Ενάμιση μήνα κράτησε η εθνική υστερία, με χιλιάδες ανθρώπους να ποδοπατούνται σε πλατείες και γήπεδα για να προμηθευτούν το «θαυματουργό νερό» - Στις 14 Οκτωβρίου 1976 ξεκίνησε η δίκη, κράτησε τρεις ημέρες και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών
Η ελπίδα είναι η πιο ισχυρή κινητήρια δύναμη για την ανθρώπινη ψυχή. Οταν γεννιέται, χτίζει όνειρα και προσδοκίες. Οταν όμως η ίδια ελπίδα πεθαίνει, γκρεμίζεται με πάταγο γιατί χάνεται η «πραγματικότητα» που έχει κάποιος χτίσει μέσα του. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια εντελώς ψεύτικη ελπίδα, είναι χειρότερη από την απελπισία. Ειδικά, όταν πρόκειται για το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου, την υγεία του. Γι’ αυτούς τους λόγους, το εμπόριο της ελπίδας ήταν ανέκαθεν ελκυστικό. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης το διατύπωσε στα «Αξιώματα και Σκέψεις» του: «Ο ηγέτης είναι ένας έμπορος ελπίδας». Μερικές δεκαετίες αργότερα, ειδικότερα για την υγεία, ο… ηγέτης Κλαρκ Στάνλεϊ, Αμερικανός βοτανολόγος, κυκλοφόρησε στην αγορά ένα «έλαιο φιδιού» ως φάρμακο, υποσχόμενος πολλαπλές θεραπείες, αποκαλώντας τον εαυτό του μάλιστα «Βασιλιά Κροταλία». Αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για παντελώς άχρηστο προϊόν.
Οι σύγχρονοι έμποροι της ίδιας ελπίδας στην Ελλάδα, άλλοτε την προσφέρουν στη συσκευασία «θαυματουργής φραπελιάς», που προκάλεσε μαζική υστερία πριν από 20 χρόνια, και άλλοτε με τη δράση ψευτογιατρών τσαρλατάνων, εγκληματιών, όπως ο «Dr. Kontos», που εξαπάτησε πολλούς απελπισμένους καρκινοπαθείς, οδηγώντας τους σε δήθεν εναλλακτικές πλην θανατηφόρες θεραπείες. Ενώ η υπόθεση Μαζωνάκη ανέδειξε και μια επιπλέον μορφή τέτοιου εμπορίου, προβάλλοντας λίαν προσοδοφόρες «ολιστικές και πρωτοποριακές θεραπείες αναζωογόνησης», «ευεξίας», «αντιγήρανσης» και διάφορα συναφή μέσα σε ένα ελκυστικό πολυτελές αμπαλάζ, αμφίβολης (κατ’ ελάχιστον) πιστότητας και επιστημονικής τεκμηρίωσης.
Ο Καματερός μιλά σε κατοίκους της Κω σε μια συγκέντρωση που έμοιαζε… προεκλογική
Πώς έγινε διάσημος
Ο 36χρονος Γιώργος Καματερός ήταν ένας απλός δικηγόρος, με καταγωγή από την Κω και γραφείο στον Πειραιά, που τον έμαθε όλη η Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Μια Ελλάδα που μόλις είχε βγει από τα δεσμά (και τον σκοταδισμό) της δικτατορίας, με μια τεράστια ανοιχτή εθνική πληγή, την τραγωδία της Κύπρου και πάσχιζε να ορθοποδήσει έχοντας επιλέξει τον δρόμο της ενωμένης Ευρώπης. Αλλά με μια προβληματική οικονομία, ισχυρές ανισότητες και φτώχεια, θεσμικά ανοργάνωτη και κοινωνικά πολύ πίσω από την υπόλοιπη δυτική Ευρώπη. Μια χώρα και μια κοινωνία σε στάδιο μετάβασης, που έψαχναν και σταδιακά έχτιζαν το μέλλον τους.
Διόλου περίεργο ότι η είδηση για το θαυματουργό θεραπευτικό νερό που πλάσαρε ο εν λόγω δικηγόρος έπιασε το επίσημο κράτος εν υπνώσει. Τα ανοικτά θέματα της Ελλάδας ήταν τόσο μεγάλα, ζωτικά και εξαιρετικά πολύπλοκα ώστε ο... μεσσίας που μοίραζε αφειδώς και δωρεάν ελπίδα επιβίωσης για τους βαριά αρρώστους, αντιμετωπίστηκε ως κάτι μη παράταιρο.
