Αυτά είναι τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού!

iStock-869034016-666x399-sl

Στις μέρες μας οι κρίσεις πανικού είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα συμπτώματα άγχους. Στην εποχή του Φρόυντ αντίστοιχο σύμπτωμα ήταν η υστερία, όμως με την εξέλιξη των ηθών και τις κοινωνικές μεταβολές που συνοδεύουν την εξέλιξη αυτή αλλάζει και η μορφή των συμπτωμάτων. 

Στις μέρες μας οι κρίσεις πανικού είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα συμπτώματα άγχους. Στην εποχή του Φρόυντ αντίστοιχο σύμπτωμα ήταν η υστερία, όμως με την εξέλιξη των ηθών και τις κοινωνικές μεταβολές που συνοδεύουν την εξέλιξη αυτή αλλάζει και η μορφή των συμπτωμάτων.

  • Τι ακριβώς προκάλεσε την αλλαγή αυτή, και για ποιο λόγο η υστερία του χθες παραχώρησε την θέση της στις κρίσεις πανικού τού σήμερα;
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό προϋποθέτει την κατανόηση ενός σύνθετου πλέγματος κοινωνικών αλλαγών που επηρεάζουν τόσο το άτομο, όσο και τη συμπεριφορά των ευρύτερων κοινωνικών ομάδων.

Ειδικότερα, από μία πατριαρχική κοινωνία καθήκοντος και απαγόρευσης που τροφοδοτούσε και πολλαπλασίαζε την εκδήλωση του συμπτώματος της υστερίας, περάσαμε σε μία κοινωνία πολλαπλών και επειγόντων απαιτήσεων, η εκπλήρωση των οποίων σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται να υπερβαίνει τις δυνάμεις και τις δυνατότητες του ατόμου.

Οι φρενήρεις ρυθμοί της καθημερινής ζωής, η ανάγκη ταυτόχρονης ανταπόκρισης σε μία ποικιλία ρόλων συχνά συγκρουόμενων μεταξύ τους και το διαρκές αίσθημα έλλειψης χρόνου και ικανοποίησης οδηγούν αρκετές φορές στην εκδήλωση ενός ιδιαίτερα έντονου άγχους που στην ακραία του μορφή εμφανίζεται ως κρίση πανικού.

Τα πιο συνήθη συμπτώματα μίας κρίσης πανικού είναι τα ακόλουθα:
ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο, αίσθημα λαχανιάσματος, ασφυξίας ή πνιγμού, δυσφορία στο στήθος, ναυτία ή κοιλιακή ενόχληση, αίσθημα ζάλης, ρίγη ή εξάψεις, μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα.

Παράλληλα με όλη αυτή τη σωματική δυσφορία, το άτομο έχει έντονη ανησυχία ότι μπορεί να λιποθυμήσει, να πεθάνει ή ακόμα ότι μπορεί να τρελαθεί και γενικά ότι θα του συμβεί κάτι πολύ κακό που δεν θα μπορεί να το ελέγξει. Το αίσθημα αυτό μίας επικείμενης καταστροφής κορυφώνεται συνήθως στη διάρκεια μισής ώρας και έπειτα το άτομο αισθάνεται εξασθενημένο, ανήμπορο και καταπτοημένο.

Συμβαίνει πολύ συχνά τα συμπτώματα αυτά να ξεγελούν το άτομο ως προς την πραγματική τους αιτιολογία. Έτσι, κάποιος μπορεί να νομίζει ότι αυτά μπορεί να οφείλονται σε οργανικές αιτίες, για παράδειγμα ότι παθαίνει έμφραγμα, με αποτέλεσμα να καταφεύγει για εξετάσεις σε νοσοκομείο, οι οποίες απλά επιβεβαιώνουν την καλή οργανική του υγεία και επομένως την απουσία βιολογικού υπόβαθρου αυτών των συμπτωμάτων.

(Τελικά διαπιστώνει ότι αυτό που βιώνει είναι ένα ξαφνικό κύμα άγχους που του επιτίθεται σαν τσουνάμι και που επενεργεί έντονα πάνω στο σώμα του.)

Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο όταν το άτομο διαπιστώνει ότι η κρίση πανικού δεν περιορίζεται σε ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά η εκδήλωσή της τείνει να αποκτήσει έναν περιοδικό χαρακτήρα.

Σε αυτή την περίπτωση το άτομο βρίσκεται σε μία γενικευμένη κατάσταση φόβου σχετικά με μία αυξημένη πιθανότητα επανεκδήλωσης ενός ακόμη επεισοδίου, με αποτέλεσμα να περιορίζει συνειδητά ή ασυναίσθητα τις δραστηριότητες του, υιοθετώντας έτσι όλο και περισσότερο μία αποφευκτική συμπεριφορά.

Διαβάστε περισσότερα στο: kontasou.com



ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης