Τετάρτη και Παρασκευή: γενική είσοδος 16, μειωμένο 12, ανεργίας 10

Κάθε Πέμπτη: γενική είσοδος 12

Σάββατο-Κυριακή: γενική είσοδος 18, μειωμένο 14, ανεργίας 12

Ατέλειες: 3 ευρώ

Προσφορά για την πρώτη εβδομάδα προπώλησης 10-17 Ιανουαρίου:

όλα τα εισιτήρια μέσω viva αλλά και από τα ταμεία του θεάτρου

μόνο 10 ευρώ








ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης