Ενεργός επαγγελματικά είχε παραμείνει ο Τάσος Κωστής την περίοδο που έδινε μάχη με τον καρκίνο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά το χειρουργείο που είχε κάνει ο ηθοποιός, εξήγησε ο ίδιος, είχε επιστρέψει στις πρόβες, παρά τις παραινέσεις των συναδέλφων του να μη βιαστεί. Η δουλειά, στην περίπτωσή του, λειτούργησε θεραπευτικά.
Ο Τάσος Κωστής μίλησε για τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του στην εκπομπή «Ζω καλά», με το επεισόδιο να είναι προγραμματισμένο να προβληθεί το Σάββατο 18 Απριλίου. Σε ένα απόσπασμα που παρουσιάστηκε όμως, ο ηθοποιός αναφέρει: «17 Σεπτεμβρίου έκανα το μεγάλο χειρουργείο, οκτώ ώρες, που έκανα στο έντερο. 17 Οκτωβρίου έκανα τη σύγκλειση του εντέρου, γιατί μου είχαν κάνει παρά φύση έδρα. 28 Οκτωβρίου έκανα πρεμιέρα στο θέατρο, με 32 αιματοκρίτη».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια, διευκρινίζει ότι η Κάτια Δανδουλακη με την οποία συνεργαζόταν τότε, του είχε τονίσει πως οι πρόβες θα γινόντουσαν, μόλις εκείνος ήταν σε θέση να επιστρέψει επαγγελματικά. Παρόλα αυτά, ο Τάσος Κωστής είδε τη δουλειά του σαν μια μορφή θεραπείας.
Συγκεκριμένα, σημειώνει: «Η Κάτια Δανδουλάκη ήταν κυρία, “θα ανοίξουμε όποτε θα είσαι έτοιμος” μου είχε πει. Εγώ ήμουν με τα σωληνάκια και έκανα πρόβες το κείμενο, σαν θεραπεία το έκανα αυτό. Όλοι μου έλεγαν “δεν θα καθίσεις ένα δυο χρόνια;” και γω δεν κάθισα ούτε μια ημέρα. Πήγαινα με το σωληνάκι, γιατί είχα την παροχέτευση εδώ που έτρεχε ακόμα, την έβαζα σε μια σακούλα του σούπερ μάρκετ, την κράταγα και είχα μέσα το σακουλάκι».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.