Ο Κάι Μπερντ, ιστορικός που έγραψε τη βιογραφία του Τζούλιους Ρόμπερτ Οπενχάιμερ το 2005, η οποία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την επερχόμενη ταινία Κρίστοφερ Νόλαν, μοιράστηκε τις σκέψεις του για το κινηματογραφικό έργο.
Στην ταινία «Oppenheimer» που θα αρχίσει να προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 21 Ιουλίου, πρωταγωνιστεί ο Κίλιαν Μέρφι ως ο «πατέρας της ατομικής βόμβας».
Ο Κάι Μπερντ, ο οποίος συνέγραψε το «American Prometheus: The Triumph and Tragedy of J. Robert Oppenheimer» είπε σε ακαδημαϊκή ομιλία αυτή την εβδομάδα: «Είμαι, αυτή τη στιγμή, έκπληκτος και αναρρώνω συναισθηματικά από την παρακολούθηση της ταινίας Oppenheimer».
Δείτε το τρέιλερ της ταινίας
Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ συγγραφέας, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας The Independent ανέφερε: «Νομίζω ότι θα είναι ένα εκπληκτικό καλλιτεχνικό επίτευγμα και ελπίζω ότι θα τονώσει πραγματικά μια εθνική, ακόμη και παγκόσμια συζήτηση για τα θέματα για τα οποία ο Οπενχάιμερ ήθελε απεγνωσμένα να μιλήσει – για το πώς να είναι να ζεις στην εποχή της ατομικής βόμβας, πώς είναι να ζεις με τη βόμβα και για τον Μακαρθισμό – τι σημαίνει να είσαι πατριώτης και ποιος είναι ο ρόλος ενός επιστήμονα σε μια κοινωνία με τόση τεχνολογία και επιστήμη, να μιλάει ανοιχτά για δημόσια ζητήματα».
Ενώ παρουσίαζε νέα πλάνα της ταινίας στο CinemaCon στο Λας Βέγκας νωρίτερα φέτος, ο Νόλαν είπε στο κοινό: «Είτε σας αρέσει είτε όχι, ο Τζούλιους Ρόμπερτ Οπενχάιμερ είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο που έζησε ποτέ. Έφτιαξε τον κόσμο στον οποίο ζούμε, καλώς ή κακώς».
Οδηγός εκλογών 2023: Πώς ψηφίζω - Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την ΝΕΑ εκλογική αναμέτρηση
Εκλογές 2023:Όλες οι ειδήσεις για την ΝΕΑ εκλογική αναμέτρηση, τον προεκλογικό αγώνα των κομμάτων, τις δημοσκοπήσεις, τα αποτελέσματα των εκλογών, τα exit polls.
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
