Κυκλοφόρησαν αποκλειστικά πλάνα από τη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη, «Κόκκινο Ποτάμι».
Ενώ το κοινό αναμένει την πρεμιέρα της νέας σεζόν, που θα γίνει την Κυριακή 2 Οκτωβρίου, έχει την ευκαιρία να δει μερικά νέα πλάνα από όσα θα ακολουθήσουν.
Πιο συγκεκριμένα, ορισμένες σκηνές της σειράς κυκλοφόρησαν στον επίσημο λογαριασμό του OPEN στο Instagram.
«Αποκλειστικά αποσπάσματα από το «Κόκκινο ποτάμι- Η συνέχεια»! 🔴 ΠΡΕΜΙΕΡΑ Κυριακή στις 21.00 στο #OPENtv 🟠», αναφέρεται στη λεζάντα της ανάρτησης.
Η ιστορία συνεχίζεται, οι μνήμες μένουν ζωντανές και οι ξεριζωμένοι ήρωες ακολουθούν νέους δρόμους. Η Ιφιγένεια με το παιδί της φτάνουν πρόσφυγες στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, η Ιφιγένεια θα βάλει σκοπό να βρει τον τρόπο να επιστρέψει στην Τουρκία για να βρει τον άντρα της, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι νεκρός. Ένας μαχητικός γιατρός από τη Θεσσαλονίκη, ο Δημοσθένης Μαντάς, θα σταθεί στήριγμά της και κόντρα σε κάθε κίνδυνο θα τη συνοδεύσει στο παράτολμο ταξίδι πίσω στην Τουρκία, όπου το δόγμα του Κεμάλ «η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους» φανατίζει τον κόσμο και οι σφαγές των χριστιανικών πληθυσμών κορυφώνονται.
Το ταξίδι θα οδηγήσει τους ήρωές μας στη Σμύρνη, όπου θα γίνουν μάρτυρες των εξελίξεων. Το όνειρο της Mεγάλης Ελλάδας, ο διχασμός, η Μικρασιατική εκστρατεία και η καταστροφή στη συνέχεια, η διεθνής πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων, είναι το πολιτικό-κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο κινείται η ιστορία, πάντα μέσα από τα μάτια των αγαπημένων μας ηρώων, αλλά και πολλών νέων χαρακτήρων που μπαίνουν στο κάδρο, καθώς η ιστορία αγκαλιάζει οικογένειες Ποντίων και Μικρασιατών προσφύγων, τις περιπέτειές τους, αλλά και την καινούργια τους ζωή στην Ελλάδα που με δύναμη κατακτούν.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.