«Μου έχουν κάνει παρενόχληση σε χώρο εργασίας δύο φορές και τη μία πολύ χοντρά και μάλιστα σε πολυεθνική εταιρεία. Υπήρχε περίοδος που γυρνούσα στο σπίτι και έκανα εμετούς αλλά όχι από σεξουαλική, από κατάχρηση εξουσίας του ανθρώπου που θεωρούσα ότι υπερβαίνει τα όριά μου γενικά», είπε αρχικά.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cto1dwxdlkux)
«Μου συνέβη δύο φορές να μου κλειδώσει την πόρτα επικεφαλής του γραφείου και να βάλει το χέρι του μέσα στη μπλούζα μου. Είναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που φοβήθηκα. Ο ίδιος άνθρωπος το είχε κάνει σε μία άλλη κοπέλα στον ίδιο χώρο. Αυτή η κοπέλα είχε ένα παιδάκι, ήταν μονογονεϊκή οικογένεια, δεν είχε κανέναν και αναρωτιόμουν γιατί το ανέχεται. Το ανεχόταν γιατί δεν είχε εναλλακτική. Εγώ του άνοιξα την πόρτα μετά και άντε γεια και δεν θα με ξαναδείς μπροστά σου», αποκάλυψε στη συνέχεια.
«Για τον συγκεκριμένο άνθρωπο είναι χειρότερο να το πω στον περίγυρό του, επειδή έχει να κάνει και με τον δημοσιογραφικό χώρο. Το είπα σε πολύ σημαντικούς ανθρώπους και ξέρω ότι αυτή τη στιγμή προσέχει πάρα πολύ γιατί φοβάται πάρα πολύ τη στιγμή που θα βγω και θα το πω δημόσια», εκμυστηρεύτηκε η Κατερίνα Γκαγκάκη.
Τέλος, για τη μάχη της με τη βουλιμία, η Κατερίνα Γκαγκάκη ανέφερε: «Έπαθα στα 13-14 βουλιμία, όχι ανορεξία. Εγώ αυτό δεν το ξεπέρασα ποτέ και είναι κάτι που το αντιμετωπίζω ακόμα και τώρα γιατί πάντα πίστευα ότι είναι κάτι που μπορώ να το ξεπεράσω μόνη μου. Δεν το έχω ξεπεράσει ακόμα, έχω πάρα πολύ καλές περιόδους και έχω και πάρα πολύ δύσκολες περιόδους. Τότε διακόπηκε η ζωή μου, σταμάτησα να πηγαίνω σχολείο».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.