Σε αυτό το πολιτικοκοινωνικό σκηνικό, ο Γιώργος Καματερός ήταν εν πολλοίς ο πρώτος διδάξας σε αυτό το άθλιο εμπόριο ελπίδας για την υγεία. Με το «μαγικό νερό», το επονομαζόμενο «Ηλιον», που ισχυριζόταν ότι προερχόταν από μια πηγή της Κω και που έμεινε στην ιστορία ως «το νερό του Καματερού», υποσχόταν σίγουρη -αλλά και ανώδυνη και ανέξοδη- ίαση για καρκινοπαθείς, ακόμα και σε τελικό στάδιο. Ενώ σταδιακά πρόσθεσε στο μενού των «σίγουρων θεραπειών» και μια τεράστια γκάμα από λιγότερο επώδυνες, αλλά συνηθέστερες ασθένειες, όπως δισκοπάθεια, κήλες, καταρράκτης ματιών κ.ο.κ., προκαλώντας ένα πρόσκαιρο ντελίριο ενθουσιασμού.
Αν και πρωτοπόρος, ο Καματερός συνδέθηκε και με το σήμερα, εισάγοντας τότε, το 1976, την «αντενέργεια», την «απεριοδικότητα» και τα «κβάντα» στις διάφορες δήθεν φιλοσοφικές -παιδαριώδεις- θεωρίες του. Τις επικαλέστηκε και στη δίκη του, που ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου, ακριβώς πριν από 50 χρόνια και διήρκεσε μόλις τρεις ημέρες.
Ενάμιση μήνας υστερίας
Από τις 11 Φεβρουαρίου 1976 και επί ενάμιση μήνα, η χώρα βρέθηκε στον αστερισμό του «θαυματουργού νερού», που κυριαρχούσε, ισοπεδωτικά σχεδόν, στην επικαιρότητα. Σκηνικά απερίγραπτα. Μαζική υστερία. Σκηνές αλλοφροσύνης, σπρωξίματα και ποδοπατήματα ανθρώπων κάθε ηλικίας, που ικέτευαν να προμηθευτούν ένα μπουκαλάκι νερού από τα βυτιοφόρα που το μετέφεραν στα σημεία διανομής, συνήθως προαύλια εκκλησιών, παλλαϊκές συγκεντρώσεις σε γήπεδα, καράβια που έφταναν με ειδικά δρομολόγια στην Κω γεμάτα απελπισμένους καρκινοπαθείς και συγγενείς τους για να πάνε στην πηγή…
Ο ίδιος ο Καματερός αντιμετωπιζόταν περίπου ως «σωτήρας» και κατόρθωνε αριστοτεχνικά, παραδοξολογώντας, να πείθει για τις απίστευτες θεραπευτικές ιδιότητες του νερού του, καθώς πρόσφερε δωρεάν ελπίδα στους απελπισμένους. Που έτσι παράβλεπαν τα εξόφθαλμα χάσματα σκέψης στις ομιλίες και τις συνεντεύξεις του, την προκλητική και παράλογη αυτο-αναγόρευσή του σε θεϊκών διαστάσεων θεραπευτή κάθε νόσου και τα απίστευτης εφευρετικότητας ψέματα για δήθεν χιλιάδες ασθενείς που θεραπεύτηκαν, ανύπαρκτες εγκρίσεις από σπουδαία πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού. Οι εφημερίδες -δεν υπήρχαν τότε ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα- διχάστηκαν. Οι ιατρικοί σύλλογοι αντέδρασαν αρχικά χλωμά και κάπως διστακτικά, μετά πέρασαν στην αντεπίθεση. Η σύγχυση μεγεθύνθηκε.
Κάποια στιγμή, το αιφνιδιασμένο και ανοργάνωτο κράτος και η Δικαιοσύνη αποφάσισαν να αντιδράσουν. Στις 30 Μαρτίου απαγορεύτηκε η διανομή του περίφημου νερού. Καματερός και συν αυτώ παραπέμφθηκαν σε δίκη.
Η αρχή
Ο Καματερός, επειδή τότε δεν υπήρχαν Διαδίκτυο και social media, ακολούθησε επί μήνες την πατροπαράδοτη μέθοδο της κυκλοφορίας της ενθουσιώδους πληροφορίας από στόμα σε στόμα. Και την «D-Day», 11η Φεβρουαρίου, ο υπαρχηγός του, ο εφοπλιστής και οικονομολόγος Κωνσταντίνος Γράτσος, από το γραφείο του στην Κανάρη 20, στο αντίθετο άκρο από την Καρνεάδου, στο Κολωνάκι, έριξε τη βόμβα για το νερό που θεραπεύει τον καρκίνο. Και έδωσε και το ιστορικό:
«Την 6ην Νοεμβρίου 1972, ομάς Ελλήνων Επιστημόνων ήχθη εις γνώσιν περί της απολύτου θεραπευτικής ικανότητος του παρουσιαζόμενου ύδατος επί της νόσου του καρκίνου. Διά τας ανάγκας της σημερινής επαφής ονομάζομεν τούτο Ηλιον και λέγομεν ότι είναι ύδωρ μεταλλικόν ραδιενεργόν με την ιδιομορφίαν της απεριοδικής ακτινοβολίας ‘’β’’. Εναντι οιασδήποτε εναντιώσεως έχομεν ήδη υπέρ ημών τον Υψιστον».
Στους κατάπληκτους δημοσιογράφους, ο Γράτσος αποκάλυψε ότι το νερό ήδη μοιράζεται επί ένα εξάμηνο σε διάφορα μέρη της Γης, με ποσοστά θεραπείας 80%, σε όλες τις μορφές μάλιστα καρκίνου.
Εκτοτε, στην Κανάρη 20 συνέρρεαν εκατοντάδες άνθρωποι, αναζητώντας νερό. Αλλά την ίδια ώρα, ξεκινούσαν τα πραγματικά δράματα. Στον Αγιο Σάββα ξέσπασε «ανταρσία» των ασθενών, με πολλούς να διακόπτουν τη θεραπεία τους, απαιτώντας να τους δοθεί το νερό. Συγχρόνως, ξεκινούσε «απόβαση» εκατοντάδων καρκινοπαθών και συγγενών τους στην Κω.
Από την επομένη, οι πρωτοσέλιδοι τίτλοι των εφημερίδων επιτείνουν τη φρενίτιδα αναζήτησης της σωτηρίας στο φιαλίδιο του «μαγικού νερού». Και εμφανίζεται ο ίδιος ο «εφευρέτης» Γιώργος Καματερός. Η κυβέρνηση, διά του υφυπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών Ν. Μπρισίμη, αρκείται στην αποστολή 10 φιαλιδίων νερού στα εργαστήρια του Κρατικού Εργαστηρίου Ελέγχου Φαρμάκων (ΚΕΕΦ) για ανάλυση.
Το πρωτοσέλιδο της «Αθλητικής Ηχούς» που ενημέρωνε ότι και οι παίκτες της ΑΕΚ ήπιαν από το «θαυματουργό νερό»
Το νερό μεταφερόταν αρχικά στην Κανάρη από διαμέρισμα στο Παγκράτι, στην οδό Φιλολάου 117-119, της Βέρας Μπελαβάλα, συνεργάτιδας του Γράτσου. Ο επικίνδυνος, πρωτοφανής συνωστισμός και η αδυναμία της Αστυνομίας να ελέγξει τα πράγματα, ανάγκασαν τον Καματερό να οργανώσει δεύτερο κέντρο διανομής στο προαύλιο της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας στο Νέο Ψυχικό. Παράλληλα, προέκυψαν οι πρώτες δημόσιες μαρτυρίες για τις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού. Ενας 40χρονος αναφέρει σε δημοσιογράφο, στην είσοδο της πολυκατοικίας της Κανάρη, ότι η γυναίκα του «αναστήθηκε»: «Ηταν να πεθάνει από ώρα σε ώρα. Ούρλιαζε σαν αγρίμι στο κρεβάτι. Είχε καρκίνο στον δεξιό βρόγχο και στον λαιμό. Πήρε δύο δόσεις και αναστήθηκε. Χθες βράδυ πήγαμε σε… ταβέρνα!».
