Η υπόθεση Τζέφρι Επστάιν επανέρχεται στο προσκήνιο με δημοσιοποίηση επίσημων αρχείων που περιλαμβάνουν φωτογραφίες, υπηρεσιακές αναφορές και καταθέσεις χρημάτων, αποτυπώνοντας τις προσωπικές του σχέσεις με δημόσια πρόσωπα
«Κυρίες και κύριοι, την πιάσαμε». Με αυτή τη φράση οι ιντερνετικοί ερευνητές του Reddit προβάλλουν μια εικόνα της κατηγορούμενης για τον ρόλο της στο κύκλωμα sex trafficking του Τζέφρι Επστάιν, Γκιλέιν Μάξγουελ, δίπλα στο σκίτσο ύποπτης για την απαγωγή της μικρής Μαντλίν ΜακΚάν, το καλοκαίρι του 2007 στην Πορτογαλία. Τελικά, η Μάξγουελ και το κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης του Επστάιν δεν προκύπτει να έχουν καμία σχέση με την υπόθεση ΜακΚάν, μία ίσως από τις ελάχιστες σκοτεινές υποθέσεις με τις οποίες δεν δείχνει να συνδέεται. Γρήγορες συστάσεις με την υπόθεση: το 2008, ο επενδυτής και καταδικασμένος παιδεραστής Τζέφρι Επστάιν κατέληξε σε συμφωνία με τους εισαγγελείς, αφού οι γονείς μιας 14χρονης κοπέλας δήλωσαν στην αστυνομία της Φλόριντα ότι είχε κακοποιήσει την κόρη τους στο σπίτι του στο Παλμ Μπιτς. Στο σπίτι βρέθηκαν φωτογραφίες κοριτσιών και καταδικάστηκε για εξώθηση ανηλίκου σε πορνεία, αδίκημα για το οποίο καταχωρήθηκε ως σεξουαλικός παραβάτης. Χάρη στη συμφωνία που έκλεισε με τις Αρχές, γλίτωσε μια βαριά ποινή φυλάκισης.
Εντεκα χρόνια αργότερα, κατηγορήθηκε για τη λειτουργία ενός δικτύου ανήλικων κοριτσιών που διέθετε για σεξουαλικούς σκοπούς. Πέθανε στη φυλακή ενώ περίμενε τη δίκη του και ο θάνατός του κρίθηκε αυτοκτονία. Αυτές οι δύο ποινικές έρευνες συγκέντρωσαν ένα τεράστιο απόθεμα εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων των μεταγραφών των συνεντεύξεων με τα θύματα και τους μάρτυρες, καθώς και αντικειμένων που κατασχέθηκαν από τις επιδρομές στις διάφορες ιδιοκτησίες του. Το FBI βρήκε περισσότερα από 300 gigabytes δεδομένων και φυσικών αποδεικτικών στοιχείων στις βάσεις δεδομένων, στους σκληρούς δίσκους και σε άλλα μέσα αποθήκευσης, σύμφωνα με ένα υπόμνημα του 2025 από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Η υστερία που επικρατεί σχετικά με την υπόθεση Επστάιν επιτείνεται από τα μυστικά που αποκαλύπτονται όσο βγαίνουν στη δημοσιότητα στοιχεία που εμπλουτίζουν τους ομώνυμους φακέλους. Φωτογραφίες, απομαγνητοφωνημένοι διάλογοι, μηνύματα, ατζέντες και «δραστηριότητες» συμπληρώνουν το παζλ της υπόθεσης οδηγώντας σε ολοένα πιο εμετικά συμπεράσματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φωτογραφία του Τζέφρι Επστάιν, στην οποία ο Αμερικανός φαίνεται να διασκεδάζει ξαπλωμένος στο κρεβάτι του δωματίου του. Αυτό που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά και «ανακάλυψαν» οι ιντερνετικοί ερευνητές είναι ότι απέναντί του διακρίνονται δύο πόδια. Παιδικά…
Με τα στοιχεία και τις ενδείξεις για παιδεραστία και κυκλώματα που εκμεταλλεύονταν ανηλίκους και τους διέθεταν σε πλούσιους και ισχυρούς πελάτες, όπως ο μυστηριώδης «αόρατος άνθρωπος» με το αρχικό «Α» (που όλοι υποθέτουν ότι είναι ο πρώην πρίγκιπας της Αγγλίας Αντριου), να είναι σαρωτικά, οι αμερικανικές Αρχές αναφέρουν ότι τα στοιχεία τα οποία βγάζουν στη δημοσιότητα (λόγω σχετικής νομοθεσίας που ψηφίστηκε πρόσφατα) είναι πολλά. Τόσα πολλά που θα χρειαστούν «μερικές εβδομάδες ακόμα» μέχρι να ολοκληρωθεί η δημοσίευσή τους.
Βρόμικο μυστικό
Στα τέλη Δεκεμβρίου, μια σειρά δημοσιευμάτων σε κορυφαία διεθνή Μέσα αποκάλυψε ότι τα λεγόμενα «Epstein files» όχι μόνο δεν έχουν εξαντληθεί, αλλά ενδέχεται να είναι ένα μικρό μόνο μέρος ενός τεράστιου αρχείου, το πραγματικό μέγεθος του οποίου κανείς δεν γνώριζε μέχρι πρόσφατα. Περισσότερα από 1 εκατομμύριο νέα έγγραφα εντοπίστηκαν από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, σύμφωνα με επίσημη ενημέρωση, καθιστώντας σαφές ότι η διαδικασία πλήρους δημοσιοποίησης θα καθυστερήσει σημαντικά. Η αποκάλυψη αυτή δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτική και θεσμική βόμβα. Ποιος ήθελε να τα αποκρύψει και γιατί;
Σύμφωνα με ρεπορτάζ, το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ παραδέχθηκε ότι κατά τη διάρκεια της εσωτερικής ανασκόπησης για την αποδέσμευση των εγγράφων εντοπίστηκε ένας τεράστιος όγκος υλικού που δεν είχε προηγουμένως καταγραφεί ως σχετικός με την υπόθεση Επστάιν. Πρόκειται για e-mail, εσωτερικά σημειώματα, αρχεία πτήσεων, καταθέσεις και διοικητικά έγγραφα που βρίσκονταν διάσπαρτα σε διαφορετικές υπηρεσίες. Η ύπαρξη αυτού του υλικού εγείρει ένα βασικό ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μια υπόθεση που θεωρείται από τις πλέον ερευνημένες της τελευταίας δεκαετίας να εξακολουθεί να αποκαλύπτει άγνωστους όγκους εγγράφων; Και, κυρίως, ποιος είχε την ευθύνη της εποπτείας τους όλα αυτά τα χρόνια;
Το υπουργείο Δικαιοσύνης επικαλείται την ανάγκη προστασίας των θυμάτων για τις καθυστερήσεις και τις εκτεταμένες λογοκρισίες. Παράλληλα, όμως, αναγνωρίζει ότι η κλίμακα της υπόθεσης ξεπερνά κάθε αρχικό σχεδιασμό. Το CNN αποκαλύπτει ότι η διαδικασία επανεξέτασης των εγγράφων έχει προκαλέσει εσωτερικές τριβές στην Ουάσινγκτον. Το υπουργείο Δικαιοσύνης βρίσκεται αντιμέτωπο με κατηγορίες τόσο από Ρεπουμπλικανούς όσο και από Δημοκρατικούς ότι οι λογοκρισίες είναι υπερβολικές και ενδεχομένως εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες. Ανώτατοι αξιωματούχοι του υπουργείου απαντούν ότι πολλά από τα έγγραφα περιέχουν ανεπιβεβαίωτους ισχυρισμούς, ονόματα θυμάτων ή τρίτων προσώπων που δεν κατηγορήθηκαν ποτέ και ότι η ανεξέλεγκτη δημοσιοποίησή τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεπανόρθωτη βλάβη.
Ωστόσο, η ίδια η παραδοχή ότι μέσα στο αρχείο υπάρχουν «μη επαληθευμένες ή ψευδείς πληροφορίες» γεννά νέα ερωτήματα. Ποιος τις κατέγραψε; Γιατί παρέμειναν στα επίσημα αρχεία; Και πώς διαχωρίζεται η πληροφορία από τη φήμη όταν όλα βρίσκονται κάτω από την ίδια θεσμική σφραγίδα;
Οι φωτογραφίες
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επανέρχονται στο προσκήνιο φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί χρόνια πριν, αλλά αποκτούν νέα σημασία. Οχι επειδή αποδεικνύουν εγκλήματα, αλλά επειδή αποτυπώνουν σχέσεις. Τον Επστάιν σε στιγμές άνεσης, πλάι σε ανθρώπους που δεν θα έπρεπε -θεωρητικά- να αγνοούν το παρελθόν του.
Η δημοσίευση αυτών των εικόνων λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ο Επστάιν δεν κινούνταν στο περιθώριο. Κινούνταν στο κέντρο. Και αυτό είναι το στοιχείο που εξακολουθεί να προκαλεί τη μεγαλύτερη δυσφορία.
Τι περιλαμβάνουν τα πρώτα επίσημα έγγραφα και γιατί προκαλούν αντιδράσεις λοιπόν; Σε μια κρίσιμη κίνηση που είχε πολλούς να την περιμένουν για χρόνια, αλλά λίγους να την χαιρετίζουν με ενθουσιασμό, το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (DOJ) άρχισε την αποδέσμευση επίσημων αρχείων σχετικών με την υπόθεση του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επστάιν, μιας υπόθεσης που έχει σημαδέψει την Αμερική και όλο τον κόσμο με την έκταση, την ατιμωρησία και τις σχέσεις εξουσίας που φαίνεται ότι περιέβαλαν τον χρηματοδότη. Η επίσημη δημοσιοποίηση των εγγράφων, η πρώτη δόση της οποίας είδε το φως στις 19-20 Δεκεμβρίου και ακολούθησε μια σειρά επόμενων αποδεσμεύσεων, έγινε στο πλαίσιο μιας νέας νομοθεσίας, του Epstein Files Transparency Act, που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο και υπογράφηκε από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ τον Νοέμβριο του 2025, με σκοπό να υποχρεώσει την κυβέρνηση να δημοσιοποιήσει «όλα τα μη απόρρητα έγγραφα» που σχετίζονται με τον Επστάιν και τη δίκη της στενής του συνεργάτιδας Γκιλέιν Μάξγουελ.
Ο νόμος όριζε σαφή προθεσμία: μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 2025 όλα τα σχετικά αρχεία έπρεπε να είναι δημόσια και πλήρως διαθέσιμα. Ο στόχος ήταν να μπει τέλος σε δεκαετίες σιωπής, καθυστερήσεων και μερικών μόνο διαρροών που είχαν κυκλοφορήσει κατά καιρούς.
Τι δόθηκε στη δημοσιότητα; Αυτή η πρώτη δόση των εγγράφων περιλαμβάνει χιλιάδες αρχεία - κυρίως φωτογραφίες, αλλά και δεκάδες σελίδες εγγράφων που προέρχονται από έρευνες του FBI και άλλων Αρχών. Ανάμεσα σε αυτά είναι εικόνες που τραβήχτηκαν στα σπίτια του Επστάιν στη Νέα Υόρκη και τη Φλόριντα, αλλά και στο ιδιωτικό του νησί στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους.
Συνολικά, εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες αρχείων πρόκειται να δημοσιευτούν σταδιακά, αλλά η διαδικασία δεν είναι ολοκληρωμένη και μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες ακόμη, καθώς εντοπίστηκαν περισσότερα από ένα εκατομμύριο νέα έγγραφα που ενδεχομένως σχετίζονται με την υπόθεση και πρέπει να ελεγχθούν και να λογοκριθούν για την προστασία θυμάτων και προσωπικών δεδομένων.
Ο Μπιλ Κλίντον στην πισίνα του Επστάιν
Μεγάλο μέρος των νέων εγγράφων αποτελείται από φωτογραφικό υλικό που είχε κατασχεθεί από τις έρευνες του FBI. Πολλές από τις εικόνες δείχνουν τον Επστάιν, αλλά και γνωστά πρόσωπα της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής των ΗΠΑ και του εξωτερικού, μαζί με τον ίδιο - μεταξύ αυτών και ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον. Σε ορισμένες φωτογραφίες εμφανίζεται ο Κλίντον σε ιδιωτικά αεροπλάνα και σε παλαιότερα ταξίδια με τον Επστάιν, ενώ σε άλλες παρίσταται δίπλα στη Μάξγουελ και σε άλλα άτομα των οποίων τα πρόσωπα έχουν καλυφθεί για προστασία ταυτότητας. Στο υλικό ο Κλίντον φέρεται να μοιράζεται ένα τζακούζι με ένα από τα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης του Επστάιν. Σε άλλες φωτογραφίες, ο Κλίντον και ο Επστάιν εμφανίζονται με τον Μάικλ Τζάκσον, την Νταϊάνα Ρος, τον Κέβιν Σπέισι και τη Μάξγουελ. Στα έγγραφα και τις φωτογραφίες αναφέρονται και άλλοι διάσημοι και ισχυροί, όπως ο φημισμένος εκφωνητής ειδήσεων Γουόλτερ Κρόνκαϊτ κ.ο.κ..
