Αρχικά, ανέφερε: «Απολαμβάνω χρόνο με την κόρη μου και ήρθε να με δει και στο θέατρο. Στους "Κουραμπιέδες με χιόνι" ακόμα δεν θέλω να τη δει, γιατί ο ρόλος μου είναι λίγο πιο σκοτεινός. Πιστεύω πρώτα στην οικογένεια και το μοίρασμα και μετά ότι θέλω να κάνω ένα παιδί και ό, τι γίνει. Τώρα για την επιλογή κάποιας να κάνει μόνη της παιδί και να το μεγαλώσει μόνη της δεν μπορώ να το ξέρω, δεν θα έμπαινα ποτέ σε κάτι τέτοιο».
Αναφορικά με το θέμα της παρένθετης μητρότητας σχολίασε: «Δεν το καταλαβαίνω αυτό, δεν μπορώ να καταλάβω σαν μάνα πώς έχοντας ζήσει όλο αυτό της εγκυμοσύνης που κυοφορείς ένα μωρό, έχεις ένα παιδί μέσα σου, που μεγαλώνει, γίνεται όλο αυτό το θαύμα και η μαγεία, πώς μπορείς μετά, αφού το γεννήσεις να το δώσεις επειδή έχεις κάνει μια συμφωνία; Δεν το καταλαβαίνω».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cyon8f4pkbbt)
Η ηθοποιός πρόσθεσε: «Ήθελα πάντα να γίνω μάνα. Απλώς σκεφτόμουν ότι αποκλείεται να γίνει και από θέμα επιλογών γενικότερα. Το παιδί μου είναι το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει, με αξίωσε ο Θεός να γίνω μάνα και το εννοώ».
Επίσης, αποκάλυψε ότι στην εγκυμοσύνη της πήρε 26 κιλά γιατί είχε υποθυρεοειδισμό και πέρασε bullying από πολύ κόσμο. Συγκεκριμένα, τόνισε: «Με πήρε από κάτω, ήμουν λίγο πιο ευάλωτη αλλά μετά αποφάσισα να το αφήσω πίσω. Στον Έλληνα αρέσει να σχολιάζει και είμαστε ρατσιστές, όλα είμαστε».
Για τη δύσκολη δουλειά του ηθοποιού και την ασταθή φύση της η ηθοποιός δήλωσε: «Βοηθάει ο σύζυγός μου, αλλά εγώ έχω μάθει να είναι οικονομικά ανεξάρτητη. Έχει τύχει να μπω τα ταμείο ανεργίας. Έχω να κάνω 12 χρόνια τηλεόραση».
Κλείσιμο
Τέλος, αποκάλυψε πως της είχε γίνει πρόταση για το Survivor αλλά είχε αρνηθεί.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.