tziovaras_grigoris

Η Αβάνα, η γαλοπούλα και ο οβελίας

Γρηγόρης Τζιοβάρας

Αν, όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ισχύει το «ουδέν κακόν αμιγές καλού», μάλλον πρέπει να δούμε και τις… θετικές πλευρές από το μακρινό ταξίδι που έκανε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ως την Αβάνα για να αποχαιρετίσει τον Φιντέλ Κάστρο.

Άθελά του προφανώς, ο κ. Τσίπρας απομυθοποίησε την υποτιθέμενη κρισιμότητα των στιγμών, την οποία -εν μέσω άνοστων αστεϊσμών, όπως οι παραλληλισμοί με τους γάμους της Γκρέις Κέλι και της Νταϊάνα- επικαλούνταν ο αλλοπρόσαλλος υπουργός του επί των Οικονομικών που αποδεικνύεται επικίνδυνα ανίκανος ακόμη και να μάθει να μιλάει σωστά ελληνικά.  
Διότι αν «ο Δεκέμβρης είναι ο πιο κρίσιμος μήνας, από το καλοκαίρι του 2015», όπως ισχυρίστηκε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος από το βήμα της Βουλής, με ποιο θράσος ο πρωθυπουργός πήρε το αεροπλάνο και πέταξε ως την Καραϊβική για να εκφωνήσει επικήδειο στον εκλιπόντα Κουβανό ηγέτη; Μπορεί να είναι δικαιολογία ότι άδραξε την ευκαιρία για να επιτεθεί σε εκείνους με τους οποίους υποτίθεται ότι διαπραγματεύεται; 

Πολύ περισσότερο που λίγο πριν ξεκινήσει η πτήση του εκλιπαρούσε τον Επίτροπο Π. Μοσκοβισί και τον τραπεζίτη Μ. Κερέ να δείξουν λίγη γενναιοδωρία για το δημόσιο χρέος, ώστε να μην κινδυνεύσει η καρέκλα του, αλλά και να έχει… καύσιμα το πρωθυπουργό αεροπλάνο για να πετάξει πάνω από τον Ατλαντικό. Χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία, όμως, φθάνοντας στον προορισμό του αποκάλεσε «δυνάστες» τους εταίρους – δανειστές της χώρας μόλις βρέθηκε μπροστά σε ένα διαφορετικό κοινό, όπως ήταν οι ηγέτες χωρών του τρίτου κόσμου που τον πλαισίωναν στον αποχαιρετισμό του Κάστρο και άκουγαν μάλλον ευχάριστα τον έμμεσο εξάψαλμο κατά της… άκαρδης Ευρώπης που έβγαινε από τα χείλη του. 
Γι΄ αυτό και τόσο το ταξίδι του στην Αβάνα όσο και τα όσα περιείχε ο επικήδειος στον Φιντέλ που εκφώνησε, πέρα από ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να ισχυριστεί ο καθένας που συμπαθούσε ή όχι τον εκλιπόντα Κουβανό, το μόνο βέβαιο είναι ότι λειτούργησαν απομυθοποιητικά για την –υποτιθέμενη- υπερήφανη –δήθεν- διαπραγμάτευση την οποία κάνουν ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του και που η κατάληξή της μοιάζει προδιαγεγραμμένη.

Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος μαντικές ικανότητες για να προδικάσει ότι, με μεγαλύτερη ή μικρότερη καθυστέρηση, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα δεχθεί στο τέλος όλα όσα θα θελήσουν να της επιβάλουν οι αποκληθέντες «δυνάστες», συνεχίζοντας τη γνωστή τακτική των συνεχών υποχωρήσεων που, κατά την προσφιλή τους συνήθεια, συνοδεύονται από πολεμικές ιαχές με τις οποίες επιχειρείται να καλλιεργηθούν ψευδαισθήσεις περί επικράτησης. 
Το έργο, άλλωστε, είναι γνωστό και πολυπαιγμένο: μπαίνουν γονυπετείς στο Χίλτον και αφού αποθέσουν τα πάντα στα πόδια της Ντέλιας Βελκουλέσκου, με πρώτη και καλύτερη την προσωπική τους αξιοπρέπεια, βγαίνουν έξω επιδιδόμενοι πότε σε αστείους λεονταρισμούς και πότε σε γελοίους πανηγυρισμούς. Ποιός, για παράδειγμα, ξεχνά τον περιλάλητο Κατρούγκαλο που τρόλαρε αδίστακτα τους συνταξιούχους υποσχόμενος επερχόμενες αυξήσεις τις μέρες που οι απόμαχοι της δουλειάς έρχονταν αντιμέτωποι με την κατακρεούργηση του εισοδήματός τους;  
Επειδή, πάντως, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες βρίσκουν παραλληλισμούς με το καλοκαίρι του 2015, θα είχε ενδιαφέρον να προχωρούσαν και σε ανάλογες κινήσεις με τις οποίες θα ενέπλεκαν τους πολίτες στο ζήτημα της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης, όπως έγινε αρχικά με το διαβόητο δημοψήφισμα του περυσινού Ιουλίου και κατόπιν με τις κάλπες «εξπρές» του Σεπτεμβρίου.
Τώρα, βεβαίως, το… τροπάρι με τις εκλογές φαίνεται να έχει αλλάξει, αφού, για την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, «το σενάριο των εκλογών είναι επικίνδυνο για την χώρα», όπως υποστήριξε ο εκπρόσωπος της Δ. Τζανακόπουλος.

Διότι, λέει, «διακόπτει την 2η αξιολόγηση, διακόπτει τη συζήτηση και το momentum για τη ρύθμιση του χρέους, διακόπτει και τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται έτσι ώστε να ενταχθεί η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης». 


Αν, όμως, έχουν έτσι τα πράγματα και πλέον οι άνθρωποι, οι οποίοι αποθέωναν σε κάθε ευκαιρία την προσφυγή στις κάλπες, πιστεύουν ότι «οι εκλογές είναι επικίνδυνες», γιατί δεν δοκιμάζουν την εναλλακτική ενός δημοψηφίσματος; Θα είχε ενδιαφέρον, επιστρέφοντας από την Αβάνα, ο Αλέξης Τσίπρας να έμπαινε στον… πειρασμό να ρωτούσε πόσοι από τους Έλληνες επιθυμούν να κλείσει εκείνος την αξιολόγηση, υπογράφοντας στην πραγματικότητα ένα ακόμη Μνημόνιο και πόσοι θέλουν να τον δουν να αφήνει το Μαξίμου. Και ας έκανε μετά το αντίθετο, όπως εκείνος ξέρει…


Ας μην τρέφονται, ωστόσο, αυταπάτες. Το πιθανότερο είναι ότι ο Τσίπρας δεν θα κάνει ούτε εκλογές ούτε δημοψήφισμα. Και δεν θα κάνει τίποτε από τα δυο, διότι όλο και κάποιος θα του έχει θέσει υπόψη του τη ρήση του Αμερικανού Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν σύμφωνα με την οποία «μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο καιρό ή λίγους για πολύ καιρό, αλλά δεν μπορείς να τους κοροϊδεύεις όλους για πάντα». Αλλά και αν δεν του είπαν για τον Λίνκολν, μπορεί ευρισκόμενος στην Κούβα να αναρωτήθηκε ο ίδιος τους λόγους για τους οποίους οι Κάστρο αποφεύγουν επί τόσες δεκαετίες να προκηρύξουν εκλογές στη χώρα τους. 
Συμπέρασμα; Οι πολυπληθείς εν Ελλάδι μετακλητοί υπάλληλοι που «τρούπωσαν» τους τελευταίους 22 μήνες σε θέσεις του Δημοσίου, ας μην αγωνιούν. Χριστουγεννιάτικη «γαλοπούλα» θα φάνε στις καρέκλες τους. Για τον πασχαλινό «οβελία» βλέπουμε... 

ΣΧΟΛΙΑ (5)

απορια ?

οι προηγουμενοι που κυβερνησαν διαπραγματευτηκαν σκληρα ?

