Όπως αναφέρουν τα ιατρικά αρχεία, ο Χόγκαν είχε ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής, μια καρδιολογική κατάσταση που προκαλεί ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό. Επιπλέον, είχε διαγνωστεί και με μια μορφή καρκίνου, τη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), αν και οι λεπτομέρειες γύρω από τη νόσο του παραμένουν ασαφείς.
Ο δημοσιογράφος Ντέιβ Μέλτζερ είχε αποκαλύψει στο Wrestling Observer Newsletter πως το σπίτι του Χόγκαν είχε μετατραπεί σε νοσοκομείο. «Αυτό που έγινε με τον Χαλκ ήταν ότι τον έβγαλαν από το νοσοκομείο και του έστησαν νοσοκομείο στο σπίτι, γιατί δεν υπήρχε πλέον κάτι παραπάνω που μπορούσε να γίνει», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Από την άλλη, πηγή που είχε μιλήσει πριν από μερικές μέρες στο Us Weekly είχε υποστηρίξει ότι ο Χόγκαν «έμπαινε και έβγαινε από το νοσοκομείο» για χρόνια πριν τον θάνατό του. Οι συνεχείς νοσηλείες, σύμφωνα με την ίδια πηγή, «ήταν αποτέλεσμα των περισσότερων από 30 χειρουργείων που είχε υποβληθεί σε όλη του τη ζωή».
«Η πάλη, όπως την έκανε τόσα χρόνια, του προκάλεσε ανεπανόρθωτη φθορά», είχε προσθέσει η ίδια πηγή. «Το σώμα του ήταν διαλυμένο. Τα αποτελέσματα των αγώνων ήταν προκαθορισμένα, αλλά η φυσική καταπόνηση ήταν απολύτως πραγματική. Πονούσε συνέχεια. Πλήρωσε ακριβά την επιτυχία του».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας