Για τις εξελίξεις στο «Fame Story» συζητούσαν στο πάνελ της εκπομπής «Super Κατερίνα» ώσπου η κουβέντα κατέληξε σε καβγά.
Ο Ανδρέας Μικρούτσικος σχολίαζε το παραπάνω και όταν ο Γιάννης Πουλόπουλος τον διέκοψε για να κάνει μια δική του επισήμανση, ο παρουσιαστής ξέσπασε, γυρνώντας του σε κάποιο σημείο και την πλάτη του.
«Είπα ότι δεν θα πω τη γνώμη μου, αλλά μη λέμε ότι έχει κανόνες. Κανόνες σημαίνει: Δεν παρακολουθεί αυτό το μάθημα, άρα δεν θα βγει καλά ντυμένη» έλεγε συγκεκριμένα, ο Ανδρέας Μικρούτσικος, όταν ο Γιάννης Πουλόπουλος προσπάθησε να τον διακόψει για να κάνει μία διευκρίνιση.
«Ήρεμα, αν δεν ολοκληρώσω. Σου γυρίζω και την πλάτη. Όχι! Δεν έχω ολοκληρώσει» ξέσπασε ο Ανδρέας Μικρούτσικος.
Δείτε το βίντεο
«Πριν μιλήσω ξαναμιλάς, δεν καταλαβαίνεις; Θέλεις να πεις το ποίημά σου. Είμαι έτοιμος» συνέχισε, με τον Γιάννη Πουλόπουλο να δείχνει ξαφνιασμένος από τις φωνές.
Ο Ανδρέας Μικρούτσικος συνέχισε στον ίδιο τόνο: «Ρωτάνε τη γνώμη μου και λες τη γνώμη σου; Να μάθεις να με ακούς, όπως σε ακούω. Διακόπτεις. Δεν μιλάω, με κάλυψε ο Γιάννης. Να πληρώσει ο Γιάννης για να ακούσει και να μάθει να μην είναι φερέφωνο. Μαγνητόφωνο. Δεν σε ακούω, πες τα αλλού».
Ο δημοσιογράφος του ξεκαθάρισε ότι δεν προσπαθούσε να πει τη γνώμη του. «Η κοπέλα (η Χριστίνα) είναι προτεινόμενη, όχι από τους κριτές, αλλά από τους καθηγητές. Είναι ένας καινούργιος όρος του παιχνιδιού» του εξήγησε.
«Πρόσεξε. Μου είσαι άκρως συμπαθής και με αναγκάζεις, αφού δεν καταλαβαίνεις με τη μία, με τις δύο, με τις τρεις, να σου φωνάζω. Και εδώ είναι δύο τα κακά: Ένα, ότι βγαίνει ότι δεν καταλαβαίνεις και δεύτερον βγαίνω εγώ υστερικός» τόνισε ακόμη ο Ανδρέας Μικρούτσικος.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.