Ο Κένεθ Μπράνα, έλαβε άδεια να γυρίσει το επερχόμενο θρίλερ του σε ένα πρώην ιδιωτικό σχολείο.
Η Nuncle Films Ltd ζήτησε προσωρινή άδεια για να χρησιμοποιήσει το πρώην ιδιωτικό σχολείο Hurst Lodge στο Άσκοτ του Μπέρκσαϊρ, στη νότια Αγγλία.
Ο Κένεθ Μπράνα, ο οποίος γεννήθηκε στο Μπέλφαστ και μεγάλωσε στην πόλη Ρέντινγκ του Μπέρκσαϊρ, είναι ένας από τους διευθυντές της εταιρείας.
Τα σχέδια που υποβλήθηκαν στο αρμόδιο συμβούλιο δεν ανέφεραν ποια ταινία θα γυριστεί, αλλά τον Μάιο έγινε γνωστό ότι ο Μπράνα είχε αρχίσει να εργάζεται σε ένα νέο ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο «The Last Disturbance of Madeline Hyne».
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα γυρίσματα θα άρχιζαν τον Αύγουστο. Το Hurst Lodge σταμάτησε να λειτουργεί το 2018 για να συγχωνευθεί με το Hawley Place στο Μπλακγουότερ με τη διδασκαλία να πραγματοποιείται τώρα στο Yateley Hall του Χάμσαϊρ, σύμφωνα με το BBC.
Στην αίτηση αναφέρεται ότι το Hurst Lodge είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως «για τα γυρίσματα σκηνών για την ταινία Belfast του 2021 που κέρδισε Όσκαρ βασισμένη σε αληθινά γεγονότα από την παιδική ηλικία του Κένεθ Μπράνα» παραγωγός της οποίας ο άλλος σκηνοθέτης της Nuncle Films, Τάμαρ Τόμας.
Η άδεια για τα γυρίσματα δόθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου.
Το συμβούλιο ανέφερε ότι τα κινηματογραφικά γυρίσματα και η κατασκευή μια μεγάλης προσωρινής ηχητικής σκηνής δεν θα ήταν κανονικά επιτρεπτή σε εκτάσεις πράσινης ζώνης. Ωστόσο, είπαν ότι ο προσωρινός χαρακτήρας και το γεγονός ότι η περιοχή καλύπτεται από δέντρα, περιορίζει τη ζημιά στην πράσινη ζώνη. Η ζημιά αντισταθμίζεται, όπως εκτίμησνα από «πολύ ειδικές περιστάσεις» που δικαιολογούνται από τα οικονομικά οφέλη που θα φέρουν τα γυρίσματα στην περιοχή.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.