Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Ελένη», δήλωσε αρχικά: «Ανήκω πλέον στο πάνθεον της ελληνικής τηλεόρασης, το Wikipedia λέει ότι είμαι η μακροβιότερη παρουσιάστρια».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις άσχημες συνεργασίες της. «Υπήρξαν "ποντικάκια" συνάδελφοι που μου έτρωγαν την καρέκλα και το πορτοφόλι. Δεν έβγαλα πολλά λεφτά, δεν έχω ούτε δικό μου αυτοκίνητο, ούτε δικό μου σπίτι», είπε.
Σχετικά με την προσωπική της ζωή, ανέφερε: «Παντρεύτηκα έναν αξιολογότατο άνθρωπο και είχαμε μια κοινή τρέλα. Τον άντρα μου τον γνώρισα στον Πύργο του Άιφελ, ήταν πολύ ρομαντικό. Δε θα μπορούσα να κάνω πολλές οικογένειες στη ζωή μου, γι’ αυτό έκανα μία. Με αυτόν τον άνθρωπο που έκανα την κόρη μου, ολοκληρώθηκε ο κύκλος μου ως γυναίκας, μητέρας, συζύγου».
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d0h9qn2fxw3d)
Συμπλήρωσε επίσης, για την κόρη της: «Έχασα πράγματα από το μεγάλωμα της κόρης μου και κάποια μου τα χρέωσε. Είμαστε πάρα πολύ φίλες, είμαστε πολύ κοντά, είναι μοναχοκόρη η Έλενα».
Για τη σύγχρονη τηλεόραση, δήλωσε: «Είναι λάθος οι ψυχαγωγικές εκπομπές να κάνουν ενημέρωση, δεν μπορούν να το διαχειριστούν».
Κλείσιμο
Η Ειρήνη Νικολοπούλου μίλησε και για τη σχέση της με τον χρόνο. «Συνειδητοποιώ ότι διανύω την έβδομη δεκαετία της ζωής μου, ούτε να το κρύψεις πρέπει, ούτε να γελοιοποιηθείς, μου φαίνεται τελείως τρελό να κάνω την "μπεμπέκα"», σημείωσε.
Τέλος, είπε: «Οι γυναίκες συνάδελφοι ήταν οι χειρότερες. Όταν κάλυψα την κηδεία της Νταϊάνα, αντί για επαίνους όταν γύρισα, δεν είδα το όνομά μου στο δελτίο ειδήσεων».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας