Αλεξάντερ Σβέρεφ: Ο πρώτος διαβητικός τενίστας που κατέκτησε Grand Slam
Ο Γερμανός σταρ του τένις έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και ο ίδιος μαζί με την διαβητολόγο του εξήγησαν τον τρόπου που αντιμετωπίζεται η ασθένεια τόσο ιατρικά όσο και ψυχολογικά στη ζωή ενός πρωταθλητή
Ο Αλεξάντερ Σβέρεφ εδώ και ένα 24ωρο περίπου ζει σε πελάγη ευτυχίας αφού κατέκτησε το πρώτο Grand Slam, (Roland Garros) στην καριέρα του, νιώθοντας δικαιωμένος για τις θυσίες που έχει κάνει για να φτάσει επιτέλους στον πολυπόθητο τίτλο.
Λίγοι όμως ξέρουν ότι από τα 4 του χρόνια έχει διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1. Είναι μια αυτοάνοση νόσος η οποία καταστρέφει τα κύτταρα του παγκρεάτος που παράγουν ινσουλίνη.
Με αποτέλεσμα ο ασθενής να πρέπει να χορηγεί στο σώμα του ενέσεις ινσουλίνης καθημερινά.
Γεννημένος στο Αμβούργο από Ρώσους γονείς ο πρωταθλητής Roland Garros άκουγε από μικρός ότι δε θα μπορέσει να κάνει πρωταθλητισμό λόγω της ασθένειάς του.
Ο Γερμανός βέβαια τα κατάφερε και έγινε ένας από τους κορυφαίους της γενιάς του, κάνοντας κάθε μέρα ενέσεις ινσουλίνης στον εαυτό του. Μάλιστα πολλές φορές τον έχει πιάσει η κάμερα να κάνει ένεση κατά τη διάρκεια ενός μπρέικ σε αγώνες.
«Από τότε που ήμουν παιδί έπρεπε να ισορροπήσω τον διαβήτη με τον αθλητισμό.
Κλείσιμο
Για πολλά χρόνια προτιμούσα να μη μιλάω πολύ γι’ αυτό, αλλά μετά τον τραυματισμό μου στο Roland Garros είχα χρόνο να σκεφτώ και συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να βοηθάς άλλους μέσα από το παράδειγμά σου.
Alexander Zverev had to give himself an insulin shot during the French Open Final.
Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα στη ζωή, ούτε το τένις, γι’ αυτό είμαι αποφασισμένος να απολαμβάνω στο έπακρο αυτό που κάνω», είχε δηλώσει μετά την αποκάλυψή του διαβήτη.
«Από τότε που ήμουν παιδί, ο διαβήτης δεν με εμπόδισε να ονειρευτώ ότι θα γίνω ο πρώτος τενίστας στην ιστορία που κερδίζει Grand Slam με αυτή την ασθένεια.», είχε συμπληρώσει.
Τελικά ο Αλεξάντερ τα κατάφερε κατέκτησε ενάντια στον Φλάβιο Κομπόλι το πρώτο του Grand Slam και το όνειρό του έγινε πραγματικότητα.
Η διαβητολόγος που τον παρακολουθεί από μικρό, Ουρλίκε Τουρμ, μίλησε μετά τον θρίαμβο του Γερμανού και εξήγησε τον τρόπο θεραπείας και τον τρόπο με τον οποίο το αντιμετωπίζει και έχει μάθει πλέον να ζει με αυτό.
Zverev had to give himself an insulin shot mid-match 🤯
«Ο μεταβολισμός αυτών των ανθρώπων αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις.
Πολλοί σύλλογοι αρχικά δυσανασχετούν όταν ένας αθλητής με διαβήτη τύπου 1 εμφανίζεται και θέλει να αθληθεί. Υπάρχουν πολλοί επιτυχημένοι αθλητές με διαβήτη τύπου 1 σε extreme sports.
Έχουν ανέβει στο Έβερεστ, έχουν κολυμπήσει στη Μάγχη ή έχουν ολοκληρώσει δύσκολες πίστες
Όλα είναι δυνατά αν ο διαβήτης αντιμετωπίζεται σωστά», σημείωσε η Τουρμ.
«Το ιδανικότερο εύρος είναι 140 έως 200 χιλιόγραμμα σακχάρου στο αίμα.
Η απόδοση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της εντός αυτού του εύρους.
Ο Σβέρεφ, για παράδειγμα, μπορεί να ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του σε κάθε αλλαγή άκρων για να δει αν βρίσκονται εντός αυτού του εύρους, αν μειώνονται ή αν αυξάνονται.
Τρώει και πίνει ανάλογα. Αν τα επίπεδά του μειωθούν, χρειάζεται υδατάνθρακες.
Αν αυξηθούν, πρέπει να κάνει ένεση ινσουλίνης», τονίζει χαρακτηριστικά.
«Όπως όλοι στο φάσμα του Σβέρεφ πρέπει πάντα να κάθονται στην ίδια θέση, έτσι και οι αθλητές έχουν πάντα την ίδια ρουτίνα πριν από έναν αγώνα.
Οι περισσότεροι αθλητές υψηλού επιπέδου γνωρίζουν τέλεια το σώμα τους και ξέρουν πώς να τροποποιήσουν τις ρουτίνες τους».
Τι νομίζετε ότι συνέβη στον τελικό στο τέλος του τέταρτου σετ, όταν ο Σβέρεφ μίλησε για κράμπες που προκλήθηκαν ψυχικά και όταν προφανώς έκανε στον εαυτό του ένεση ινσουλίνης; ρωτήθηκε η Τουρμ.
«Οι κράμπες θα μπορούσαν επίσης να οφείλονται σε υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αλλά μπορεί να το δει αυτό όταν ελέγχει το σάκχαρό του.
Ως επαγγελματίας αθλητής, πρέπει να είσαι ο καλύτερος διαβητολόγος του εαυτού σου. Εμείς απ' έξω μπορούμε μόνο να παρέχουμε τα εργαλεία.
Έχει διαβήτη εδώ και 25 χρόνια και γνωρίζει το σώμα του, μπορεί να αξιολογήσει τις καταστάσεις του παιχνιδιού και ξέρει πώς να προσαρμόζει την ποσότητα ινσουλίνης και υδατανθράκων.
Μπορείτε να δείτε ότι χρησιμοποιεί διαφορετικά τζελ και ροφήματα. Όταν το σάκχαρό του είναι υψηλό, ενίει ινσουλίνη ταχείας δράσης. Όταν είναι χαμηλό, χρησιμοποιεί τζελ γλυκόζης. Οι μετρήσεις του αισθητήρα υπαγορεύουν την προσέγγιση.»
