Η Αλίκη Κατσαβού απάντησε στον ηθοποιό που ισχυρίστηκε ότι τον ανάγκασε να υπογράψει οικειοθελή αποχώρηση από τον θίασό της για να μην λάβει αποζημίωση.
Ο Ιάσονας Λαγουτάρης μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» κι όπως είπε, συμμετείχε στον θίασο της Αλίκης Κατσαβού. Ωστόσο, όταν ήρθε η ώρα να λυθεί η συνεργασία τους, η ηθοποιός τον ανάγκασε να υπογράψει παραίτηση, αντί για απόλυση, προκειμένου να μη λάβει αποζημίωση.
Τόνισε επίσης, πως η αρχική τους συμφωνία αφορούσε άλλη αμοιβή, πράγμα που η ίδια δεν τήρησε, καθώς του έδωσε λιγότερα χρήματα.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d1g1gigorl0x)
«Δεν συνεργαζόμαστε πλέον, διότι υπήρχαν οικονομικές διαφορές. Ξεκινήσαμε να κάνουμε δύο έργα και στην ουσία, δεν συνεχίσαμε, γιατί είχαμε κάποια δεδουλευμένα που στην ουσία, άλλη συμφωνία είχαμε κάνει και δεν πήρα ποτέ τα χρήματα της συμφωνίας, οπότε έπρεπε να τη λήξω. Δεν υπήρχε συμβόλαιο, μια σύμβαση αορίστου», εξήγησε ο Ιάσονας Λαγουτάρης.
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Είχαμε συμφωνήσει για άλλα χρήματα, που μου τα έκοψε και έβαλε κάποια, ένα ποσό που θεώρησε σωστό η ίδια να μπει για να φανεί ότι με έχει πληρώσει. Τα υπόλοιπα χρήματα δυστυχώς, δεν μου τα έβαλε. Με ανάγκασε να υπογράψω οικειοθελή αποχώρηση, ώστε να μην πάρω και απόλυση».
Από πλευράς της, η Αλίκη Κατσαβού απάντησε μέσα από την ίδια εκπομπή στον ηθοποιό: «Έχει πάρει όλα τα δεδουλευμένα, δεν χρωστάω κάτι. Είναι λυπηρό αν έκανε τέτοιες δηλώσεις, γιατί είχαμε μια αγαπητή σχέση στη συνεργασία μας. Εκείνος επέλεξε να αλλάξει θίασο, οπότε δεν υπήρχε περιθώριο να έχουμε ταυτόχρονα τις δικές μας παραστάσεις. Ήταν δική του επιλογή να φύγει».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.