Ιστορία της γεύσης: Κοτόσουπα αβγολέμονο

«Σούπα σαντέ», σούπα της υγείας δηλαδή έλεγε ο Ν. Σαράντης το 1863 στο «Βιβλίον Μαγειρικής», μια παρασκευή αποτελούμενη από όρνιθες ψημένες στη σούβλα, καρότο, σέλινο, κρεμμύδι καρφωμένο με γαρίφαλα, βούτυρο και σαλάμι. Μια διαφορετικού τύπου κοτόσουπα, πιο περίπλοκη σε σχέση με αυτήν που συνηθίζουμε, αλλά οπωσδήποτε «υγείας» λόγω των θρεπτικών συστατικών του δημοφιλούς αυτού οικόσιτου πουλερικού. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον δεν αποκαλούμε «σαντέ» τη χορταστική αυτή σούπα, αλλά βαθιά μέσα μας πιστεύουμε ακράδαντα στις ιαματικές της ιδιότητες. Διότι είτε πρόκειται για κρυολόγημα, είτε για πόνο στο στομάχι, hangover, ερωτική απογοήτευση, για το κρύο και τη στενοχώρια, το φαγητό-φάρμακο είναι η κοτόσουπα.

Η σούπα που έχει ως βάση της το κοτόζουμο ανήκει στα διεθνή φαγητά και παντού τη θεωρούν ένα νόστιμο γιατρικό για την ψυχή και το σώμα. Στην Κορέα, δε, η samgye-tang -η κοτόσουπα με τζίντζερ- έχει τη φήμη πως όχι μόνο θεραπεύει, αλλά και προλαμβάνει τις ασθένειες. Η κοτόσουπα είναι γνωστή ανά τον κόσμο και ως «εβραϊκή πενικιλίνη» διότι οι Εβραίοι τη θεωρούσαν ιαματική για πλήθος ασθενειών. Απειρες οι παραλλαγές της, αφού σε κάθε τόπο τη φτιάχνουν διαφορετικά: με καλαμπόκι και νουντλς στην Κίνα, με κόλιαντρο στο Περού, με γάλα καρύδας στην Ταϊλάνδη και βέβαια με αυγολέμονο στην Ελλάδα. Καθόλου περίεργο που η Μίμι Σέρατον της έχει αφιερώσει ολόκληρο βιβλίο με τίτλο «Ολος ο κόσμος αγαπάει την κοτόσουπα» (The Whole World Loves Chicken Soup, εκδόσεις Warner Books). Εμβλημα της φροντίδας και της απόλαυσης, το φαγητό της βροχερής μέρας, της θαλπωρής, της ίασεως, είναι μία από τις νοστιμότερες σούπες.

Περισσότερα στο Olivemagazine.gr