Ευθύμης Γεωργόπουλος για την απώλεια του Πάνου Νάτση: «Ίσως ακουστεί μελό αλλά μπορεί ο Πάνος να είναι μαζί μας»
«Πολλοί το νιώθουν αυτό βασικά» δήλωσε ο ηθοποιός
Ο Ευθύμης Γεωργόπουλος παραχώρησε μία συνέντευξη στο περιοδικό «MyTV», όπου μίλησε για τα επαγγελματικά του.
Ο γνωστός ηθοποιός έθιξε αρχικά το θέμα της δύσκολης αντικατάστασης 'οπου κλήθηκε να αντιμετωπίσει στην παράσταση του Γιώργου Καπουτζίδη, μετά τον θάνατο του Πάνου Νάτση, αλλά μίλησε και για την εμπειρία του από τη συνεργασία του με τον Μανούσο Μανουσάκη στο «Κόκκινο Ποτάμι».
Αρχικά, για το πώς αντιμετώπισε την ανάληψη του ρόλου του Πάνου Νάτση, μετά τον θάνατό του, ο Ευθύμης Γεωργόπουλος απάντησε: «Ήταν μία ιδιαίτερη συνθήκη στην οποία κανείς δεν θα ήθελε να βρεθεί».
«Τότε οι εξελίξεις μάς ξεπερνούσαν όλους. Όλα γίνονταν πάρα πολύ γρήγορα. Δεν έχω απάντηση στην ερώτηση, γιατί θυμάμαι μόνο μια αίσθηση των πραγμάτων που γίνονταν, όχι όσα συνέβησαν αυτά καθαυτά», πρόσθεσε στη συνέχεια.
«Ίσως ακουστεί μελό αλλά μπορεί ο Πάνος να είναι μαζί μας. Πολλοί το νιώθουν αυτό βασικά. Ο Πάνος Νάτσης δεν ήταν μόνο εξαιρετικός συνεργάτης αλλά και εξαιρετικός άνθρωπος. Ένας στίχος που με εκφράζει στην περίπτωση του Πάνου Νάτση είναι: "Ό,τι αγαπάς δεν τελειώνει"», δήλωσε ο ηθοποιός για τον Πάνο Νάτση.
Τέλος, σχετικά με το «Κόκκινο Ποτάμι» στο οποίο συμμετείχε φέτος, ο ηθοποιός σχολίασε: «Ήταν πολλά τα θετικά που κέρδισα από τη συνεργασία μου με τον Μανούσο Μανουσάκη φέτος. Ήταν φρικιαστικά δύσκολο εγχείρημα αυτή η σειρά, με πολλούς ηθοποιούς και εξωτερικά γυρίσματα. Για να λειτουργήσει όλο αυτό, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η επικοινωνία. Με τον κύριο Μανουσάκη ένιωθα πάρα πολύ άνετα, γιατί είναι ένας πολύ ζεστός και ευγενικός άνθρωπος».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.