Σε μια κρίσιμη διπλωματική πρωτοβουλία για την αποτροπή νέας στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ του Ιράν και των
Ηνωμένων Πολιτειών και του
Ισραήλ προχώρησαν η
Σαουδική Αραβία, η
Τουρκία και το
Πακιστάν, αποστέλλοντας υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες στην Τεχεράνη, την ώρα που η πολεμική ρητορική κλιμακώνεται απ' όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές.
Στη συνάντηση της Δευτέρας, διπλωμάτες και αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας εξετάζουν, μεταξύ άλλων, πώς το Ιράν θα μπορούσε να πείσει τους
Χούθι να σταματήσουν τις καταστροφικές επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον υποδομών στη
Σαουδική Αραβία, την ώρα που η
Αίγυπτος ενέκρινε την αποστολή στρατιωτικής υποστήριξης στο Ριάντ.
Με τις συγκρούσεις να συνεχίζονται με σφοδρότητα στην Υεμένη, οι
Χούθι υποστηρίζουν ότι έχουν καταφέρει να θέσουν εκτός λειτουργίας το αεροδρόμιο του Ριάντ και να προκαλέσουν σοβαρά πλήγματα στη σαουδαραβική οικονομία.
Παράλληλα, στις συνομιλίες τίθεται και το ενδεχόμενο συμμετοχής του Ιράν σε μια νέα συμφωνία ασφαλείας μεταξύ ισλαμικών χωρών, σε μια προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα διαφορετικό πλαίσιο περιφερειακής συνεργασίας.
Στην Τεχεράνη οι επικεφαλής Άμυνας και Πληροφοριών τριών χωρών
Στις συνομιλίες με τους κορυφαίους αξιωματούχους ασφαλείας και τους διαπραγματευτές του Ιράν επρόκειτο να συμμετάσχουν ο υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας,
Χάλιντ μπιν Σαλμάν, ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, στρατάρχης
Ασίμ Μουνίρ, και ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών,
Ιμπραήμ Καλίν.
Στόχος της αποστολής τους είναι να προωθήσουν μια συμφωνία μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει την επανάληψη των εχθροπραξιών.
Οι τρεις χώρες είχαν υπογράψει τον περασμένο Αύγουστο στη
Μέκκα αμυντική συμφωνία, η οποία είχε προκαλέσει ανησυχία σε ορισμένους κύκλους του Ιράν, καθώς θεωρήθηκε πιθανό ότι αποσκοπούσε στον περιορισμό της επιρροής της Τεχεράνης. Ωστόσο, οι χώρες που υπέγραψαν τη συμφωνία επιμένουν ότι πρόκειται αποκλειστικά για ένα σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας.
Το κρίσιμο ζήτημα στις συνομιλίες είναι η ισορροπία ανάμεσα στη διερεύνηση μιας νέας, μακροπρόθεσμης αρχιτεκτονικής ασφαλείας και στην απαίτηση να προχωρήσει το Ιράν σε συμβιβασμούς στις συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκεται.