PROTOTHEMA

Blogs

Λύση στο Σκοπιανό χωρίς μικροκομματικές υστεροβουλίες

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Στη ζωή (και στην πολιτική σε όλες τις εκφάνσεις της) δεν υπάρχουν κενά, ούτε προβλήματα χωρίς λύση. Η αγνόηση των ζητημάτων, καθιστά τα ζητήματα ανύπαρκτα και άνευ σημασίας.

Ακόμη και αν δεν δοθεί «λύση» στο Σκοπιανό – περί αυτού η συζήτηση – η ίδια η ζωή θα δώσει την απάντηση. Και δυστυχώς μέχρι τώρα το έχει πράξει με τρόπο ανεπιθύμητο για τις επιδιώξεις όσων χάραξαν τη στρατηγική της χώρας, πιστεύοντας ότι οι «προσωρινές ονομασίες» και η διαρκής μετάθεση στο μέλλον, λειτουργεί προς όφελος της Ελλάδας.


Όπως είπε ξεκάθαρο ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Νίμιτς, υπό την εποπτεία του οποίου ξεκινούν πάλι οι συζητήσεις των δύο πλευρών, ο όρος «Μακεδονία» είναι μέρος της εξεταζόμενης λύσης, καθότι περιλαμβάνεται ήδη στην προσωρινή ονομασία, ενώ με αυτό το όνομα έχουν αναγνωρίσει περισσότερες από 100 χώρες το βόρειο γείτονά μας.

Υπό αυτή την έννοια υπάρχουν δύο προοπτικές και μία ευχάριστη πλην απίθανη έκπληξη: Να συζητήσουμε όντως και να δεχθούμε μία τέτοια λύση – με το «Μακεδονία» μέσα. Ή να μην κάνουμε καμία κουβέντα, αφού το πλαίσιο περιλαμβάνει το «Μακεδονία». Η θετική έκπληξη θα ήταν να παρέμβαινε με τέτοιο τρόπο ο αμερικανικός παράγοντας, που να ικανοποιούσε θεαματικά την Ελλάδα, επιβάλλοντας στα Σκόπια ένα όνομα χωρίς το «Μακεδονία». Πέρα από απίθανο, αυτό θα γεννούσε ερωτηματικά και για τα ανταλλάγματα.

Αυτό λοιπόν είναι το πλαίσιο.

Το ερώτημα είναι: θα πάει όλος μαζί ο πολιτικός κόσμος (εξαιρουμένης φυσικά της ΧΑ) σε μία συμφωνία για τη λύση κι ας έχει το όνομα Μακεδονία ή θα επιλέξουν κάποιοι να πετροβολούν απ’ έξω για να εισπράξουν κομματικά οφέλη. Αν είναι μάλιστα κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης που θα διαφωνήσει, πάει κι έρχεται. Αλλά, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ένα κόμμα που κυβερνά, όπως οι ΑΝΕΛ, που θα επιλέξουν το αντάρτικο, ήτοι την πατριδοκαπηλεία για λόγους καθαρά κομματικής επιβίωσης. Δεν γίνεται να τα έχεις όλα στη ζωή: να απολαμβάνεις την εξουσία, κάνοντας μόνο τα εύκολα και τα ευχάριστα και αφήνοντας τα δύσκολα όχι μόνο για τον συνεταίρο του στην κυβέρνηση, αλλά και στην αντιπολίτευση.

Εάν θέλεις να κυβερνάς παίρνεις τις ευθύνες σου. Εάν όμως διαφωνείς σε τόσο βασικά πράγματα – δικαίωμά σου φυσικά – τότε παίρνεις πάλι τις ευθύνες που προκύπτουν: άρεις την εμπιστοσύνη στου στην κυβέρνηση, αποχωρείς από αυτή και αφήνεις τα πράγματα να εξελιχθούν αναλόγως. Κατανοητό και σεβαστό. Δεν γίνεται όμως να απαιτείς να κυβερνάς με τις ψήφους των αντιπάλων του. Εκτός κι αν το επιτρέψει η αντιπολίτευση φυσικά. Η οποία πιάνεται συχνά κορόιδο, όταν προκύπτουν τέτοια θέματα. Έχει συμβεί στο παρελθόν, ίσως ξανασυμβεί. Αλλά εάν δεν προσφερθεί αυτή τη φορά, τα γάλατα θα σφίξουν για τους συγκυβερνώντες.

