Η Τζωρτζίνα Λιώσει που όπως έχει πει «πέρασε όλη της ζωή στο Μάτι» ρωτήθηκε σε συνέντευξή της στο «Καλοκαίρι Yes» σχετικά με αυτό και η ίδια δεν μπόρεσε να κρατήσει τη συγκίνησή της.
«Δεν ξέρω τι να πω… Νομίζω ότι είναι μία πολύ δύσκολη ημέρα σήμερα, ξυπνάνε τραύματα, ξυπνάνε δυσκολίες. Ήμουν από τα παιδιά που λάτρευα το καλοκαίρι και κάθε φορά και πλέον όσο ζεσταίνει ο καιρός, τρέμω για το τι θα συμβεί πάλι» είπε αρχικά.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cuab8mikd2vt)
«Για μένα, και λόγω της προσωπικής εμπειρίας με τη φωτιά στο Μάτι, είναι ένα τεράστιο τραύμα που κάθε φορά και κάθε φορά, κάθε καλοκαίρι και με κάθε σπίθα, αναζωπυρώνεται και μέσα μας. Και νομίζω σε όλους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο» συνέχισε η ηθοποιός.
«Δεν έχω καταφέρει να το διαχειριστώ σε προσωπικό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια. Δυσκολεύομαι αρκετά, έχω κατοικίδια που ήταν εκεί εκείνη τη μέρα. Και όταν βλέπω τις γάτες μου να παθαίνουν πανικό επειδή μυρίζουν στην ατμόσφαιρα φωτιά, αντιλαμβάνομαι ότι το τραύμα δεν είναι πολυτέλεια του ανθρώπινου ψυχισμού. Δεν έχω σταματήσει να πηγαίνω εκεί όπου ήταν το σπίτι μας στο Μάτι. Και πότιζα και φύτευα, εκεί ήταν το σπίτι μου, εκεί μεγάλωσα… Μου ήταν ανυπόφορο να μην ξαναπατήσω εκεί. Με αυτό το μέρος συνδέομαι κυτταρικά» είπε τέλος, η ΤζωρτζίναΛιώση.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
Πώς μπορεί μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, ένα πείραμα ή μια πρώτη γνωριμία με την φύση να αλλάξει τον τρόπο που ένα παιδί βλέπει τον κόσμο; Περισσότερα από εννέα χρόνια, το πρόγραμμα «Οι Μικροί Ήρωες Μαθαίνουν» της Stoiximan δίνει σε παιδιά από όλη την Ελλάδα την ευκαιρία να διευρύνουν βιωματικά τους ορίζοντες τους.
Δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις, μάς κάνουν συχνά να μεταθέτουμε τη φροντίδα του εαυτού μας. Η νέα καμπάνια της Εθνικής Ασφαλιστικής μάς θυμίζει γιατί αξίζει να εστιάσουμε ξανά σε εμάς και την υγεία μας