Με αφορμή τη δήλωση της νεαρής τραγουδίστριας ότι το «Γλύκα – γλύκα» είναι τραγούδι της Κέλλυς Κελεκίδου, η τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών μίλησε πάνω σε αυτό, σε συνέντευξη που έδωσε στη «Super Κατερίνα».
Ανάμεσα σε άλλα, αποδοκίμασε πλήρως το κομμάτι, υποστήριξε ότι κανείς δεν γνωρίζει τη Μαρίνα Σάττι και συγχρόνως τόνισε τη σημασία της δικής της μουσικής πορείας.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d006fhkqw9w1)
Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Θα ήθελε πολύ να είναι σαν το "Γλύκα Γλύκα" το Ζάρι. Να διευκρυνίσουμε γιατί ο κόσμος έχει μυαλό και ξέρει πολύ καλά ποιανού είναι το "Γλύκα Γλύκα". Είναι δικό μου, γράφτηκε μόνο για εμένα. Πρώτη εκτέλεση την έχω κάνει εγώ με τον Γιώργο Δημητρόπουλο στο κλαρίνο. Η μαϊμού, όσο ψηλά και να φτάσει ο πισινός της φαίνεται. Γιατί το είπε αυτό; Δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν μπορούσε να πει το όνομά μου; Τι έπαθε δηλαδή; Δεν θα μιλάμε για την ιστορία μας; Γιατί εγώ είμαι μια ιστορία, είτε το θέλουν είτε όχι, είμαι η ιστορία της Ελλάδος. Εγώ δημιούργησα αυτά τα τραγούδια, σε αυτόν τον χώρο και να το πάρουν πολύ καλά χαμπάρι και η Σάττι και όλοι αυτοί που δουλεύουν και δουλεύουν χάρη σε εμένα. Εγώ έβαλα το λαϊκοδημοτικό τραγούδι στα σαλόνια, στον κόσμο και τη νεολαία τη γύρισα στα κλαρίνα».
Συγχρόνως, πρόσθεσε: «Τη Μαρίνα Σάττι δεν την ξέρει ούτε η μάνα της. Και πού πάει με αυτό το ρεζίλι το τραγούδι; Αυτό είναι ένα γατοξέρασμα. Καθόλου δεν μου άρεσε το τραγούδι, για ανθρώπους που δεν έχουν νοημοσύνη. Πού θα πάμε με αυτό; Πάλι θα πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι μια βλακεία, μια αηδία».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας