Την προπαγάνδα σε άλλο επίπεδο έχει αναγάγει η Βόρεια Κορέα, με κύριο όπλο φυσικά την τηλεόραση. Μετά το θρήνο και τον οδυρμό όλων των Βορειοκορεατών - μηδενός, ζωντανού ακόμα, εξαιρουμένου - για τον θάνατο του πατέρα του Κιμ Γιονγκ Ιλ, o 31χρονος ηγέτης της χώρας Κιμ Γιονγκ Ουν ανέλαβε τα ηνία και συνέχισε το «έργο» του στον τομέα αυτό. Τον έχουμε δει να περιστοιχίζεται από άντρες που κρατούν μπλοκάκια ώστε να κρατούν σημειώσεις από όσα σημαντικά μπορεί να πει, να τον αγγίζουν κλαίγοντας από συγκίνηση Βορειοκορεάτισες, τον έχουμε δει να παίζει μπάσκετ με τον Ντένις Ρόντμαν και σε άλλες πολλές εμφανίσεις που αποδεικνύουν την πέρα των επιγείων δημοφιλία του.
Το γεγονός πως ο Κιμ Γιονγκ Ουν έχει να εμφανιστεί δημόσια από τις αρχές Σεπτεμβρίου, έχει πυροδοτήσει φήμες παγκοσμίως για την κατάσταση της υγείας του. Τόσο, που το καθεστώς αναγκάστηκε να κάνει μια δήλωση, έστω για να κατευναστούν τα κάθε είδους σενάρια. Και όντως, μια ανακοίνωση μέσω της κρατικής τηλεόρασης μεταδόθηκε την Παρασκευή και πληροφορεί πως ο ηγέτης «αισθάνεται ενοχλήσεις», χωρίς να διευκρινίζει τίποτα περισσότερο.
Αυτό είναι το ένα μέρος της είδησης. Το άλλο είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφωνήθηκε η ανακοίνωση. Η τηλεόραση έπαιζε πλάνα του ηγέτη με το λαό του, εικόνες σαν αυτές που περιγράψαμε πιο πάνω. Μια γυναικεία φωνή μιλά με σπαραγμό, περιγράφει τις εικόνες με εκφράσεις όπως «δείτε πώς λαμπρύνει με την εμφάνισή του ο ηγέτης μου το λαό» κάθε πλάνο και στο τέλος μας ενημερώνει «παρόλο που αισθάνεται ενοχλήσεις».
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.