«Σαν ζωντανή καρτ ποστάλ»: Ο ηθοποιός, Γιωργής Τσουρής, μας ξεναγεί στον αγαπημένο του προορισμό στην Ηλεία

Οι διακοπές για τη φυλή του εργασιομανή είναι μια δοκιμασία. Δοκιμασία άκρως απαραίτητη φυσικά, αφού υπάρχουν άνθρωποι όπως ο υποφαινόμενος, που αν δεν απομακρυνθούν από την Αττική δεν σταματάνε να «γεννάνε» δουλειές, εκκρεμότητες και γενικώς μπελάδες. Φεύγω από την Αθήνα – σε ένα καλό σενάριο – μια φορά τον χρόνο για μία το πολύ δύο βδομάδες. Σε αυτό το διάστημα επιλέγω συνήθως να επισκέπτομαι τα ίδια μέρη ξανά και ξανά. Είναι ίσως η μόνη ελπίδα να γαληνέψει λίγο η ψυχή μου και να αδειάσει έστω για λίγες ώρες το μυαλό μου.

Αυτά τα ίδια μέρη, τ' αγαπάω πολύ, και νιώθω ότι μ’ αγαπάνε κι αυτά. Μ’ αγαπάνε, ναι. Δεν είναι αυθαίρετο το συμπέρασμα. Με το που φτάνω το κλίμα γίνεται ήπιο, έτοιμο να με υποδεχθεί. Ο ήλιος ζεσταίνει. Η θάλασσα ηρεμεί. Καλοκαίρι στην Ελλάδα θα μου πεις. Όλοι το ίδιο κλίμα απολαμβάνουμε. Σωστό. Όταν όμως πας ξανά και ξανά στο ίδιο λιμανάκι, στην ίδια παραλία, στην ίδια διαδρομή στη φύση, αυτό το άτυπο ραντεβού που δίνεις με το μέρος, σε κάνει κάπως να πιστεύεις ότι όλα γίνονται για σένα. Όλα έβαλαν τα καλά τους για να σε καλοδεχτούν, και μάλιστα όπως είσαι.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr