Για την έκρηξη των κρουσμάτων και τα μέτρα μίλησε σε πρωινή του συνέντευξη ο καθηγητής Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας Θεόδωρος Βασιλακόπουλος. Σχετικά με την έξαρση της πανδημίας και την παράταση των μέτρων ο καθηγητής είπε στον ΣΚΑΙ: «είχαμε πει ότι ο χειμώνας θα είναι η τελευταία δύσκολη φάση. Είπαμε να κάνουμε ένα πιο σκληρό lockdown και ζητήσαμε από τον κόσμο να το τηρήσει. Δεν έχει, όμως, την αποτελεσματικότητα που θέλαμε.»
Όπως εξηγεί «δεν ήταν ξεκάθαρο το μήνυμα. Δε μπορώ να πάω 2 χλμ. από το σπίτι μου, μπορώ όμως να πάω σε διαδήλωση. Αντί να μειώσουμε το πρόβλημα το εντείνουμε κάθε μέρα με μια διαδήλωση». Ένα άλλο πρόβλημα που σημείωσε ο κ. Βασιλακόπουλος είναι ότι «υπάρχει ακόμα ποσοστό Ελλήνων που δεν εμβολιάζεται. Το 40% των ανθρώπων άνω των 80 ετών ενώ έχουν τη δυνατότητα να εμβολιαστεί δεν το έχει κάνει».
Στη συνέχεια θέλησε να κάνει μια πρόταση για το άνοιγμα. «Πολύ σύντομα, σε δύο βδομάδες από τώρα, να ανοίξουν οι μικρές επιχειρήσεις. Όχι τα μεγάλα μαγαζιά, ούτε τα εμπορικά κέντρα. Στα μικρά μαγαζιά δε μπορεί να υπάρξει συνωστισμός.»
Ο καθηγητής διευκρίνισε ότι είναι περισσότερες οι πιθανότητες να κολλήσουμε στο σπίτι φίλων μας που θα βγάλουμε τη μάσκα παρά σε μαγαζί που και εμείς και ο πωλητής φοράμε μάσκα. Τα σχολεία είπε ότι πρέπει να ανοίξουν σε δεύτερη φάση.
Για το πότε θα εκτονωθεί η κατάσταση ο κ. Βασιλακόπουλος είπε ότι, ρεαλιστικά, στις αρχές Απριλίου.«Είναι τόσο μεγάλη η διασπορά και τόσο πλημμελής η εφαρμογή των μέτρων, που δε μπορούμε να έχουμε γρήγορη αποκλιμάκωση.»
Τέλος, για την 25η Μαρτίου σχολίασε ότι «η παρέλαση είναι μια εκδήλωση που δεν πρέπει να επιτραπεί. Μπορούμε να την ονομάσουμε διαδήλωση και να πάμε».
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.