 

Γιώργος Χατζηγεωργίου18/01/201809:33

Κύριε Μακρυγιάννη, όσο και αν δε χωνεύω τον Καμμένο και τον θεωρώ πολιτικό καιροσκόπο, στο συγκεκριμένο θέμα έχει λόγο να είναι στα κεραμίδια. Οι ΑΝΕΛ ως κόμμα έχουν ευαισθησία στο θέμα (ας μην ξεχνάμε το περιστατικό με το Μουζάλα που ο Καμμένος ζητούσε την παραίτησή του). Όταν συγκυβερνάς, ωφείλεις να σέβεσαι βασικούς άξονες πολιτικής όλων των μελών σου. Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνει συχνά στη βουλή ζητήματα προβληματικά για τους ΑΝΕΛ. Έτσι δε στήνονται κυβερνήσεις συνεργασίας. Και μόνο το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το νόμο περί απλής αναλογικής θα έπρεπε να τον κάνει πιο προσεχτικό στο πώς χειρίζεται τις συνεργασίες του.

Απάντηση
ΕΧΕΦΡΩΝ ΠΟΛΙΤΗΣ17/01/201819:26

Αν κάποιο κράτος, μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους, έχει κάποιο λόγο στο Μακεδονικό αυτό είναι περισσότερο η Βουλγαρία παρά η Ελλάδα. Η Ελλάδα, απλώς, πήρε μια θέση αντίδρασης το 1990-91, περισσότερο για λόγους εσωτερικής πολιτικής παρά ουσίας: και ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς αποσκοπούσαν στις ψήφους του ελληνικού λαού σε μια εποχή κρίσης ταυτοτήτων και επανέναρξης των αλυτρωτισμών μετά το τέλος των βαλκανικών κομμουνισμών. Η Βουλγαρία, όμως, έχει κάθε νεωτερικό δικαίωμα να ισχυριστεί ότι οι κάτοικοι της γείτονος χώρας είναι περισσότερο Βούλγαροι παρά Μακεδόνες, όχι μόνο λόγω γλώσσας και ονομάτων/επιθέτων, αλλά κυρίως λόγω της λανθασμένης εξωτερικής πολιτικής της Βουλγαρίας σε δύο παγκόσμιους πολέμους να είναι σύμμαχος της υπερδύναμης που έχασε, της Γερμανίας. Αν η Βουλγαρία είχε συμπαραταχθεί με τις νικήτριες Δυτικές δυνάμεις, σήμερα, πολύ πιθανόν, η περιοχή αυτή να ανήκε στη Βουλγαρία.

Απάντηση
giannis17/01/201818:59

Το θεμα αυτο ειναι το προσχημα που χρειαζεται ο συριζα για να παει σε εκλογες για εθνικο συμφερον.Ριχνει την ευθυνη της μη λυσης στη ΝΔ Κανει προοδευτικη στροφη. Ξεκοβει απ τους Καμενους , η ακροδεξια τον ριχνει. Δεν μειωνει συνταξεις και το αφορολογητο. Μαγγας ο Τσιπρας , αφελης ο Μητσοτακης

Απάντηση
Bondsteel Camp Republic17/01/201815:25

Και απο το 90 τώρα το θυμήθηκε ο Σοροστρατευμένος Νίμιτς; Και τι προτάσεις έκανε τόσα χρόνια; Ασε τους σκοπιανούς και όλους αυτούς που καίγονται να βράζουν στο ζουμί τους. Ούτε οι πολιτικοί ούτε και οι ψηφοφόροι τους δεν μπορούν να αλλάξουν την ιστορία. Η Μακεδονία είναι Ελλάδα.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία