Κορωνοϊός: Η FIFA σκέφτεται να αλλάξει το καλεντάρι του ποδοσφαίρου
Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της FIFA, Βίκτορ Μονταλιάνι, υπάρχουν σκέψεις κάθε χρόνος να είναι και μία σεζόν, αλλάζοντας ουσιαστικά το φορμάτ που ισχύει αυτή τη στιγμή
Σκέψεις για να γίνουν μεγάλες αλλαγές στο καλεντάρι του ποδοσφαίρου, κάνουν οι άνθρωποι της FIFΑ.
Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του ο πρόεδρος της CONCACAF και αντιπρόεδρος της FIFA, Βίκτορ Μονταλιάνι, γίνονται σκέψεις να αλλάξει το καλεντάρι και κάθε έτος να είναι και μία σεζόν. Ουσιαστικά, να αλλάξει δηλαδή το γεγονός πως κάθε σεζόν «πιάνει» μισό χρόνο από δύο ημερολογιακά έτη και πλέον κάθε ποδοσφαιρική χρονιά να είναι και ένα έτος.
«Έχουμε ήδη αρχίσει να σκεφτόμαστε πως να φτιάξουμε ένα νέο καλεντάρι ό το 2024. Σκεφτόμαστε πιθανούς τρόπους για το πως να ξαναφτιάξουμε το ποδόσφαιρο, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά σε όλο τον κόσμο, να βελτιώσουμε τα πράγματα στις ημερομηνίες. Είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει με τις ομοσπονδίες.
Έχουμε την ευκαιρία να το κάνουμε αυτό γιατί το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ θα παιχτεί τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη και τότε θα είναι μια επιλογή για να το δοκιμάσουμε. Ήδη εδώ στην Αμερική παίζουμε με αυτόν τον τρόπο, με το καλεντάρι ουσιαστικά να είναι σε ένα έτος και αυτό θα μπορούσε να είναι η λύση για την Ευρώπη και την Αφρική. Είναι, όμως, κάτι που πρέπει να συζητηθεί. Είναι κάτι που πρέπει να το δούμε, ίσως είναι μια λύση για τα δύο επόμενο χρόνια και για τον χειμώνα που θα διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Βίκτορ Μονταλιάνι.
Από τη συντήρηση της θέρμανσης μέχρι τις μονώσεις, τα στοιχεία του Douleutaras.gr αποκαλύπτουν, πώς αλλάζουν οι ανάγκες των νοικοκυριών, πότε κορυφώνονται τα αιτήματα και ποιες διαφορές καταγράφονται ανάμεσα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο πίεσης του ενεργειακού κόστους.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.