Ο Κώστας Νικούλιέδωσε συνέντευξη και αναφέρθηκε στην προσωπική του ζωή, την καριέρα του και τον ρατσισμό που έχει βιώσει.
Ο ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Mega Καλημέρα» κι αρχικά, ανααφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια.
«Γεννήθηκα στην Ελλάδα, ο πατέρας μου ήταν καθηγητής Γαλλικών και η μητέρα μου πολιτικός μηχανικός στην Αλβανία. Ο πατέρας μου, όταν ήρθε από την Αλβανία, δούλευε ως οδηγός το πρωί σε ταβέρνα και η μητέρα μου σε φούρνο, για να μπορεί να μας προσέχει. Οι γονείς μας ούτε μας μιλούσαν, ούτε μας έμαθαν Αλβανικά, για να μην έχουμε πρόβλημα στο σχολείο. Έμαθα Αλβανικά μόνος μου αργότερα, μέσα από τη δουλειά, μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Θα ήταν πρόκληση για μένα, αν είχα πρόταση από μια αλβανική παραγωγή για σίριαλ. Όταν είπα στους γονείς μου ότι πάω σε θεατρική ομάδα, το μόνο που με ρώτησαν ήταν αν έκανα τα μαθήματά μου. Δεν ήμουν καλός μαθητής, έμενα μετεξεταστέος, το ρεκόρ μου ήταν 7 μαθήματα».
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-cxoqdvzoorr5)
Όσο για τα ρατσιστικά σχόλια που έχει ακούσει ανά διαστήματα, δήλωσε: «Έχω πλακωθεί στο ξύλο με παιδί που έλεγε για την καταγωγή μου. Αν είσαι ξένος θα είσαι πάντα ξένος. Το καλό είναι, μέσα σε αυτό, ότι κρατάς επαφή με το διαφορετικό κομμάτι μέσα σου. Τα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο το έχουν ξεπεράσει. Τα σχόλια έρχονται συνήθως από μεγαλύτερες ηλικίες και αυτό με στεναχωρεί».
Τέλος, μίλησε για τη σύντροφό του, Κατερίνα Μαούτσου. «Την γνώρισα σε δουλειά. Εγώ έκανα το πρώτο βήμα. Με πρόσχημα τη δουλειά, τηλεφωνούσα στην Κατερίνα για να γνωριστούμε καλύτερα. Έδεσε το "γλυκό", λειτούργησε θετικά και η καραντίνα, γιατί περάσαμε αρκετό χρόνο μαζί. Είμαι αυστηρά μονογαμικός και ζηλιάρης στις σχέσεις μου, έχω ένα προσωπικό τραύμα με τη ζήλια. Στη σχέση μας με την Κατερίνα δεν υπάρχει ζήλια, γιατί είμαστε ειλικρινείς και επικοινωνούμε», είπε κλείνοντας.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.