Ο Ίαν Στρατής μίλησε για την πατρότητα, την ενασχόλησή του με την υποκριτική, αλλά και τη σχέση του με τη Μαίρη Συνατσάκη.
Μιλώντας στο περιοδικό «ΟΚ!», δήλωσε αρχικά: «Η υποκριτική με κέρδισε στην πορεία των χρόνων. Στην αρχή σνόμπαρα λίγο τους τραγουδιστές που συμμετείχαν στα μιούζικαλ. Την πρώτη φορά όμως, που ανέβηκα στη σκηνή, στην "Εβίτα" με τη Νάντια Μπουλέ κι είδα όλη τη διαδικασία, κατάλαβα τη μαγεία του θεάτρου και της υποκριτικής».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Θα ήθελα να κάνω και κλασσικό ρεπερτόριο κάποια στιγμή. Στις Άγριες Μέλισσες έπαιξα ως γκεστ σε λίγα επεισόδια. Μου έγινε η πρόταση από την παραγωγή, μου άρεσε ο ρόλος και το έκανα. Πάντως, λυπάμαι που οι άνθρωποι του χώρου δεν με παίρνουν στα σοβαρά ως ηθοποιό. Προφανώς, συμβαίνει γιατί δεν έχω πάει σε κάποια σχολή υποκριτικής».
Όσο για τη Μαίρη Συνατσάκη, με την οποία έχει αποκτήσει ένα παιδί, δήλωσε: «Αυτό που με γοήτευσε στη Μαίρη είναι η αγάπη της. Εκείνο που θαυμάζω απεριόριστα είναι ότι δεν υπάρχει τέλος στην αγάπη, που μπορεί να δώσει σε έναν άνθρωπο. Μπορεί να κάνει τα πάντα για όποιον αγαπά πραγματικά».
Μίλησε επίσης, για την κόρη τους. «Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψεις αυτή τη σχέση ή τουλάχιστον εγώ δεν τα έχω βρει ακόμα. Όταν ήρθε στη ζωή μου η Ολίβια, βίωσα τα πιο έντονα συναισθήματα που έχω νιώσει ποτέ στον υπέρτατο βαθμό».
Σε μια εποχή όπου το marketing επαναλαμβάνει τον βαρετό εαυτό του, η νέα Break και η καμπάνια που τη συνοδεύει έρχονται να αποδείξουν πως για να ξεχωρίσεις χρειάζεται τόλμη και αυθεντικότητα. Ένα υποδειγματικό case study, που συνομιλεί απροσποίητα με τη νέα γενιά και δείχνει πώς ένα brand μπορεί να εκσυγχρονιστεί και ταυτόχρονα να παραμείνει πιστό στις αξίες του.
Σε μια καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο απαιτητική για τις επιχειρήσεις, εκεί όπου η πρώτη εντύπωση γίνεται πλέον online και οι επιλογές κρίνονται με ένα scroll, κάποια brands καταφέρνουν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους με τρόπο ουσιαστικό και επωφελή. Ο Χρυσός Οδηγός είναι ένα από αυτά!
Σε έναν κόσμο που κινείται όλο και πιο γρήγορα, αξίζει να επιστρέφουμε σε όσα έχουν πραγματική σημασία. Να επιστρέφουμε σε όσα είναι αυθεντικά. Να επιστρέφουμε εκεί όπου ξεκινούν όλα - στις ρίζες μας.