Στη μάχη που δίνει με την ασθένεια του Πάρκινσοναναφέρθηκε ο Όζι Όσμπορν λέγοντας ότι «μολονότι δεν είμαι χαρούμενος» με την υγεία μου, «δεν ανησυχώ» για τον θάνατο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «το καλύτερο φάρμακο» είναι η μουσική. «Δεν θα είμαι εδώ για άλλα 15 χρόνια ή κάτι τέτοιο, αλλά δεν σκάω κιόλας με αυτό» προσθέτει.
«Σκέφτομαι πότε θα έρθει η ώρα μου; Το σκέφτομαι αλλά δεν ανησυχώ» πρόσθεσε ο Όσμπορν.
Αν και παραδέχθηκε ότι «τα νέα για το Πάρκινσον με κλόνισαν», ο 71χρονος κλείνει τη συνέντευξή του με τη φράση «είμαι ακόμα εδώ».
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με απινιδωτές σε εμβληματικά κτήρια, όπως το ΜΙΝΙΟΝ και ο Πύργος Πειραιά, και εκπαίδευση εργαζομένων στην ΚΑΡΠΑ, η DIMAND επενδύει στην πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε ένα επείγον περιστατικό.