Χάσαμε την λογική μας

Έχει μεγάλη αξία, με την τεχνολογια βοηθουντος,η επικοινωνία για θέματα που αφορούν τις ζωές μας και κυρίως είναι μια τροφή του μυαλού, όταν απορίες μας, βασικές βρίσκουν μια απάντηση. Απορία πρωτη : πήγε ο Τσιπρας να χαιρετήσει έναν κατά συρροή δολοφόνο, εγκληματία, φασίστα. Πού μόνο ολοκληρωτικά καθεστώτα τον ακολούθησαν. Όμως γιατί; Μήπως η δόση που δεχόταν από τα μικρατα του, της προπαγανδας ηταν τοσο ισχυρή, που του έγινε πλύση εγκεφάλου ; Και ακολούθησε δια βίου μια ιδεοληψία, που το κακό το διαβολικό έγινε ο παράδεισος των πολιτικών συστημάτων στον κόσμο. Και γιατί μετά από έναν αιώνα δοκιμών και επαναλήψεων τον φτυσάνε μετά βδελυγμιας όλοι οι λαοί ; Αλλά φαίνεται έχουν αναπτυχθεί γονίδια (ή όπως αλλιώς τα λένε ) στον εγκέφαλο του, πού δεν σβήνουν με τίποτα. Άρα και η ρηση του πρωην πρεδρου Ρήγκαν : ότι είναι η αυτοκρατορία του κακού ο κομμουνισμος, αληθεύει. Απορία δεύτερη. Ο Σοιμπλερ και οι θεσμοί γνωρίζουν ότι το κακό με την ελληνική οικονομία, που δεν λέει να ανακάμψει - ουτε και το βλέπω -είναι ο στρατός κατοχης, το δημοσιουπαλληλικο κατεστημένο, σχέση Φρανκενστάιν στα ασφαλιστικά ταμία ,ένα προς έναν, εργαζόμενοι και συνταξιουχοι ; Εγώ νομίζω ότι το γνωρίζουν όλοι αυτοί. Τοτε γιατι, επτά χρόνια τώρα δεν κτυπανε το κακό εκει που πρέπει, αλλά το αφήνουν και γιγαντωνεται ακόμη περισσοτερο; Ενώ μπορούσαν αν π.χ. έκοβαν τις συντάξεις των κάτω των 65 ετών.Στους υγιεις. Έχω ακούσει φήμες, ότι σηκώνονται από το τραπέζι και φεύγουν, όταν τεθούν τέτοια θέματα ,στην κυβέρνηση για τους κομματικους στράτούς τους, των κομματων της Βουλής . Ελπίζω καπότε να μάθουμε. Και οι απλοί πολίτες. Από τους δημοσιογράφους. Που μερικά πράγματα έχω την εντύπωση ότι τα βγάζουν με το τσιγκέλι. Ένα άλλο κακό, δεν υπάρχει σχολή λογικής, να διδασκούν την χαμενη μας λογική. Μόνοι μας δεν μπορούμε.

Στέφανος

Μήπως είναι αρκετά μεγάλο και τελικά πολύ ουσιαστικό στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις το πσοστό του ΔΕΝ ΞΕΡΩ - ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ - ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ....??????? Όλοι αυτοί όταν βρεθούν μπροστά στην κάλπη θα ψηφίσουν, αλλά το ζήτημα είναι τι θα ψηφίσουν........ Εκεί δεν μπορεί να προβλεφθεί τίποτε και τελικά πέφτουν έξω οι δημοσκοπήσεις....??????

Κ58

Γνωστή η ρήση του Αμερικανού Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν σύμφωνα με την οποία "μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο καιρό ή λίγους για πολύ καιρό, αλλά δεν μπορείς να τους κοροϊδεύεις όλους για πάντα". Είναι γνωστό επίσης ότι ο Λίνκολν δεν είχε επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα! (Αρκάς)

Στέφανος Τσιμπιρκίδης

Μπορεί ο Λίνκολν να μην επισκέφθηκε ποτέ την Ελλάδα, αλλά αν και τάχθηκε από το 1840 ακόμη κατά της δουλείας εντούτοις υπέπεσε και αυτός στον πειρασμό να κατηγορήσει τους μαύρος για την έναρξη του Εμφυλίου. Μάλιστα είχε προτείνει την επιστροφή στην Πατρώα Γή της Αφρικής, όσων δούλων το επιθυμούσαν. Αξίζει να σημειωθεί κάτι πολύ γνωστό στους κύκλους των ειδικών της Οικονομικής Ιστορίας: Το σύνολο της αξίας αθροιστικά της αμερικανικής βιομηχανίας και βιοτεχνίας της εποχής, της έγγειας ιδιοκτησίας και του Τραπεζικού Κεφαλαίου ήταν κατά πολύ κατώτερο της συνολικής αξίας του τιμήματος από την πώληση του πληθυσμού των μαύρων σκλάβων του Νότου. Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό της δουλείας ήταν που κατέστησε για πρώτη φορά τις ΗΠΑ παγκόσμια οικονομική και στρατιωτική δύναμη. ΜΗΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ, ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. HASTA LA VICTORIA SIEMPRE

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία