Λίγες ώρες μετά την κατάκτηση του Champions League στο πόλο γυναικών, οι αθλήτριες του Ολυμπιακού γιόρτασαν τη νέα ευρωπαϊκή επιτυχία της ομάδας σε νυχτερινό κέντρο της Αθήνας. Οι «ερυθρόλευκες», που επέστρεψαν από τη Μάλτα ως πρωταθλήτριες Ευρώπης, πανηγύρισαν τον τίτλο υπό τους ήχους του Νίκου Βέρτη, έχοντας στο πλευρό τους τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην επιτυχία.
Ο Ολυμπιακός πρόσθεσε ακόμη ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο στη συλλογή του, κατακτώντας το Champions League στο πόλο γυναικών και επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά την κυριαρχία του σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Μετά την επιστροφή της αποστολής από τη Μάλτα, όπου η ομάδα ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης, οι πολίστριες του Ολυμπιακού γιόρτασαν την επιτυχία τους σε γνωστή νυχτερινή πίστα της Αθήνας, όπου εμφανίζεται ο Νίκος Βέρτης.
Παρόντες Ντόσκας και Κουντούρης
Στο πλευρό των αθλητριών βρέθηκε ο προπονητής της ομάδας Γιώργος Ντόσκας, ο οποίος πιστώνεται σημαντικό μέρος της επιτυχίας, οδηγώντας τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης.
Κλείσιμο
Παρόν ήταν και ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, Μιχάλης Κουντούρης, ο οποίος είχε ανακοινώσει νωρίτερα στις πρωταθλήτριες Ευρώπης πριμ ύψους 100.000 ευρώ, προσφορά του Βαγγέλη Μαρινάκη, ως επιβράβευση για την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου.
Η παράδοση των πανηγυρισμών στον Βέρτη
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολίστριες του Ολυμπιακού επιλέγουν τον Νίκο Βέρτη για να γιορτάσουν μια μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία.
Οι αθλήτριες των «ερυθρολεύκων» είχαν βρεθεί στο ίδιο νυχτερινό κέντρο και το 2022, όταν πανηγύρισαν την back-to-back κατάκτηση της LEN Euroleague, συνεχίζοντας μια παράδοση που φαίνεται να συνδέεται με τις μεγάλες στιγμές της ομάδας στην Ευρώπη.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.