Ο Μάικλ Τζάκσον, ο Μπιλ Κλίντον και η Νταϊάνα Ρος σε ένα από τα πάρτυ του Επστάιν
Σε άλλο σημείο υπάρχει η κατάθεση μάρτυρα που περιγράφει σεξουαλική κακοποίηση με «πολλά αγγίγματα σε κορίτσια που είχαν γυμνόστηθες συναντήσεις» με τον Επστάιν, ο οποίος «έκανε τρελούς ήχους σε αυτές τις συναντήσεις». Στις καταθέσεις περιγράφεται και η πίεση που ασκούσε στους συνεργάτες του ο Επστάιν να προμηθεύουν το κύκλωμα με ανήλικα κορίτσια, όχι όμως «Λατινοαμερικάνες και σκουρόχρωμες». Αλλού περιγράφεται πώς το FBI και άλλες υπηρεσίες απογοήτευσαν τις καταγγέλλουσες-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, αποτυγχάνοντας να βρουν στοιχεία για τον Επστάιν, ο οποίος απειλούσε ανερυθρίαστα τα θύματά του ότι «θα σας κάψω το σπίτι» αν διαρρεύσουν οποιοδήποτε στοιχείο.
Αφαίρεση και λογοκρισία
Παρά τον τεράστιο όγκο υλικού που ήδη δημοσιεύτηκε, σημαντικά έγγραφα έχουν αφαιρεθεί ή λογοκριθεί. Σύμφωνα με αναφορές, περισσότερες από 550 σελίδες ήταν πλήρως διαγραμμένες προτού δοθούν στη δημοσιότητα. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται και αρχεία από ομοσπονδιακούς ενόρκους (grand jury) που έχουν καταγραφεί ως αθέατα στο κοινό.
Η έκταση της λογοκρισίας έχει προκαλέσει σφοδρές επικρίσεις από νομοθέτες και επιζώντες. Ο βουλευτής Ρο Κάνα, ο οποίος συνέγραψε την ίδια τη νομοθεσία για τη δημοσιοποίηση των αρχείων, κατηγόρησε το υπουργείο ότι παραβιάζει τον νόμο διότι υποχρεούται να εξηγεί κάθε λογοκριμένη σελίδα, αλλά δεν το έχει κάνει πλήρως. Η παρουσία πλήρως σκοτεινιασμένων εγγράφων και η απόσυρση μερικών στοιχείων που είχαν αρχικά αναρτηθεί, συμπεριλαμβανομένης μιας φωτογραφίας που έδειχνε τον Τραμπ μαζί με τον Επστάιν και τη Μάξγουελ, έχουν εντείνει τις υποψίες ότι κάποια στοιχεία παραμένουν υπό επεξεργασία ή ακόμα υπό δικαστική εξέταση. Ορισμένα από τα έγγραφα που έχουν δημοσιευτεί περιέχουν περιγραφές ή υποθέσεις που δεν έχουν επαληθευτεί και όλα όσα περιέχονται στα αρχεία αντανακλούν νόμιμη ή αποδεδειγμένη εμπλοκή τρίτων προσώπων. Για παράδειγμα, η ίδια η κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει ορισμένα κομμάτια του υλικού, όπως μια φερόμενη επιστολή που υποτίθεται ότι έγραφε ο Επστάιν, ως ψευδή ή κατασκευασμένα.
Με τον Ντόναλντ Τραμπ
Ο Τραμπ και τα… γούστα
Συμπεριλαμβάνεται μια επιστολή την οποία το υπουργείο Δικαιοσύνης χαρακτηρίζει πλαστή, υπογεγραμμένη από τον «J. Epstein» και απευθυνόμενη σε έναν άλλο διαβόητο καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία, τον διασυρμένο πρώην γιατρό της Ομοσπονδίας Γυμναστικής των ΗΠΑ, Λάρι Νάσαρ.
«Μοιραζόμασταν ένα πράγμα... την αγάπη και τη φροντίδα μας για τις νεαρές κοπέλες και την ελπίδα ότι θα αξιοποιήσουν πλήρως το δυναμικό τους», αναφέρει η επιστολή. «Ο Πρόεδρός μας μοιράζεται επίσης την αγάπη μας για τις νεαρές, ελκυστικές κοπέλες». Η επιστολή περιλαμβάνει στη συνέχεια μια άλλη προφανή άσεμνη αναφορά στον Τραμπ. (Δεν χρησιμοποιεί τη λέξη «Τραμπ», αλλά είναι από το 2019, όταν ο Τραμπ ήταν πρόεδρος), ενώ υπονοεί ότι, σε αντίθεση με τον Τραμπ, «καταλήξαμε να τρώμε στα συσσίτια του συστήματος. Η ζωή είναι άδικη». Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιστολή φέρει σφραγίδα ταχυδρομείου τρεις ημέρες μετά τον θάνατο του Επστάιν στη φυλακή, ο οποίος κρίθηκε αυτοκτονία. Ο συντάκτης της επιστολής αναφέρεται στο ότι «πήρε τον σύντομο δρόμο για το σπίτι» και εύχεται στον Νασάρ «καλή τύχη!». Η επιστολή φέρει την ένδειξη «Επιστροφή στον αποστολέα».
