Ο Νίκος Γκέλια αναφέρθηκε στις ομοιότητες που έχει με τον ρόλο του στο «Ναυάγιο», τον θάνατο που τον στιγμάτισε, αλλά και τα ρατσιστικά σχόλια που έχει ακούσει για την αλβανική καταγωγή του.
Ο ηθοποιός ήταν καλεσμένος στο «Ακόμα δεν είδες τίποτα» το Σάββατο 6 Απριλίου.
Για την ομοιότητα που μπορεί να ένιωσε ενώ έπαιζε στη σειρά με κάποια στιγμή της ζωής του, ο Νίκος Γκέλια απάντησε: «Η αίσθηση της απώλειας, να βλέπω τον θάνατο μπροστά στα μάτια μου, να νιώθεις ανήμπορος να κάνεις κάτι και να αναρωτιέσαι αν είναι αυτό το τέλος».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d0d2aryiiku1)
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην απώλεια που τον σημάδεψε: «Έχω χάσει τον ξάδερφό μου. Ήμουν στο χωριό στην Αλβανία, είχαμε μία μεγάλη καγκελόπορτα και το παιχνίδι που είχαμε τότε ήταν να ανεβαίνουμε πάνω και ο μεγάλος μας ξάδερφος να σπρώχνει την καγκελόπορτα. Το κάναμε αυτό μερικές φορές, σπάνε τα καρούλια της καγκελόπορτας και αρχίζει να πέφτει. Όπως πέφτουμε, φεύγουμε όλοι και τον μικρότερο ξάδερφό μας τον πλάκωσε η καγκελόπορτα».
Για την καταγωγή του από την Αλβανία και τον ρατσισμό που έχει δεχτεί, ο Νίκος Γκέλια είπε: «Οτιδήποτε μου συμβαίνει στη ζωή μου με πεισμώνει στο να το διορθώσω και να βρω έναν τρόπο να επιβιώσω. Η κοινωνία είναι ο περίγυρός σου. Τα παιδιά είναι ατόφια, είναι η απόλυτη αλήθεια, γιατί αυτό το οποίο φέρουν δεν έχει φίλτρο. Όσο πιο μικρό το παιδί, τόσο πιο αγνή η αλήθεια του, όποια και αν είναι αυτή. Έχω τσακωθεί και έχω ακούσει το “κ**οαλβανέ, γύρνα στη χώρα σου”, “μη μιλάς για ελληνική ιστορία”. Στο δημοτικό είχα πάει σε ένα σπίτι φίλου μου και λέει “μπαμπά, από εδώ ο Νίκος, αλλά είναι καλός Αλβανός” και πάμε μέσα».
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.