Τα περίεργα με το «12»
Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, ο Καματερός δίνει συνέντευξη Τύπου και αυτοανακηρύσσεται περίπου σε… μεσσία: «Εμείς, εννοώ εγώ, έχουμε λύσει οριστικά το πρόβλημα του καρκίνου. Τίποτα δεν θα μας σταματήσει. Ποιος θα εξουσιάσει το μυαλό μου;».
Ισχυρίζεται ότι ο Θεός τον επέλεξε γιατί δεν είναι γιατρός και πως ο καρκίνος δεν είναι πλέον νόσος, αλλά πάθηση που θεραπεύεται με το νερό. Και προαναγγέλλει ότι σύντομα το φάρμακο θα κυκλοφορήσει και σε στερεά μορφή.
Πίσω από όλα τα μεγαλόστομα και παντελώς ατεκμηρίωτα πλην ενθουσιώδη, οι πιο παρατηρητικοί διαπιστώνουν μια περίεργη εμμονή του Καματερού με τον αριθμό 12:
■ Δώδεκα είναι τα μέλη της επιτελικής ομάδας που τον πλαισιώνει.
■ 120 οι γιατροί-συνεργάτες του.
■ 1.200 οι μυημένοι (κάτι σαν μέλη) στην υπόθεση του «Ηλίου».
■ 12.000 οι ασθενείς που έχουν ήδη πάρει το νερό διεθνώς, οι 1.200 στην Ελλάδα.
■ Σε 12 ημέρες το νερό-φάρμακο θα έχει επιβληθεί παγκοσμίως, με ταξίδια του ίδιου σε Αγγλία, Ιταλία.
■ Σε 12 ημέρες από τη λήψη του νερού, ο ασθενής αναρρώνει…
Επικαλείται ραδιενεργό ιδιότητα στο νερό της πηγής της Κω. Την αποδίδει στο «πέτρωμα Α», που βρίσκεται στο σημείο που αναβλύζει. Το παρατήρησε από το 1957. Και περιγράφει τη φιλοσοφία του, αφήνοντας άναυδη την επιστημονική κοινότητα: «Οι μελέτες μάς οδήγησαν σε νέα θεώρηση της ύλης. Υλη δεν είναι καθ’ ημάς ό,τι μέχρι στιγμής έχει υποστηριχθεί: άτομα με ηλεκτρόνια και... δεν ξέρω τι. Για μας δεν υπάρχουν 119 στοιχεία. Υπάρχει μόνο ένα στοιχείο, η διαφοροποίηση της ταχύτητας της μάζης. Αρνούμεθα την κλασική επιστήμη. Βρήκαμε τις σχέσεις αυτενεργείας και αντενεργείας. Το ‘’Ηλιο’’ τις παρουσιάζει».
Και τι είναι ο καρκίνος; «Για μας ο καρκίνος είναι μια έκρηξη μέσα στον οργανισμό, μια βλάβη, μια διάσπαση. Είναι μια διαφοροποίηση στην ταχύτητα του μέρους εκείνου της ύλης, που δεν αποκαλύπτω το όνομά της ακόμα. Εμείς προσθέτουμε με το ‘’Ηλιον’’ το στοιχείο που έχει την αντενέργεια και η ταχύτητα επανέρχεται στη θέση της. Αυτή είναι θεραπεία…».
Ευλόγως, ένας παριστάμενος γιατρός, ο Κων. Κούτσης, τον ρώτησε αν τον έχει δει ποτέ ψυχίατρος. Η απάντηση είναι όχι. Αλλά αντιμετώπισε την οργή των άλλων, που ήθελαν να μάθουν πού βρίσκεται το ιατρείο του για να τον… λιντσάρουν!
Το πατσατζίδικο στην Κωνσταντινούπολη
Ο Καματερός επισκέπτεται νοσοκομεία, ζητώντας… επιτόπου δοκιμές. Πολλοί ασθενείς ικετεύουν για τη χορήγηση του νερού, όμως η προϋπόθεση που θέτει να διακοπεί η χορήγηση της αντικαρκινικής θεραπείας εξοργίζει τους γιατρούς που τον εκδιώκουν.
