Για τα παιδικά της χρόνια, την κακοποίηση που βίωσε από τους γονείς της και τη δύσκολη, αλλά λυτρωτική, πορεία προς τη συγχώρεση μίλησε η Γιούλη Τσαγκαράκη. Η ηθοποιός αποκάλυψε ότι χρειάστηκε να φτάσει στα 50 της χρόνια για να καταφέρει να απελευθερωθεί από τα τραύματα του παρελθόντος και να δώσει στον εαυτό της τη γαλήνη που αναζητούσε.
Μιλώντας στην εκπομπή «2night Show», η Γιούλη Τσαγκαράκη τόνισε την ανάγκη να πάψει κάθε μορφή κακοποίησης μέσα στην οικογένεια, εξηγώντας πως οι επιπτώσεις της συνοδεύουν το παιδί για μια ολόκληρη ζωή. «Οι γονείς πρέπει να σταματήσουν την κακοποίηση χθες, δεν είναι μόνο η σωματική, υπάρχει και σε άλλες μορφές, ακόμα και ένα άγριο κοίταγμα. Ο κύκλος του κακού πρέπει να σταματήσει. Η κακοποίηση καταγράφεται στην ψυχή του παιδιού και την κουβαλάει μία ζωή», είπε χαρακτηριστικά.
Δείτε το βίντεο
Η ηθοποιός δεν δίστασε να αποκαλύψει πως έχει βιώσει προσωπικά την κακοποίηση ως παιδί, σημειώνοντας ότι χρειάστηκε πολλά χρόνια για να μπορέσει να συμφιλιωθεί με το παρελθόν και να βρει τη δύναμη να συγχωρήσει τους γονείς της.
«Έχω βιώσει την κακοποίηση ως παιδί, έπρεπε να δοθούν απαντήσεις για να έρθει η συγχώρεση και να ησυχάσει η ψυχή σιγά σιγά. Συγχώρησα τους γονείς μου για την κακοποίηση που είχα δεχτεί και ζήτησα συγγνώμη, γιατί πλέον έφτασα στα 50 και δεν μπορώ να τους ρίχνω άλλες ευθύνες. Είναι δική μου η ζωή μου, ευθύνη μου. Τους συγχωρούμε για μας. Ήταν αλλιώς τα πράγματα», εξήγησε.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.