Ο Ορέστης Τζιόβας αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στα παιδικά του χρόνια, αλλά και στην προσωπική του ζωή.
Ο ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» και αρχικά, μίλησε για την περίοδο της εφηβείας του.
«Ήμουν άτακτο παιδί, όχι αληταράς. Δεν έκανα άσχημα πράγματα. Ήθελα να κάνω τους άλλους να γελάνε, να κοροϊδέψω τον καθηγητή, να τους ξεσηκώσω όλους να πάμε σε γήπεδο. Ήμουν πρόεδρος του 15μελούς και τους έπεισα όλους και φύγαμε», δήλωσε.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d1a2msj2axl5)
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός μίλησε για την πολιτική σκηνή. «Έτσι όπως είναι η πολιτική ζωή, είναι λίγο απεχθής. Δεν θες να ασχοληθείς, λες ότι θα γίνω σαν αυτούς. Πολλοί ξεκίνησαν με διαφορετικά όνειρα και έγιναν σαν τους άλλους. Είναι πολύ δύσκολο παιχνίδι η πολιτική, με ενδιαφέρουν τα κοινά, με ενδιαφέρει να προσφέρω. Αυτός ο χώρος είναι πολύ δύσκολος, μπορεί να σε φάει. Και νομίζω ότι με τη ζωή που έχω κάνει γενικότερα, πολύ εύκολα μπορεί να με "μαυρίσουν", γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα», εξήγησε.
Τότε, ο Φώτης Σεργουλόπουλος βρήκε την αφορμή να τον ρωτήσει για την προσωπική του ζωή. «Έχεις βρώμικο παρελθόν;», του είπε, με εκείνον να απαντά: «Έχω κάνει κι εγώ τα αίσχη μου».
«Καλά έκανες, τα έχεις ευχαριστηθεί;», τον ρώτησε στη συνέχεια, ο παρουσιαστής. «Ναι», του απάντησε, με τον Φώτη Σεργουλόπουλο να λέει: «Δεν έχεις κάνει κακό σε κανέναν;».
«Όχι, κακό δεν έχω κάνει. Μπορεί να έχω πληγώσει συναισθηματικά», απάντησε ο Ορέστης Τζιόβας. Ειδήσεις σήμερα:
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.