Η ίδια πριν από μερικά χρόνια σε ανάρτησή είχε απαντήσει σε όλους όσοι την ρωτούσαν πώς επέλεξε να καταταγεί στην Πολεμική Αεροπορία.
Σύμφωνα με την ανάρτησή της, ο λόγος ήταν ο θείος της, Βασίλης Ανδρεαδάκης που ήταν πιλότος και ο οποίος πέθανε ηρωικά εν ώρα καθήκοντος στις 23 Μαΐου 1980 ενώ πραγματοποιούσε πτήση πάνω από την Λαμία και το σκάφος του παρουσίασε βλάβη.
Όπως έγινε γνωστό μετά το δυστύχημα, ενώ ο πύργος ελέγχου του έλεγε να εγκαταλείψει το αεροσκάφος εκείνος βλέποντας πως αν το έκανε αυτό το αεροσκάφος θα έπεφτε μέσα στην πόλη της Λαμίας, αρνήθηκε και το οδήγησε έξω από την πόλη, βρίσκοντας τραγικό θάνατο κατά την πτώση του.
«Στην ερώτηση γιατί διάλεξα την Αεροπορία πάντα απαντώ ότι ήμουν προορισμένη να την υπηρετήσω πριν ακόμα γεννηθώ … Ένας μεγάλος άντρας, όπως ο αείμνηστος θείος μου, σε γαλουχεί με υψηλά ιδεώδη όχι μόνο με τον ενάρετο βίο του, αλλά κυρίως με τον «ευκλεή θάνατο» που επιλέγει…» έγραφε η άτυχη νοσηλεύτρια της Πολεμικής Αεροπορίας.
Μια διαφορετική Ημέρα Υιοθεσίας και Ενημέρωσης για την Υπεύθυνη Κηδεμονία Ζώων Συντροφιάς (και ειδικά εκείνων που έχουν διασωθεί από τις καλοκαιρινές πυρκαγιές) πραγματοποιείται το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
