Η ιστορία του ζωγράφου που πρωταγωνίστησε στον ιταλικό υπόκοσμο: Το «ανακοινωθέν νούμερο 7», η ληστεία του αιώνα και η εκτέλεσή του

Η ταινία του Netflix «The Big Fake» δεν αφηγείται μια συνηθισμένη αστυνομική ιστορία αλλά την αληθινή ιστορία του «Τόνι» Κικιαρέλι που συνδέθηκε με κρίσιμες στιγμές της ιταλικής εγκληματικής και πολιτικής ιστορίας.

Ο Κικιαρέλι γεννήθηκε το 1948 στο Αμπρούτσο. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από απώλειες και αστάθεια. Δεν συνέχισε την εκπαίδευσή του πέρα από το γυμνάσιο, ωστόσο διέθετε ένα ταλέντο που τον ακολούθησε σε όλη του τη ζωή: τη ζωγραφική και το σχέδιο. Το ταλέντο αυτό, όμως, δεν τον οδήγησε σε μια συμβατική καλλιτεχνική πορεία.

Μετά τη στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε στη Ρώμη, όπου βρισκόταν ήδη υπό αστυνομική παρακολούθηση. Εκεί ξεκίνησε να εμπλέκεται σε κλοπές, απάτες και άλλες χαμηλού επιπέδου εγκληματικές δραστηριότητες.

Ο καλλιτέχνης που έγινε χρήσιμος στο οργανωμένο έγκλημα

Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσής του έγκειται στο ότι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη μικροεγκληματίας. Η ικανότητά του να αντιγράφει και να δημιουργεί με ακρίβεια έργα, του έδωσε ρόλο παραχαράκτη. Φέρεται να κατασκεύαζε και να διακινούσε πλαστά έργα τέχνης, αξιοποιώντας επαφές στον καλλιτεχνικό χώρο και στον υπόκοσμο.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ήρθε πιο κοντά στη διαβόητη Banda della Magliana, την εγκληματική οργάνωση που κυριαρχούσε στον υπόκοσμο της Ρώμης.

Μέσω της σχέσης του με τον Ντανίλο Αμπρουτσιάτι, από τα βασικά στελέχη της οργάνωσης, συνδέθηκε με ένα δίκτυο που περιλάμβανε διακίνηση ναρκωτικών, ληστείες, ξέπλυμα χρήματος και διαχείριση επιρροής.

Το πλαστό ανακοινωθέν στην απαγωγή Μόρο

Η πιο σκοτεινή πτυχή της δράσης του συνδέεται με την απαγωγή του Άλντο Μόρο το 1978 από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας, κυκλοφόρησε το περιβόητο «ανακοινωθέν νούμερο επτά», γνωστό και ως «ανακοίνωση της Λίμνης Ντουκέσα», το οποίο ανέφερε ότι ο Μόρο είχε εκτελεστεί και το σώμα του είχε εγκαταλειφθεί σε απομακρυσμένη λίμνη.

Στις δίκες που ακολούθησαν για την υπόθεση Μόρο, αναφέρθηκε ότι το συγκεκριμένο πλαστό ανακοινωθέν δημιουργήθηκε από τον Κικιαρέλι. Παρά τη βαρύτητα της πράξης, δεν διασαφηνίστηκε ποτέ με βεβαιότητα ποιος του ανέθεσε τη σύνταξή του ή για ποιον λόγο.

Η «ληστεία του αιώνα» και ο θάνατός του

Το όνομά του συνδέθηκε επίσης με τη ληστεία της Brink’s στη Ρώμη το 1984, που χαρακτηρίστηκε «ληστεία του αιώνα» και αφορούσε δισεκατομμύρια λιρέτες – το ιταλικό νόμισμα πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 2002. Η επιχείρηση φέρεται να οργανώθηκε με υψηλό επίπεδο προετοιμασίας και στήριξης.

Τον Σεπτέμβριο του 1984, ο Κικιαρέλι έπεσε νεκρός σε ενέδρα κοντά στην κατοικία του στη συνοικία Talenti της Ρώμης. Οι λεπτομέρειες της επίθεσης έχουν παρουσιαστεί με διαφοροποιήσεις σε διάφορες αφηγήσεις, ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: σκοτώθηκε σε ηλικία 36 ετών.

Ο πρώην αρχηγός της Banda della Magliana, Μαουρίτσιο Αμπατίνο, είχε δηλώσει ότι η οργάνωση δεν ενεπλάκη στη δολοφονία, υποστηρίζοντας ότι αν ήταν υπεύθυνοι, θα γνώριζαν άμεσα την ταυτότητα του δράστη. Το ενδεχόμενο εμπλοκής αντίπαλης συμμορίας δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.

Η υπόθεση του θανάτου του παραμένει ανοιχτή σε ερωτήματα, όπως και πολλές πτυχές της ζωής του. Η ιστορία του Αντόνιο «Τόνι» Κικιαρέλι, ενός καλλιτέχνη που κινήθηκε ανάμεσα στον κόσμο της τέχνης και του οργανωμένου εγκλήματος, εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον, δεκαετίες μετά τον βίαιο θάνατό του.