Σε μία από τις καθημερινές πομπώδεις δηλώσεις του, εξαγγέλλει ότι θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου θέλει να δημιουργήσει ένα… πατσατζίδικο. Ο εισαγγελέας Μιχάλης Δωρής, στο μεταξύ, ξεκινάει προκαταρτική εξέταση και καλεί κορυφαίους καθηγητές της Ιατρικής να καταθέσουν (Σπυρίδων Μουλόπουλος, Νικόλαος Ματσανιώτης, Διονύσιος Βαρώνος, Γρηγόριος Ποντίφηξ κ.ά.). Στο γραφείο του σπεύδουν ωστόσο από μόνοι τους και απλοί άνθρωποι ως υπερασπιστές του Καματερού. Ανάμεσά τους ο ασφαλιστής Γ. Γιατράκος, ο οποίος καταθέτει ότι η πάσχουσα από καρκίνο στον δεξιό βρόγχο και με μεταστάσεις σε ωμοπλάτη και εγκέφαλο, με ολική τύφλωση, σύζυγός του Ελένη, ήπιε το νερό και παρουσιάζει ραγδαία βελτίωση της υγείας της. Οι όγκοι εξαφανίστηκαν, η κινητικότητα των άκρων της αποκαταστάθηκε και ανέκτησε μερικώς την όρασή της.
Ο υφυπουργός Μπρισίμης αρνείται να τον συναντήσει και ο Καματερός προχωρά ένα βήμα παρακάτω: «Θα παραδώσω το φάρμακο στην κυβέρνηση, αλλά όχι σε αυτήν που εκφράζεται έτσι. Αν το κράτος δεν θέλει το ‘’Ηλιον’’, θα αλλάξουμε το κράτος. Δηλαδή, θα ρίξουμε την κυβέρνηση»…
Αρχίζουν τα όργανα
Τα πράγματα αλλάζουν όταν οι γονείς 18 παιδιών που νοσηλεύονται με λευχαιμία και κακοήθεις όγκους στο Νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού» σταματούν την κλασική θεραπεία και δίνουν στα παιδιά τους νερό του Καματερού. Αντί όμως βελτίωσης, η υγεία τους επιδεινώνεται και ένα πεθαίνει.
Παρά ταύτα, ο Καματερός συνεχίζει απτόητος τις συγκεντρώσεις, στις οποίες συμμετέχουν εκατοντάδες οπαδοί του. Στις 21 Φεβρουαρίου, Σάββατο βράδυ, αφού δίνει συνέντευξη στο... καμπαναριό της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας, τίθεται επικεφαλής διαδήλωσης 2.000 ατόμων μέχρι τη Βουλή, όπου μιλάει στους συγκεντρωμένους με τηλεβόα, ζητώντας ελεύθερη χορήγηση του νερού.
Μεταβαίνει στην Κω, όπου μιλάει σε συγκέντρωση 1.000 ατόμων, αδιανόητη για τα δεδομένα του νησιού. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου, συλλαμβάνεται από αστυνομικούς και προσάγεται στον εισαγγελέα. Εξερχόμενος, κατακεραυνώνει τον Αϊνστάιν: «Δεν είπε τίποτε με τη θεωρία του, που συντρίβεται από τη θεωρία περί ενεργοποιήσεως του ‘’Ηλίου’’».
Την ίδια ώρα, άλλος ασθενής, ο 73χρονος Γεώργιος Μανέττας, από την Καλλιθέα, δηλώνει από το γραφείο του Γράτσου πανευτυχής για το ότι είδε το φως του. Επασχε από καταρράκτη και έπειτα από 10 ημέρες δόσεων του νερού βλέπει καλύτερα, ενώ συγχρόνως υποχώρησαν η σπαστική κολίτιδα και ένα λίπωμα στη δεξιά πλευρά του αυχένα, από τα οποία υπέφερε.
Για πρώτη φορά ο υφυπουργός Μπρισίμης, γιατρός και ο ίδιος, δηλώνει πεπεισμένος ότι η υπόθεση του νερού είναι κωμική, καθώς οι έλεγχοι του ΚΕΕΦ και του Δημόκριτου απέβησαν αρνητικοί για την ύπαρξη θεραπευτικών ουσιών.
