Ο Πέτρος Ξεκούκης έδωσε μια συνέντευξη, μιλώντας για την πίστη του στον Θεό, τη γνωριμία του με τον πατέρα Παϊσιο, αλλά και τον διάλογο που είχε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, σχετικά με τη νηστεία.
Αρχικά, ο ηθοποιός είπε στο «My Tv» ότι: «Πριν από 36 χρόνια είχαν δώσει στη μεγάλη μου αδελφή τρεις μήνες ζωής, καθώς είχε τρεις μεταστάσεις καρκίνου. Όμως χάρη στην πίστη της, με τη βοήθεια του Θεού και της επιστήμης, ζει ακόμα. Κάθε μέρα ζω αυτό το θαύμα, έχοντας δίπλα μου την αδελφή μου. Επίσης, είχα τη μεγάλη ευλογία να γνωρίσω τον Άγιο Παϊσιο από κοντά. Το 1978, σε ηλικία 18 ετών, πήγα στο Άγιον Όρος, όπου ο αδελφός της γιαγιάς μου ήταν μοναχός. Κρατάω στην καρδιά και στη μνήμη την γνωριμία μας και μάλιστα μετέπειτα ήρθε στα χέρια μου και ο σκούφος του Αγίου. Τον εναπόθεσα, όμως, πίσω στο μοναστήρι. Βέβαια, δεν τον χάρισα, μπορώ να πάω ανά πάσα στιγμή να τον πάρω ξανά».
Για το αν έχει βιώσει ποτέ κάποια άβολη στιγμή εξαιτίας της πίστης του, ο Πέτρος Ξεκούκης, είπε: «Όχι, αλλά θυμάμαι ένα περιστατικό που είχε συμβεί κάποτε. Είχα συναντηθεί ύστερα από κάποια παράσταση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και στην κουβέντα που κάναμε ανέφερα ότι νηστεύω για τη Σαρακοστή. Τότε μου είπε: "Ξεκούκη, γιατί νηστεύεις; Για να πας στον Παράδεισο;" και εγώ της απάντησα: «Ακούστε, κυρία Αλίκη, εγώ πιστεύω γιατί ελπίζω ότι υπάρχει Θεός. Αν δεν υπάρχει, δεν έχασα και τίποτα. Εάν υπάρχει, όμως, έχω κερδίσει τα πάντα. Εγώ θα δω το φως κι εσείς το σκοτάδι».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
