Την παραδειγματική τιμωρία για τον άδικο χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη ζητά η αδελφή του.
Η Μαρία Μαζωνάκη μίλησε στην εκπομπή «Live News» την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα μετά την κηδεία του τραγουδιστή, και εξήγησε πως δεν γνωρίζει τίποτα για το ιατρείο στο οποίο άφησε την τελευταία του πνοή ο αδερφός της. Παράλληλα, απευθύνθηκε στους θαυμαστές του Γιώργου Μαζωνάκη, τονίζοντας πως το μόνο που θέλει είναι να κρατήσουν τη μνήμη του ζωντανή.
Η αδελφή του τραγουδιστή είπε χαρακτηριστικά για τα στοιχεία που έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας σχετικά με τις τελευταίες στιγμές του: «Ζητάμε την παραδειγματική τιμωρία για τον άδικο χαμό του παιδιού μας. Τίποτα άλλο. Το παρακολούθησα ότι είχαν τις ενδείξεις στο μηχάνημα και επέλεξαν να τις αγνοήσουν. Το παρακολούθησα και δεν το χωράει το μυαλό μου. Αναβαθμίστηκε και η κατηγορία. Δε νομίζω να βγουν. Δεν γνωρίζω τίποτα για τους γιατρούς αυτούς».
Δείτε το βίντεο
Η Μαρία Μαζωνάκη, στη συνέχεια, μίλησε για τον κόσμο που συγκεντρώθηκε στη λαϊκή αγρυπνία προς τιμήν του Γιώργου Μαζωνάκη αλλά και στο τελευταίο αντίο: «Αυτό που θέλω να πω στους ανθρώπους που βγήκαν στον δρόμο, είναι να κρατήσουν τη μνήμη του ζωντανή για πάντα. Αυτό μόνο».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου. Ο θάνατός του διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο Ελπίς, όπου διακομίσθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας έπειτα από κλήση στο ΕΚΑΒ που έγινε από την ιδιωτική κλινική Stem Cell στην οδό Καρνεάδου, στο Κολωνάκι, όπου είχε μεταβεί προκειμένου να υποβληθεί σε προγραμματισμένη θεραπεία πλασμαφαίρεσης.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.