Ο Καματερός μιλά με τηλεβόα σε συγκεντρωμένους οπαδούς του έξω από τη Βουλή
Το περίεργο πόρισμα
Ο Καματερός συνεχίζει τη δράση του. Η αγωνιώδης επιθυμία για το νερό, που μεταφέρεται πλέον με βυτία στα σημεία διανομής, απλώνεται πλέον σε όλη τη χώρα. Ανθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης περιμένουν, συχνά στο τσουχτερό κρύο ή στη βροχή, το θαυματουργό νερό επί ώρες. Αλλοτε υπομονετικά, άλλοτε επεισοδιακά. Καταγγέλλονται ξυλοδαρμοί, ακόμα και… δαγκωματιές ανάμεσα στους απελπισμένους ικέτες της ελπίδας για ζωή.
Οπου βρίσκεται ο Καματερός συγκροτείται αυθόρμητα και ένα συλλαλητήριο υπέρ του νερού και φυσικά του «σωτήρα-εφευρέτη». Πάνω από 2.000 συγκεντρωμένοι στο προαύλιο του Ναού της Ευαγγελίστριας στον Περισσό τον υποδέχονται με επευφημίες και τον ραίνουν με ροδοπέταλα.
Το σίριαλ συνεχίζεται, η διαμάχη για τις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού οξύνεται, αλλά ο Καματερός στις 12 Μαρτίου κραδαίνει προς κάθε κατεύθυνση το πόρισμα του Ανοσοβιολογικού Κέντρου του Μαιευτηρίου «Μαρίκα Ηλιάδη», που επιβεβαιώνει αναστολή της εξέλιξης καρκίνου του μαστού σε ποντίκια. Υπογράφεται από τη διευθύντρια του κέντρου -και υφηγήτρια της Παιδιατρικής- Πίτσα Καλπακτσόγλου, η οποία πειραματίστηκε χορηγώντας νερό του Καματερού σε 30 ποντίκια επί έναν μήνα και διαπίστωσε βελτίωση.
Οι επώνυμοι και τα γήπεδα
Δύο μέρες μετά, ο πασίγνωστος δημοφιλής ηθοποιός Νίκος Σταυρίδης δηλώνει ότι ξαναβρήκε το φως του μετά από 5 μέρες «νεροποσίας», καθώς ο καταρράκτης από τον οποίο έπασχε και τον εμπόδιζε ακόμα και να οδηγήσει, εξαφανίστηκε. Σε ανάλογες δηλώσεις προχωρεί και η Γκιζέλα Ντάλι, που μαζί με τον Γιώργο Κοινούση και τον συνθέτη Γιώργο Μουζάκη φωτογραφίζονται με τον Καματερό, που επιστρατεύει και τα γήπεδα.
O Kαματερός μιλά με την Γκιζέλα Ντάλι, η οποία είχε ισχυριστεί ότι το νερό του τη βοήθησε
Στις 18 Μαρτίου μοιράζει επί ώρες νερό στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Ο κόσμος μπαίνει από τη θύρα 14 και βγαίνει από τη 13. Ανάμεσα σε αυτούς που στήθηκαν στην τεράστια ουρά για το πολυπόθητο νερό ήταν και οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ Σκρέκης, Παπαδόπουλος, Ραβούσης, Δέδες και Στεφανίδης.
Πέντε μέρες μετά, στο γήπεδο των Λιοσίων, ο Καματερός μιλά σε 8.000 ανθρώπους. Αιφνιδιάζει, δηλώνοντας ότι «ισχύς μου είναι η αγάπη μου για τον λαό. Δεν θα με εξουσιάσει ποτέ κανένας γαλονάς ή ρασοφόρος, όπου και αν στέκεται». Προαναγγέλλει ότι στο τέλος της εβδομάδας θα… εξαφανίσει τη νήσο Σάσωνα της Αλβανίας, που η Ελλάδα παραχώρησε το 1914 και ακολούθως την Τουρκία και ίσως και τη Σιβηρία! «Τα χέρια μου θα γίνουν γροθιές για τους κομμουνιστές, τους αντιφρονούντες και όλους εκείνους που εργάζονται ενάντια στα συμφέροντα της Ελλάδας μας», βροντοφωνάζει. Ενώ υπόσχεται επάνοδο του Κωνσταντίνου στον θρόνο του. Το μήνυμα διχάζει όμως τον κόσμο. Αλλοι επευφημούν, άλλοι προβληματίζονται και άλλοι απογοητεύονται. Η ελπίδα αρχίζει να ξεθωριάζει...