Ο πρίγκιπας και τα emails
Ενα από τα πιο ευαίσθητα κομμάτια των νέων εγγράφων αφορά την ηλεκτρονική αλληλογραφία ανάμεσα στη Μάξγουελ και τον πρίγκιπα Αντριου της Αγγλίας. Στα emails ο Αντριου (ο οποίος έχει απομακρυνθεί από τη βρετανική βασιλική οικογένεια και του έχουν αφαιρεθεί όλοι οι τίτλοι λόγω της εμπλοκής του στην υπόθεση) φέρεται να ζητά από τη Μάξγουελ να του βρει «ακατάλληλους φίλους» για διακοπές. Η διατύπωση είναι ασαφής, αλλά το πλαίσιο στο οποίο εμφανίζεται, σε συνδυασμό με τη μετέπειτα καταδίκη της Μάξγουελ για σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων, καθιστά το περιεχόμενο μάλλον εύκολα μεταφράσιμο.
Ο ίδιος ο Αντριου έχει αρνηθεί κάθε εγκληματική εμπλοκή και δεν έχει κατηγορηθεί ποινικά. Τα έγγραφα δεν περιέχουν κατηγορίες εις βάρος του. Περιέχουν, όμως, κάτι άλλο: τεκμήρια στενής σχέσης, οικειότητας και εμπιστοσύνης με πρόσωπα που αργότερα αποδείχθηκε ότι διαχειρίζονταν ένα δίκτυο κακοποίησης. Η βρετανική κοινή γνώμη, ήδη επιβαρυμένη από παλαιότερες αποκαλύψεις, αντιμετωπίζει τις νέες πληροφορίες ως ακόμη ένα πλήγμα στη θεσμική αξιοπιστία της μοναρχίας. Η Μητροπολιτική Αστυνομία της Αγγλίας, πάντως, βρίσκεται σε επικοινωνία με τις αμερικανικές Αρχές προκειμένου να αξιολογήσει αν τα νέα στοιχεία δημιουργούν επαρκή βάση για περαιτέρω διερεύνηση. Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει ενεργή ποινική διαδικασία εναντίον του Αντριου, η πίεση για διαφάνεια εντείνεται.
Ενα από τα πιο ανησυχητικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τα μέχρι στιγμής στοιχεία, είναι το πρόβλημα των «αρχείων χωρίς συμπέρασμα». Η δημοσιοποίηση τεράστιων όγκων εγγράφων δεν εγγυάται την αλήθεια. Αντίθετα, μπορεί να τη θολώσει. Οταν μέσα στα ίδια αρχεία συνυπάρχουν καταθέσεις θυμάτων, ανεπιβεβαίωτοι ισχυρισμοί, φήμες και υπηρεσιακά σημειώματα, το κοινό καλείται να διαβάσει χωρίς πυξίδα. Και εκεί ακριβώς γεννιέται ο χώρος για παραπληροφόρηση.
Σε αυτό το περιβάλλον επανέρχονται και θεωρίες που δεν στηρίζονται σε κανένα στοιχείο, όπως η υποτιθέμενη σύνδεση της Μάξγουελ με την εξαφάνιση της Μαντλίν ΜακΚάν. Οπως επισημαίνουν οι Αρχές, τέτοιοι ισχυρισμοί εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη που να συνδέει τις δύο υποθέσεις.
Μέσα σε όλα αυτά, τα πραγματικά θύματα της υπόθεσης κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από το κάδρο. Οι επιζώσες της κακοποίησης έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι κάθε νέο κύμα δημοσιότητας τις φέρνει αντιμέτωπες με τον ίδιο εφιάλτη. Η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης, οι συμβιβασμοί και οι λογοκρισίες ενισχύουν το αίσθημα ότι το σύστημα λειτούργησε περισσότερο για να προστατεύσει τον εαυτό του παρά εκείνες.