Σχεδόν όλη της τη ζωή πέρασε μόνη της η Μάλι, ένας θηλυκός ελέφαντας που πέθανε αυτή την εβδομάδα στον ζωολογικό κήπο της Μανίλα στις Φιλιππίνες.
Είχε φτάσει από τη Σρι Λάνκα στις Φιλιππίνες το 1981 ως δώρο προς την τότε πρώτη κυρία των Φιλιππινών, Ιμέλντα Μάρκος.
Αρχικά ζούσε στον ίδιο χώρο με τον ελέφαντα Σίμπα, αλλά μετά τον θάνατό του το 1990 ήταν ολομόναχη, κάτι εξαιρετικά δύσκολα για ένα κοινωνικό ζώο όπως ο ελέφαντας.
Την περασμένη Παρασκευή, αναφέρει η New York Post, η Μάλι είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια δυσφορίας. Έτριβε μάλιστα την προβοσκίδα της στον τοίχο, μια ένδειξη ότι πονούσε. Το πρωί της Τρίτης την βρήκαν ξαπλωμένη και να ανασαίνει βαριά. Παρά την αγωγή που της έδωσαν οι κτηνίατροι, ως το απόγευμα είχε πεθάνει.
Ο θάνατός της αποδόθηκε σε καρδιακή ανεπάρκεια. Στην νεκροτομή βρέθηκε ότι η αορτή της ήταν φραγμένη και ότι είχε καρκινικούς όγκους.
Εμφάνιζε ακόμη προβλήματα στα πόδια και τις αρθρώσεις τα οποία είναι συνηθισμένα σε ελέφαντες σε αιχμαλωσία που ζουν σε χώρους με τσιμέντο στο έδαφος.
Κλείσιμο
Η Μάλι ήταν περίπου 45-50 ετών. Οι ελέφαντες που ζουν στη φύση φτάνουν περίπου στα 70 έτη, ενώ σε αιχμαλωσία μέχρι και στα 80 χρόνια. Οι ασιατικοί ελέφαντες, πάντως, όπως η Μάλι, ζουν περίπου 55 χρόνια.
Τον θάνατο ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Μανίλας Χάνεϊ Λακούνα, ο οποίος είχε αρκετές χαρούμενες παιδικές αναμνήσεις από τον ζωολογικό κήπο και τη Μάλι.
Για τον ελέφαντα είχαν παρέμβει η ανθρωπολόγος Τζέιν Γκούνταλ (η οποία έχει εργαστεί για δεκαετίες δίπλα σε χιμπατζήδες στην Αφρική), αλλά και ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ, ο οποίος είχε ζητήσει το 2013 από τις αρχές να μεταφερθεί η Μάλι σε ένα κέντρο για ζώα.
«Μάλι, λυπόμαστε, άξιζες κάτι καλύτερο», ανέφερε στην ανακοίνωσή της η οργάνωση PETA για την προστασία των ζώων. Προσθέτει ότι πολλές φορές είχε ζητήσει από τους υπευθύνους του ζωολογικού κήπου να φροντίσουν τα προβλήματα στα πόδια της Μάλι, αλλά τους αγνόησαν. Η απάντηση του ζωολογικού κήπου ήταν ότι η Μάλι έπρεπε να παραμείνει στην αιχμαλωσία, γιατί δεν γνώριζε πώς να ζήσει ελεύθερη.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
Πώς μπορεί μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, ένα πείραμα ή μια πρώτη γνωριμία με την φύση να αλλάξει τον τρόπο που ένα παιδί βλέπει τον κόσμο; Περισσότερα από εννέα χρόνια, το πρόγραμμα «Οι Μικροί Ήρωες Μαθαίνουν» της Stoiximan δίνει σε παιδιά από όλη την Ελλάδα την ευκαιρία να διευρύνουν βιωματικά τους ορίζοντες τους.
Δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις, μάς κάνουν συχνά να μεταθέτουμε τη φροντίδα του εαυτού μας. Η νέα καμπάνια της Εθνικής Ασφαλιστικής μάς θυμίζει γιατί αξίζει να εστιάσουμε ξανά σε εμάς και την υγεία μας