Ολα τελειώνουν για τον Καματερό, όταν στις 30 Μαρτίου, με εισαγγελική παραγγελία, κατάσχεται όλο το «προς διανομή προοριζόμενο επικίνδυνο υλικό» και ασκείται ποινική δίωξη κατά των «εφευρετών» του «Ηλιον».
Δημοσιεύματα της εποχής
Η δίκη
Στις 14 Οκτωβρίου, ο Καματερός και ορισμένοι συνεργάτες του κάθισαν στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Κατηγορίες, η αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος και η παράνομη κυκλοφορία άγνωστου φαρμακευτικού προϊόντος. «Επεσαν στα μαλακά». Ενοχοι δύο και μόνο για την πρώτη κατηγορία, άπαντες αθώοι για τη δεύτερη. Οκτώ μήνες φυλάκιση και 8.000 δραχμές πρόστιμο για τον Καματερό, τέσσερις μήνες για τον Γράτσο.
Στη δίκη ο Καματερός υπερασπίστηκε τις ακατανόητες θεωρίες του, αλλά ζήτησε και «μια ντουζίνα αρρώστους» ώστε να τους κάνει καλά από το εδώλιο. Του είχαν όμως απομείνει πια ελάχιστοι οπαδοί, κυρίως φιλομοναρχικά στοιχεία και κάποιοι που υποστήριζαν ότι είχαν θεραπευτεί. Ενώ για τον Τύπο, σύσσωμο πια, δεν ήταν ούτε ο «σωτήρας» που πρέσβευε την ελπίδα ή έστω μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αλλά ένας τσαρλατάνος κομπογιαννίτης.
Τον Καματερό περίμενε και μια δεύτερη δίκη, έναν χρόνο αργότερα, για εξύβριση βουλευτών, σε συνδυασμό με τον νόμο 4000/59 περί τεντιμποϊσμού. Είχε πει στη μνημειώδη συγκέντρωση των Νέων Λιοσίων ότι θα «κάψει» τους βουλευτές και θα τους στείλει σκόνη που ενεργοποιεί τις ζωοτροφές. Του στοίχισε 10 μήνες φυλάκιση.
Στη συνέχεια έφυγε στο εξωτερικό. Προσπάθησε κάτι να κάνει επιχειρηματικά. Απέτυχε. Επέστρεψε 20 χρόνια αργότερα και τελικά, αδυνατώντας να ξεφύγει από την οικονομική δυσπραγία, έβαλε τέλος στη ζωή του το 1998.
Το ερώτημα
Τι ήταν όμως τελικά ο Καματερός; Ενας «ψωνισμένος», φαντασιόπληκτος, μυθομανής, τελικά γραφικός, που πίστευε σε αυτά που σέρβιρε στον κόσμο και που πάνω-κάτω τον αναγόρευαν σε σωτήρα της ανθρωπότητας; Κάποιες ατάκες του βεβαιώνουν ότι πίστευε πράγματι ότι θα σώσει τον κόσμο. Το σίγουρο είναι ότι ήταν ασταθής, εκρηκτικός, επίμονος μέχρι εμμονής και οι θεωρίες του ήταν επιεικώς αστείες, ακατανόητες, αλλά και δυνάμει επικίνδυνες.
Ηταν ένας άκρατα φιλόδοξος δικηγόρος που στόχευε σε πλούτο ή και εξουσία με πολιτικά αξιώματα, μέσα από εκτός λογικής απάτες; Για το πρώτο, αν και κάποια στιγμή καταγγέλθηκε για πώληση του αντικαρκινικού νερού προς 20 δραχμές το μπουκάλι, δεν υπάρχουν περαιτέρω ενδείξεις. Για το δεύτερο, η κρίση μεγαλείου και οι εκρήξεις ματαιοδοξίας που συνόδευαν συχνά την παρουσία του, δεν το αποκλείουν. Στην ιστορία πέρασε ως ο «πρόδρομος» των μετέπειτα τσαρλατάνων που ταλαιπώρησαν κατά καιρούς -και μέχρι και σήμερα- χιλιάδες Ελληνες.