Καντάφι: Το τέλος ενός δικτάτορα

Χρειάστηκαν να περάσουν 42 χρόνια δικτατορίας και φρικτών εγκλημάτων και 8 μήνες επανάστασης στη Λιβύη ώστε να γραφεί η τελευταία σελίδα του πρώην de facto ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι.  Ο άνθρωπος που «υπέκλεψε» το βαθμό του Συνταγματάρχη και αιματοκύλησε τη χώρα του, σκοτώθηκε στη γενέτειρά του Σύρτη από αντικαθεστωτικούς οι οποίοι έδωσαν το οριστικό τέλος στον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη, με τις εικόνες της εκτέλεσης του Καντάφι να σοκάρουν την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

Ο Μουαμάρ Μουχαμάντ Άμπου Μινγιαρ Αλ Καντάφι γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1942 και μεγάλωσε σε φυλή Βεδουίνων στην πόλη Σύρτη. Σπούδασε Νομικά και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική καριέρα σπουδάζοντας στην στρατιωτική ακαδημία της Βεγγάζης. Ο νεαρός Καντάφι έτρεφε μεγάλη συμπάθια στο πρόσωπο του τέως Αιγύπτιου προέδρου Νάσερ και οραματιζόταν μια παναραβική ισλαμική Ένωση. Ως φανατικός μουσουλμάνος έλαβε μέρος στις διαδηλώσεις εναντίων των Ισραηλινών στην κρίση του Σουέζ το 1956. Την 1η Σεπτεμβρίου του 1969, μια μικρή ομάδα από αξιωματικούς του στρατού υπό την ηγεσία του Καντάφι έκανε πραξικόπημα και ανέτρεψε τον βασιλιά Ίντρις, ενώ αυτός βρισκόταν στα Καμένα Βούρλα της Ελλάδας για διακοπές. Ο Καντάφι παρ’όλο που ήταν ένας απλός υπολοχαγός, κατάφερε να λάβει τον βαθμό του «Συνταγματάρχη», που θα τον συνόδευε μια ζωή.

Πέντε μόλις χρόνια αργότερα θα λάβουν χώρα στη Λιβύη μαζικές διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος του Καντάφι. Στις 7 Απριλίου του 1976 φοιτητές και καθηγητές πανεπιστημίων από τη Βεγγάζη και την Τρίπολη θα οργανώσουν μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο καθεστώς-. Η απάντηση του δικτάτορα  ήταν άμεση και βίαιη. Στρατεύματα εστάλησαν σε σχολεία και πανεπιστήμια όπου συνέλαβαν και εκτέλεσαν δεκάδες μαθητές και φοιτητές. Τις επόμενες ημέρες οι δημόσιοι απαγχονισμοί νεαρών φοιτητών στους κεντρικούς δρόμους της Βεγγάζης διέλυαν κάθε ψευδαίσθηση για το «ηγετικό όραμα» του παράφρονα δικτάτορα.

Οπαδός της «Παναραβικής μουσουλμανικής ιδέας» όπως την εξέφρασε μέσα από το «πράσινο βιβλίο» ο Καντάφι θα χαρακτηρισθεί ως ένας ηγέτης με βαθιά ρατσιστικά και αντισημιτικά αισθήματα και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις δυτικές κυβερνήσεις. Πολέμησε με μένος κάθε ιδέα βερβερικής μειονότητας στα εδάφη του, χαρακτηρίζοντας γηγενείς πληθυσμούς της βορείου Αφρικής ως «σχέδια της Δύσης»

Οι σχέσεις του με την Ελλάδα υπήρξαν πάντοτε στενές και το 1985 ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ανδρέας Παπανδρέου, με μια επιτυχημένη πρωτοβουλία διαιτησίας, διοργάνωσε την ιστορική συνάντηση στην Κρήτη του προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν με τον Καντάφι, κατά τη μεγάλη διένεξη που τους χώριζε στο θέμα του Τσαντ, όπου και επήλθε συμβιβαστική λύση με τη γνωστή "συμφωνία της Ελούντας".

Ο θάνατος του δικτάτορα, όπως μεταδόθηκε με εικόνες που σοκάρουν, σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής για το μέλλον της Λιβύης. Το τέλος μια «τυραννίας» όπως χαρακτήρισε τις εξελίξεις το Μεταβατικό Συμβούλιο της Λιβύης που πλέον θα γραφτεί στην ιστορία της πιο πλούσιας χώρας της Αφρικής.