Τάσος Παλαντζίδης: «Αν ήταν ακόμη το παλιό θέατρο, θα έλεγα κι εγώ ότι θέλω να πεθάνω στο σανίδι»
«Από το σημερινό θέατρο άρχισα λίγο να αποστασιοποιούμαι» τόνισε, μεταξύ άλλων
Για το θέατρο, όπως το γνώρισε τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά και τις οικονομικές συνιστώσες που το περιβάλλουν σήμερα, μίλησε ο Τάσος Παλαντζίδης.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Λοιπόν», ο ηθοποιός σχολίασε, μεταξύ άλλων, την ατάκα πολλών συναδέλφων του: «θέλω να πεθάνω στο σανίδι».
«Όχι, δεν θέλω να πεθάνω στο σανίδι, αλλά στο σπίτι μου (γέλια). Και θέλω να πεθάνω ήρεμος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ το θέατρο. Από το σημερινό θέατρο άρχισα λίγο να αποστασιοποιούμαι. Αν ήταν ακόμη το παλιό θέατρο πιστεύω θα έλεγα κι εγώ ότι θέλω να πεθάνω στο σανίδι» απάντησε.
Στη συνέχεια και μετά από σχετική ερώτηση που δέχτηκε, ο ίδιος σχολίασε τις δηλώσεις συναδέλφων του, πως βγήκαν στη σκηνή ενώ είχαν χάσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο.
«Όταν κάποιοι καλλιτέχνες έβγαιναν κι έλεγαν ότι έχασαν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο και ήταν αναγκασμένοι να παίξουν, έλεγα ότι αν χάσω ένα κοντινό πρόσωπο, θα είμαι δίπλα του. Ας μην συγκινούμαστε και τόσο με τη δουλειά μας και τη βάζουμε πάνω απ’ όλα για να δείξουμε ότι κάνουμε θυσίες. Ευτυχώς δεν έτυχε να χάσω ένα δικό μου πρόσωπο και να έχω παράσταση εκείνες τις μέρες. Μπορούσα να το διαχειριστώ» είπε ο Τάσος Παλαντζίδης.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας