Σε μια χώρα όπου όλα-η σχεδόν όλα-έχουν καταρρεύσει το τηλεοπτικό φαινόμενο του φετινού «Survivor» καταδεικνύει περίτρανα την παράνοια γύρω από το συγκεκριμένο project. Μπορεί τελικά ο Λάκης Λαζόπουλος να έχει δίκιο όταν λέει ότι ο Έλληνας αντί να πάει στον ψυχολόγο ή στον ψυχίατρο βλέπει «Survivor» για να του περάσουν-προς στιγμή-όλα τα βάρη.
Στην Πτολεμαΐδα προ ημερών νέοι, μεγάλοι και παιδιά ποδοπατήθηκαν στα εγκαίνια νέου μαγαζιού καλλυντικών, προκειμένου να βγάλουν μια selfie με την γυμνάστρια Ειρήνη Κολιδά.
Φωνές, σπρωξίματα και μια ουρά ανθρώπων να περιμένει για να φωτογραφηθεί με την γυμνάστρια που απολαμβάνει στο μέγιστο βαθμό τα δέκα λεπτά δημοσιότητας που κέρδισε, φράση του Άντι Ουόρχολ που έγραψε ιστορία.
Κλείσιμο
Κοριτσάκια, αγοράκια και έφηβοι στήθηκαν κανονικά στην ουρά για βρεθούν για λίγα δευτερόλεπτα δίπλα στο θολό είδωλο ενός τηλεοπτικού consept που «ισοπέδωσε» τα πάντα στο πέρασμά του.
Δείγμα και αυτό των καιρών μας, όπου πρωταγωνιστές ενός reality επιστρέφουν και βρίσκουν δουλειές έτοιμες να τους περιμένουν στην Αθήνα και στην περιφέρεια.
Η Πτολεμαΐδα ήταν απλά μια στάση για την Κολιδά, μια από τις πολλές που θα κάνει φέτος στην ελληνική περιφέρεια, εξαργυρώνοντας την συμμετοχή της στον τυφώνα «Survivor».
Βλέποντας τις εικόνες αυτές η φράση «μνημόνια μέχρι να κατοικηθεί ο Άρης και να σβήσει ο ήλιος» φαντάζει και είναι απόλυτα εύστοχη.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με απινιδωτές σε εμβληματικά κτήρια, όπως το ΜΙΝΙΟΝ και ο Πύργος Πειραιά, και εκπαίδευση εργαζομένων στην ΚΑΡΠΑ, η DIMAND επενδύει στην πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε ένα επείγον περιστατικό.