Στην εκπομπή «Καλύτερα δεν γίνεται» μίλησε οΓιάννης Μπέζος με αφορμή την παράσταση «Οθέλλος» σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη που αυτό το καλοκαίρι θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα. Ο ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων και για θέματα που αφορούν στο θέατρο και όχι μόνο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Γιάννης Μπέζος σημείωσε χαρακτηριστικά πως «ορισμένες ακραίες συμπεριφορές στον χώρο του θεάτρου με αιφνιδίασαν, με έφεραν σε μια αμηχανία και με στεναχώρησαν πολύ. Είναι ανθρώπινη αδυναμία αυτό. Οι άνθρωποι έχουμε έναν πολύ καλό εαυτό και έναν πολύ σκοτεινό. Δυστυχώς. Το ότι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ποιος είναι πιο έντονος στη συμπεριφορά του, αυτά είναι γνωστά λίγο ή πολύ. Αλλά οι ακρότητες αυτές όχι».
«Δεν είναι μόνο τα θέματα της σεξουαλικής παρενόχλησης ή πολύ περισσότερο της κακοποίησης, που είναι και αυτές οι περιπτώσεις οι πολύ βαριές. Υπάρχει όμως ένας τρόπος, μια συμπεριφορά την οποία την έχουμε χρόνια στη δουλειά μας και πολλές φορές είναι απαξιωτική. Κυρίως στους νεότερους ανθρώπους. Και νεότεροι άνθρωποι έχουν απαξιωτική συμπεριφορά και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε» πρόσθεσε ο ηθοποιός. «Όταν ήμουν νεότερος είχα αδυναμίες μεγάλες τις οποίες προσπάθησα να καταπολεμήσω. Όσο μεγαλώνει κανείς, αν θέλει να βλέπει τον εαυτό του σοβαρά, θα πρέπει αυτά λίγο να τα χαλιναγωγεί».
«Σίγουρα στο παρελθόν θα έχω αδικήσει ανθρώπους ή θα έχω φερθεί πιο έντονα. Όχι, βέβαια, με συμπεριφορές ακραίες αλλά θα έχω κάνει και πράγματα χωρίς νόημα, ανόητα. Σίγουρα δηλαδή έχω κάνει. Τα τελευταία χρόνια, όμως, όχι» συμπλήρωσε ο Γιάννης Μπέζος.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
