Η
Κρίστα Πάικ έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην ανάρρωσή μετά την αποτυχημένη εκτέλεσή της στο
Τενεσί και σύμφωνα με πληροφορίες, πλέον περπατά και μιλάει σχηματίζοντας πλήρεις προτάσεις.
Στην 50χρονη χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης στις 30 Σεπτεμβρίου, κατά την εκτέλεσή της για τη δολοφονία της συμμαθήτριάς της, Κολίν Σλέμερ, το 1995. Η Πάικ ανέπνεε και μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε τοπικό νοσοκομείο.
Η Κρίστα Πάικ πήρε εξιτήριο και επέστρεψε στη γυναικεία
φυλακή όπου κρατείτο για 30 χρόνια, όπου, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, η σωματική της κατάσταση έχει βελτιωθεί. «Τώρα μπορεί να περπατάει περισσότερο μόνη της», δήλωσε ο δικηγόρος της στο
TMZ. «Η ομιλία της έχει βελτιωθεί και τώρα μπορεί να επικοινωνεί πιο καθαρά και να σχηματίζει πλήρεις προτάσεις», συμπλήρωσε.
Ωστόσο, οι επιπτώσεις της αποτυχημένης εκτέλεσης παραμένουν ασαφείς, καθώς οι γιατροί συνεχίζουν να παρακολουθούν τη γνωστική και ψυχολογική της λειτουργία. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της Πάικ, ενδέχεται να χρειαστεί και ένας μήνας για να καταλήξουν οι γιατροί στις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει στην υγεία της 50χρονης η χορήγηση των δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης.
Η υπόθεση της Πάικ βρίσκεται πλέον σε αχαρτογράφητα νερά, καθώς εκτιμάται είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει επιβιώσει από απόπειρα εκτέλεσης με
θανατηφόρα ένεση. Στην Κρίστα Πάικ έγιναν τουλάχιστον επτά ενέσεις, όπως είχαν ανακοινώσει οι δικηγόροι της. «Σε κάποιο σημείο, η ίδια η κυρία Πάικ έδωσε οδηγίες σχετικά με το πού θα μπορούσε να γίνει η ενδοφλέβια χορήγησης, μία βελόνα είχε λυγίσει σε γωνία 90 μοιρών όταν αφαιρέθηκε», σύμφωνα με τους δικηγόρους. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, φέρεται να είπε: «Νιώθω σαν να πρόκειται να σπάσει το χέρι μου», ενώ σε άλλο σημείο ρώτησε: «Έτσι γίνεται αυτό;».
Οι δικηγόροι της Πάικ δήλωσαν ότι πιστεύουν ότι προβλήματα με τους καθετήρες ενδοφλέβιας χορήγησης προκάλεσαν τη ροή του πεντοβαρβιτάλη στο σώμα της αντί για την κυκλοφορία του αίματός της. «Προφανώς, σε κανένα σημείο κανένα μέλος της ομάδας εκτέλεσης δεν συνειδητοποίησε ότι οι καθετήρες ενδοφλέβιας χορήγησης δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά ή ότι οι φλέβες είχαν σπάσει και ότι η πεντοβαρβιτάλη εισέρχονταν στο σώμα της κυρίας Πάικ», σύμφωνα με τους δικηγόρους. Ανέφεραν ότι, αντί να «διορθώσουν αυτό το σφάλμα», προετοίμασαν και χορήγησαν ένα εφεδρικό σετ συρίγγων με πεντοβαρβιτάλη.
Ένας δικαστής του Τενεσί διέταξε έκτοτε την πολιτεία να διατηρήσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία από την αποτυχημένη εκτέλεσή της.
Η καταδίκη σε θάνατο
Η Κρίστα Πάικ είχε προγραμματιστεί να εκτελεστεί για τη δολοφονία της Κολίν Σλέμερ. Ο τότε σύντροφός της Πάικ, Τάνταριλ Σιπ και μία ακόμη νεαρή, η Σαντόλα Πίτερσον είχαν οδηγήσει τη Σλέμερ σε δασική περιοχή στο Νόξβιλ, όπου τη βασάνισαν και τη σκότωσαν.
Από τους τρεις, μόνο η Πάικ αντιμετώπισε κατηγορία που μπορούσε να οδηγήσει σε θανατική ποινή. Ο Σιπ ήταν τότε 17 ετών και δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Καταδικάστηκε σε ισόβια και πλέον έχει δικαίωμα να ζητήσει αποφυλάκιση υπό όρους. Η Πίτερσον κατέθεσε εναντίον των δύο και καταδικάστηκε με αναστολή.
Το 2001, ενώ βρισκόταν ήδη στη φυλακή, η Πάικ καταδικάστηκε και για απόπειρα ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού μετά από επίθεση σε συγκρατούμενή της.
Η υπόθεσή της είχε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον, καθώς θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί έπειτα από περισσότερα από 200 χρόνια.
Οργανώσεις κατά της θανατικής ποινής και υποστηρικτές της Πάικ είχαν ζητήσει να μετατραπεί η ποινή της, επικαλούμενοι τόσο την ηλικία της όταν διέπραξε το έγκλημα όσο και στοιχεία για σωματική και σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί στην παιδική της ηλικία.