Η Νικολέττα Ράλη βρέθηκε σε φιλανθρωπική εκδήλωση και έκανε δηλώσεις στις κάμερες των ψυχαγωγικών εκπομπών. Η παρουσιάστρια αναφέρθηκε στην εμπειρία της από την τηλεόραση και στο εάν της λείπει.
Μιλώντας στην εκπομπή «Happy Day», η Νικολέττα Ράλλη παραδέχτηκε ότι της λείπει η τηλεόραση μόνο σε πρακτικό επίπεδο, αφού θα είχε υψηλότερα έσοδα από την ενασχόλησή της με αυτή. Αναφέρθηκε επίσης στην τοξικότητα του χώρου, σημειώνοντας ότι κάθε επάγγελμα με ανταγωνισμό μπορεί να είναι τοξικός. Τέλος, σχολίασε τη στασιμότητα που παρατηρείται στην τηλεόραση, τονίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια κυριαρχούν ελάχιστα πρόσωπα τηλεοπτικά, παρά το μεγάλο ενδιαφέρον του κόσμου για τον χώρο.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d7l5l04ypdd5)
Αρχικά, η Νικολλέτα Ράλλη διευκρίνισε ότι δεν της λείπει η τηλεόραση. Όπως ανέφερε: «Δεν μου λείπει η τηλεόραση, ειλικρινά. Μου λείπουν κάποιες παρέες, οι σχέσεις, αυτή η καθημερινότητα, ναι, μου λείπει. Στο κομμάτι της καθαρής δουλειάς, μου λείπει μόνο το ότι θα έβγαζα παραπάνω χρήματα, αν έκανα τηλεόραση».
Σε ερώτηση για την τοξικότητα στην τηλεόραση, η παρουσιάστρια απάντησε: «Ποιο επάγγελμα που έχει πολύ κόσμο δεν έχει τοξικότητα; Και μάλιστα ένα επάγγελμα που είναι τόσο ανταγωνιστικό».
Κλείνοντας, η Νικολέττα Ράλλη ανέφερε πως είναι πολλά τα άτομα που θέλουν να κάνουν καριέρα στην τηλεόραση και για αυτόν τον λόγο, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. «Σκέψου πόσο μεγάλος είναι ο πληθυσμός, πόσοι θα ήθελαν να κάνουν τηλεόραση και στην ουσία τα τελευταία χρόνια υπάρχουν σταθερά μόνο 6 ονόματα στις γυναίκες και 4 στους άντρες. Είναι απίστευτο αυτό το πράγμα», κατέληξε.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας